Auteur Topic: Euthanasie  (gelezen 55474 keer)

Bert Rolloos

  • ***
  • Berichten: 238
    • Bekijk profiel
    • bert786.faym@blog.hyves.nl
Re:Euthanasie
« Reactie #15 Gepost op: januari 13, 2010, 20:34:35 pm »
Hallo Elena,
vorige week heb ik tegen mijn huisarts gezegd dat ik toch een euthanasieverklaring wil laten opmaken om eventueel achter de hand te houden als hij de pijn niet onder controle kan houden. Ik heb hem gezegd dat ik het wel respecteer dat hij dat niet wil uitvoeren , en heb hem toen over LEIF verteld. Mijn huisarts vertelde me dat hij er nog nooit van gehoord heeft ,en hij vroeg me de volgende keer dat ik op spreekuur kom maar wat informatie mee te brengen. Ik heb nu dus informatie bij LEIF opgevraagd, en als ik dat binnen heb zal ik dat bij hem langs brengen, ik ben heel benieuwd of het dan in orde zal komen.
Nog bedankt voor de tip, groetjes Bert       

elena

  • **
  • Berichten: 72
    • Bekijk profiel
Re:Euthanasie
« Reactie #16 Gepost op: januari 15, 2010, 08:29:15 am »
Bert, ik vind het curieus dat je huisarts niet op de hoogte is van LEIF!

Hier alvast een site waar je een en ander over hen te weten komt

http://www.leif.be/index2.html

Groetjes
Elena

Bert Rolloos

  • ***
  • Berichten: 238
    • Bekijk profiel
    • bert786.faym@blog.hyves.nl
Re:Euthanasie
« Reactie #17 Gepost op: januari 15, 2010, 09:08:51 am »
Hallo Elena,
toen ik vorige week bij mijn huisarts was, en zei dat ik me zorgen maakte of hij de pijn wel onder controle zou kunnen houden, was zijn eerste reactie dat ik me daar geen zorgen over moest maken, en dat hij daar echt wel voor zou zorgen. Ik heb al eerder gezegd dat ik best heel veel vertrouwen in mijn huisarts heb,en ik geloof ook wel dat hij die intentie ook echt heeft, en ik heb hem toen gevraagd of hij dan wel zoveel morfine mag geven?? Is daar geen maximium dosis per dag voor vstgesteld, en als hij me meer geeft dan die dosis, is hij dan niet strafbaar? Ik zit nu dus op die informatie van LEIF te wachten , maar heb ook al gelezen dat dit ook bij iedere apotheek te krijgen zou moeten zijn, en als het me te lang gaat duren, kijk ik wel of mijn apotheek die informatie dan voor mij heeft, ik wil die euthanasieverklaring hoe dan ook achter de hand hebben.
Groetjes Bert       

viske

  • *****
  • Berichten: 624
    • Bekijk profiel
Re:Euthanasie
« Reactie #18 Gepost op: januari 15, 2010, 13:42:37 pm »
veel hangt af van de dokter zelf hoor.
Daar is veel verschil in.
en soms is het voor hen ook heel moeilijk te bepalen.
En ook verschillende situaties.
ik heb al mirakels gezien, (werk in de zorgsector)

Maar ik heb ook al mensen gehad waarbij de dokter toch wat kan toegeven ,wat de morfine betreft.

Denk toch dat het goed is,dat je zelf goede afspraken maakt met je dokter.
Zodat hij je door en door kent.

nada

  • ***
  • Berichten: 180
  • Ik ben 49 jaar, zoon van 21 en dochter van 26
    • Bekijk profiel
Re:Euthanasie
« Reactie #19 Gepost op: maart 06, 2010, 15:31:42 pm »
Hey Elena,
Het is zo stil, we horen je niet meer.
Hoe is het nu met je?
Liefs Nada

nada

  • ***
  • Berichten: 180
  • Ik ben 49 jaar, zoon van 21 en dochter van 26
    • Bekijk profiel
Re:Euthanasie
« Reactie #20 Gepost op: maart 24, 2010, 22:18:29 pm »
Niemand nog iets gehoord van Elena?

George

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 13
    • Bekijk profiel
Re:Euthanasie
« Reactie #21 Gepost op: mei 12, 2010, 08:34:03 am »
Ik overweeg toch eerder euthanasie. Moest ik kinderen hebben zou wellicht gaan voor palliatieve. De plaatsen voor palliatieve zorgen zijn beperkt, das toch wat ik gehoord heb. Ik kan die plaatsen dan ook beter laten aan mensen die er veel meer aan hebben. Ik ga wel slapen als het niet meer "leefbaar" is voor me.

Bloempje.

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 5
    • Bekijk profiel
Re:Euthanasie
« Reactie #22 Gepost op: mei 31, 2010, 20:37:58 pm »
Ik kan iedereen aanraden om toch zo'n wilsverklaring te laten opstellen!

mijn mama had oorspronkelijk ook gezegd dat ze geen euthanasie wou, maar tijdens haar laatste dagen heeft ze liggen smeken en roepen om euthanasie, maar ze kreeg het niet. De dokters zeiden simpelweg "Dat is een procedure van drie dagen en dat haal je toch niet meer". Uiteindelijk heeft ze nog net drie dagen geleefd, en drie dagen afgezien als een beest.. Wij waren er heel de tijd bij en moesten machteloos toekijken hoe zij aan het roepen was van de zeer, angst, wanhoop, ..
En zeggen dat dit leed allemaal voorkomen kon worden als de dokters die spuit dan toch maar zou gegeven hebben, "de verlossende spuit" zoals mijn mama het zelf zei..
Ik snap dat de dokters dat zo streng maken uit eigen veiligheid, maar op dat moment was ik er toch enorm kwaad om!

nederbelg

  • ***
  • Berichten: 193
  • desiree, single mama van 2 meiden. 11 en 13jr
    • Bekijk profiel
Re:Euthanasie
« Reactie #23 Gepost op: september 20, 2010, 15:30:47 pm »
hi,

ik heb goede ervaringen met coda in gooreind-wuustwezel. coda is een palliatief centrum voor dagopvang, verleegplaats en heeft een tean zodat ze ook palliatieve thuis kunnen helpen zodat ze thuis kunnen blijven tot het einde. mijn vader heeft eigenlijk een heel fijn einde gehad, raar om te zeggen, maar beter en vrediger had het echt niet gekund.
mijn vader is nu bijna drie jaar geleden overleden, ik mis hem erg, maar dankzij coda hebben we veel kunnen bereiken. ze doen veel voor je. wil je toch nog een euthanasie verklaring en je bent nog helder, dan helpen ze je zeker.
ik heb nu borstkanker, mijn vader had prostaat kanker. ik hoop nog een tijdje mee te gaan, maar anders weet ik mijn weg naar frank van coda.

desiree

wannes1952

  • ****
  • Berichten: 353
    • Bekijk profiel
Re:Euthanasie
« Reactie #24 Gepost op: oktober 07, 2010, 22:09:04 pm »
Dag iedereen hier.
Ik voel me momenteel heel rot en heel verdrietig.
Mijn beste vriendin is heel slecht.
Ze ging afgelopen dinsdag met haar 2 dochters voor enkele dagen naar zee, maar ze zijn met haar naar het ziekenhuis moeten rijden.
De chemo doet helemaal niet zijn werk en de 2 tumoren die ze heeft worden groter en geeft serieuze last tegen de darmen, moeilijk drinken, moeilijk naar het toilet kunnen gaan, letterlijk en figuurlijk dan. Heel moe, altijd liggen en slapen.
'k vind het gewoon heel rot voor haar, voor haar kinderen, de kleinkinderen en mezelf.
Ga proberen elke dag haar efkes te gaan bezoeken ih ziekenhuis en steun te blijven.
shitshitshit, wat kan de natuur toch zo wreed zijn

wannes1952

  • ****
  • Berichten: 353
    • Bekijk profiel
Re:Euthanasie
« Reactie #25 Gepost op: november 18, 2010, 23:11:00 pm »
Dag, mijn vriendin is 10 oktober overleden en we (de kinderen en haar zus) hebben voor een mooie uitvaartviering gezorgd. Ik mis ze maar realiseer me dat het leven hier ook door gaat. Soms wel momenten dat er dingen zijn die me aan haar doen denken en dan kruip ik in mijn verdriet maar kan er ook weer uitstappen. Ik herinner me vooral de vele mooie momenten die we samen geleefd hebben. Wel verdriet om wat we ni meer samen kunnen doen.We zouden zo +- samen gaan wonen maar dat is er ni van gekomen. Zojuist nog een uitnodiging van de kinderen gehad om met nieuwjaar mee aan te schuiven aan tafel. Dat doet deugd te voelen dat haar kinderen me erbij willen.
Zij waren niet echt op de hoogte dat Hun moeke en ik mekaar zoo graag zagen en veel contact hadden emt mekaar.
Nu dat ze alles zo stilaan samenleggen ontdekken ze dat hun moeke en ik veel meer contact hadden dan ze dachten. De laatste dagen bij haar, in het ziekenhuis waren dan ook zo intens, ik heb er gewoon een grote famillie bijgekregen en dat geeft mij eigenlijk vleugels, zaaaalig

Chanti

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 4
    • Bekijk profiel
Re:Euthanasie
« Reactie #26 Gepost op: november 27, 2010, 10:23:03 am »
Even mijn verhaal neerschrijven:Op 20 Augustus kreeg ik telefoon dat mijn papa met spoed was opgenomen(ik heb 8 jaar geprobeerd nog te genieten van hem na zen eerste hartaanval toen).Deze werd me tegengehouden door men moeder(de band is niet super met haar).
De telefoon kwam van men zuster en ben in snelheid naar Bastongne gereden(ja ze woonden daar nu 20 jaar!).
Dus geen alledaagse trip! Ik ben er aangekomen en zag dat men papa zo machteloos lag!Het deed me zo een zeer omdat ik niet wist wat er gaande was en de dokter zeiden dat hij beter wel zou worden,maar het zag er zo niet uit!Hij was zo blij dat hij me zag,en ik ook,ik genoot van hem die dag,streelde zen haar,en hij heeft men hand heel de tijd vastgepakt!In de avond ben ik terug naar huis gereden en had belooft dat ik de volgende dag terug zou komen,men men echtgenoot en kinderen.De volgende dag zijn we allen gegaan,behalve de jongste dochter,kon het niet aan,opa zo afgetakeld te zien liggen.Ik kwam als eerste de kamer binnen(men moeder was er nog niet)en de rest was in de andere auto,hij was zo blij,hij zat in de zetel,ik verschoot natuurlijk,en had hoop,maar ik zag dat hij pijn had,weer pakte hij me vast aan de hand,heel de tijd,tot de verplegers hem in bed legde,hij riep van de pijn,maar alles is daar in het frans en zo goed ben ik er niet in,in frans te spreken.De verplegers zeiden dat ze de dokter van dienst zouden roepen(het was ondertussen Zaterdag al)De dokter is gekomen en ze hebben een scan gedaan,maar we moesten wachten op Maandag voor uitslag.Hij had ook zo een pijn aan zen buik,en dan hadden ze hem vastgebonden met een riem,omdat hij niet meer kon staan en hij wou weg naar huis alsmaar!Het deed zo een pijn hem daar te zien liggen,en hij weende zo veel,vroeg een tang voor die riem enz..
Ik was op dat moment zooo razend op men moeder,ze trok telkens de lakens weg en zei,kijk eens u vader moet nen pamper dragen,hij kan niets ophouden.De schaamte dat papa gehad heeft moet vreselijk zijn geweest!!!.Die dag heeft hij me heel den tijd vestgepakt,hij weende en zei :je laat me toch niet in de steek!
Zo een pijn dat dit deed!!!Ik heb hem vergiffenis gegeven en hij mij,we hebben even samen geweend,dat moment heb ik wel gekregen,maar de verplegers zeiden dat alles goed zou komen,en ik voelde van niet,en papa ook.Zondag ben ik terug gereden naar daar,alleen nu,en de dag gedeeld met moeder,oke op men tanden bijten,maar ik heb papa toch kunnen verzorgen,want hij kon zelfs niets meer vastpakken,als ik in de morgend binnen was gekomen,lag heel zijn bed vol met koffie,ocharme,en zen boke lag tussen zijn benen,echt zo zonde dat die sterke papa niets meer kon.En we wisten nog altijd niet wat hij had!
Zondagavond ben ik naar huis gereden,en met moeder afgesproken als er iet was me direct te bellen,en s maandag zouden we resultaat van scan krijgen.Maandag middag telefoon van moeder:maagkanker!
Miljaar toch gene kanker(ik was vorig jaar behandeld geweest voor borstkanker!).
Oke moeder zei:ze gaan nog meer testen nu doen en hou je op de hoogte.Woensdag volledig resultaat;terminaal!!Oke ik zou met men zus de dag na dien komen,want er moest een beslissing genomen worden en moeder wilde dit samen doen.Donderdag wilde we vertekken,moeder belt,nee niet komen,je kunt toch niks doen hier,en dokters hebben al beslist???
Men hart deed pijn,ik wilde naar pa toe,de dag voordien heeft hij via telefoon de laatse SALU gezegd,nooit om om te vergeten meer.Vrijdag belde moeder,het gaat beraf af,hij zegt niks meer,en ze zei:ze geven morfine.Zaterdag belde ze en zei:hij slaapt alsmaar,krijgt geen eten meer,geen drinken enz.
Zondagmorgen:men hart deed zoooo een pijn,ik ging naar vader,niemand kon me tegenhouden,zelfs de paus niet!Ik kwam er aan,en wat ik zag!brak men hart,men vader lag op sterven..maakte enorme koorts,en natuurlijk zag ik een morfine pomp hangen!mijne frang viel direct,onderdug euthanasie.
Zijn tong zag opzei wat zwart al,echt een verscheurd beeld,ik kon men moeder wel killen,ze vesprak haar en zei ja dat was beste,donderdag hebben ze pomp gehangen,en geen eten en drinken,komaan é moeder!!
Ik heb die dag een uurtje met hem alleen geweest,heb gebabbeld,pake ga maar,je verdient het echt!!rust maar!!!Er kwam een traan opzij aan zen gesloten ogen,dus hij moet me in de verte gehoord hebben toch!!
Moeder is rond 20 na 4 smiddags binnen gekomen,en ik zei,ma ben weg(ik wist dat dit de laatste keer was dat ik papa ging zien:(.Ik ben naar beneden gegaan,wc en gps ingesteld,echt blijven hangen daar,ik kreeg wel al een berichtje van men zus,als ik thuis (zou 2 u duren) ik even zou bellen.Oke,na 2 u rijden kreeg ik het bericht dat papa gestorven was 10 minuten na ik weg was!.
Het deed pijn,echt pijn,maar nu is hij heel gelukkig,zeker weten.Hij is op 29 augustus,dus 9dagen na eerste telefoon gestorven.Al op commando van moeder op 1september verstrooit.Ik mis hem elke dag,elke dag denk ik aan hem.Ik wilde men verhaal ook even kwijt,en ook kanker is zo vreselijk....
Bedankt voor dit te lezen xxx

summer36

  • *****
  • Berichten: 900
    • Bekijk profiel
Re:Euthanasie
« Reactie #27 Gepost op: november 27, 2010, 10:42:10 am »
Lieve chanti,dit moet zoooo moeilijk voor je zijn om te aanvaarden , een plaats te geven , te verwerken.alles is inderdaad heel vlug gegaan,maar gezien het feit dat je papa toch best veel pijn bleek te hebben,is het misschien best dat hij niet langer moest lijden.gelukkig hebben jullie afscheid kunnen nemen van mekaar,elkaar vergeveing kunnen schenken.Ik ben er zeker van dat het voor je papa een hele geruststelling was om jou in de buurt te hebben en ook dat je hem toelating gaf om zijn volgende reis te beginnen.Vaak blijven onze geliefden vechten omdat wij achterblijvers er niet klaar voor zijn om hen te laten gaan.Dat was een heel mooi gebaar naar je papa.Ik wens je heel veel sterkte en kracht om dit een plaatsje te geven in je leven.Tijd zal de wonden en het verdriet niet volledig laten verdwijnen,maar na verloop van tijd zullen de mooie herinneringen terug de bovenhand krijgen.Ik weet niet of je gelooft in een leven na hier op aarde,anders moet je maar eens kijken naar de sterrenhemel:daar staat nu een klein fonkelend nieuw sterretje bij,dat van hoog daarboven waakt over jou en je gezin.Sterkte

Chanti

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 4
    • Bekijk profiel
Re:Euthanasie
« Reactie #28 Gepost op: november 27, 2010, 10:48:51 am »
Dank je wel Indian!Natuurlijk geloof ik in het leven na de dood,en geloof me heb al duizend fonkelende sterretjes gezien aan de hemel,en dan zeg,a dat prachtig fel schitterende sterreke is onze pa:))
Het is soms moeilijk dat je hem niet kunt zien meer,snap je...
Bedankt voor de lieve woorden :) xx

Kikki

  • *****
  • Berichten: 1339
  • borstkanker sinds 2006
    • Bekijk profiel
Re:Euthanasie
« Reactie #29 Gepost op: februari 23, 2011, 16:57:25 pm »
Sinds ik 4 jaar geleden overvallen werd door borstkanker ben ik angstig om wat de dood inhoud!Is hij barmachtig en lief of is het een monster dat je ontzettend pijn wil doen?Nu na 4 jaar mét uitzaaingen zijn die momenten met die angst wel minder, vooral omdat ik nu meer weet en heb gelezen over palliatieve zorgen, daardoor heb ik zowat rust gevonden in het onvermijdelijke!Raar he?Daar wordt zo lief met de mensen omgesprongen in een huiselijke sfeer, en je wensen worden van je gezicht gelezen, is dood dan hetzelfde als gaan slapen maar zonder dromen en zonder dat je terug wakker wordt???,. dat zullen we nooit weten want iemand die dood is heeft het nog niet komen vertellen. Niet zozeer het sterven is een probleem wat mij bezighoud,maar de manier waarop!Over dood gaan en zijn kan je blijven palaveren!Met euthanasie ben ik nog niet vertrouwd in mijn gedachtengang maar als het ooit zover moest komen zou ik het toch misschien overwegen!
Heb iets met Azie en al enkele landen bezocht mét het boedisme als leidraad en daar put ik steeds kracht uit, het is van 2006 geleden dat we naar Thailand geweest zijn(ook in 1998)en Indonesie(in 2001) en als het mij nog gegund is trekken we in 2012 naar Vietnam, daaraan denkende houd mij enigsins van de doodsgedachten bevrijd .
« Laatst bewerkt op: februari 23, 2011, 17:01:55 pm door inge52 »