Auteur Topic: mijn broer...  (gelezen 33820 keer)

mamavan3

  • ****
  • Berichten: 424
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #15 Gepost op: september 24, 2009, 18:29:44 pm »
Sensi, je moet je dochter haar verjaardag vieren...en even heel sterk zijn, die dag...Doe dat voor je dochtertje maar ook voor je zus...zij zou niet willen dat je dochter in de schaduw staat...verjaardagen zijn zo belangrijk voor de kindjes hé...Maar jij zal dat doen...daar ben ik zeker van..
En nog iets Sensi...je kan niet het verdriet van iedereen dragen...jij moet ook aan jezelf denken...ik wil dat ook...sterk zijn voor mijn papa, voor mijn zus...voor mijn kinderen, maar daar ga je aan ten onder gaan en jij hebt een gezin die je nodig heeft...dus neem je tijd voor je verdriet...ween maar...hou je niet in....
En misschien moet je proberen te praten met je mama...hoe moeilijk dat ook klinkt?
Franny5, hoe gaat het met jou?
Ik hoop dat ik niet weer zo'n slapeloze nacht tegemoet ga...maar door mijn kinderen word ik voortgestuwd...het leven gaat verder, die maken gewoon verder ruzie over wie eerst op de laptop mag enz... ::)
Ik denk de hele dag aan wat komen zal...ben zo bang, ik ben niet klaar om een kind te zijn zonder mama...
En ik wil niet dat ze pijn heeft, ik wil het allemaal niet.

sensi

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 41
  • Stilte zegt meer dan woorden ..
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #16 Gepost op: september 24, 2009, 19:58:04 pm »
Hallo mamavan3,
Zalig hé als je je kids zie ruziemaken over kleine dingen..
Dan denk je,was het maar dit..Waar is die tijd.
Klaar zijn, voor je moeder gaat je nooit zijn denk ik.(weet je zeker dat ze niet te genezen is?)
Niemand is klaar voor de eeuwige afscheid, zeker als het afscheid vroeger komt dan het normaal zou moeten.
Ik leef echt met u mee.Ik denk,ik weet het niet, maar een moeder verliezen méér pijn doet.
Ik hoop dat je steun ga kunnen vinden bij u zus.
Heeft u moeder pijn? en waar?
Word ze nog behandelt?
Probeer anders eens een dagboek bij te houden, waar je je alles inschrijft,hoe je je voelt..gewoon alles.
Ik hoop dat je wat kunt slapen,je moet zien dat je voor u gezin en voor u ouders klaar kunt staan als ze jou nodig hebben.
knuffel,sensi

franny5

  • ***
  • Berichten: 121
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #17 Gepost op: september 25, 2009, 22:50:08 pm »
sensi,probeer morgen door uw verdriet heen,er toch iets van te maken.
kinderen hebben nog geen benul van "dit verdriet" en gelukkig maar!!!

probeer niet te denken in ,nu een maand ...nu drie maanden....nu ....
het is telkens een dag verder.....
Hou u taai !!!

FR

sensi

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 41
  • Stilte zegt meer dan woorden ..
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #18 Gepost op: september 30, 2009, 12:21:17 pm »
hallo Franny5,
 Hoe gaat het nu met jou broer en met jou? gr en veel sterkte

franny5

  • ***
  • Berichten: 121
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #19 Gepost op: september 30, 2009, 23:35:25 pm »
Hoi, ik heb zaterdag nog aan u gedacht en ik hoop dat het een beetje gelukt is .
Mijn broer is opgenomen in het ziekenhuis,hij kon niet meer verzorgd worden thuis. Hij wilde niet naar Leuven en is opgenomen in het plaatselijk ziekenhuis. Moest serum krijgen en nadien ook kunstmatige voeding want eten ging niet. Ondertussen is dat goed gekomen. Hij drinkt en eet terug. Maar hij heeft 2 chemo's overgeslagen.
Tot vandaag voelt hij zich daar goed.Ik zie het aan hem;hij is blij dat hij niet in Leuven is.
Vanaf volgende week krijgt hij daar chemo,maar voor de controles gaat hij naar Leuven.
Hij wordt hier echt goed verzorgd. Alles verloopt rustiger en men neemt de tijd om met hem te praten.De verpleging doet meer dan nodig is.
Laat ons hopen dat het zo blijft.
De pijn is wel nog niet onder controle.
Ondertussen weet ik al dat,  als vandaag alles supergoed verloopt,morgen net het tegenovergestelde  kan gebeuren.
Het is een ongelooflijk moeilijke tijd voor hem .

groetjes


Fr


mamavan3

  • ****
  • Berichten: 424
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #20 Gepost op: oktober 02, 2009, 16:19:51 pm »
Ik vind het ook zwaar om te zien dat ze pijn hebben...mijn mama heeft nu al erge pijnen gehad sedert de zomer..;sedert de eerste week van september werd het echt erg...maar toen waren ze nog aan het onderzoeken en dus neemt ze al die tijd zware pijnstillers, normaal 4x per dag, ze neemt er 6... Maandag begint de eerste chemo...zou die pijn dan snel minderen? Want tussen de 1e chemo en de 2e zitten er 3 weken, tenslotte...
Weten ze nu eigenlijk al welke kanker je broer heeft Franny, of zoeken ze daar niet verder naar? En waar heeft hij pijn? Overal? Mijn mama heeft enorme pijn in de rug.
Maandag gaan we pruiken bekijken... :(

franny5

  • ***
  • Berichten: 121
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #21 Gepost op: oktober 03, 2009, 22:05:59 pm »
hoi mamavan3,

Inderdaad,het is zo moeilijk te moeten toekijken als iemand die u dierbaar is zo pijn heeft en geloof me dat went niet. Misschien als de chemo haar werk doet dat de pijn mindert.Ik zou toch aanraden met de dokters te praten over die pijn want daar is toch voor te zorgen dat uw mama weinig of geen pijn heeft.
Bij mijn broer heeft het zoeken naar de juiste combinatie effe geduurd maar dat is tamelijk goed onder controle.
Bij hem zit het gezwel tegen de wervelkolom en in 2 wervels,veel zenuwen worden daardoor gekneld. Hij kan niet meer stappen en zonder pijnbehandeling is leven onmogelijk.
Dit is zo verschillend met de meeste kankerpatiënten,ondanks de ziekte,de pijn ,de misselijkheid,zij kunnen zich ondanks alles nog verplaatsen,zich nog behelpen. Zijn wereld is niet meer breder dan een bed en een armlengte aan beide zijden.
En toch genieten we nog een beetje.
Op dit ogenblik gaat het. Hij is terug opgeknapt van de chemo ,heeft er wel 2 moeten overslaan,maar hij wil na volgende week opnieuw beginnen.
We hebben vandaag zelfs nog eens hartelijk gelachen en dat was maanden geleden.
Wat de toekomst brengt,we zullen zien,maar die momenten koesteren we nu.
Daarom meid,maak er het beste van voor uw mama en geniet van goede momenten!

Fr


viske

  • *****
  • Berichten: 624
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #22 Gepost op: oktober 14, 2009, 13:42:45 pm »
franny hoe gaat het met je broer?

franny5

  • ***
  • Berichten: 121
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #23 Gepost op: oktober 14, 2009, 23:14:40 pm »
hey viske,

ik geloof dat je vandaag weer chemo hebt gehad, niet ?
Volg uw verhaal en vind het erg dat je het soms zo zwaar hebt ,maar uit uw woorden komt een kracht en een optimisme . hou dit vast !
Heb gezien wat chemo met je kan aanvangen en dat was bij mijn broer onmenselijk.
Hij heeft bijna 14 dagen nodig gehad om te herstellen,voortdurend braken,geen slok water bleef binnen,zijn bloed volledig verstoort,ander bloed gekregen,serum,antibiotica,pijnbestrijding via port,alles moest via port.
Dan zijn ze begonnen met voeding via infuus en dan begon hij stilaan op te knappen.Hij is dan een weekje echt goed geweest.Hij kon terug aan een gesprek deelnemen ,een programma op tv volgen,soms zelf grappig doen,het was effe terug als vroeger,mijn grote broer.
Vorige week kwam de pijn weer door en verloor hij zijn eetlust,en de angst dat hij vandaag naar Leuven moest voor chemo stak de kop op. Gisteren is hij al beginnen overgeven.Is er een probleem bij?Was het Leuven? We weten het niet.
Ze hebben vandaag een scan genomen en hij zal zijn volgende chemo bij hem in het ziekenhuis krijgen.
Ik weet eigenlijk nog niet wat het resultaat is van de scan.
Wat ik nu vreemd vind, is dat hij een chemo taxotere(fout?) zal krijgen.Ik weet dat gij die krijgt en dat gij er behoorlijk ziek van zijt.
De prof in Leuven schrijft dit voor want deze chemo wordt zgz het best verdragen!!!!
Ik hou mijn hart vast voor de volgende dagen.
Viske,ik ken u niet maar ik hoop uit de grond van mijn hart dat gij over enkele dagen een dikke friet of een lekker taartje kunt eten en dat dat de chemo zijn werking bij u doet,maar u niet zo ziek maakt!
Hopelijk maakt het lezen van deze zin u al niet misselijk!!sorry dan.

groetjes en knuff
FR
 


mamavan3

  • ****
  • Berichten: 424
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #24 Gepost op: november 10, 2009, 13:24:36 pm »
Franny, hoe is het nu bij jullie...ik had nog een berichtje gelaten voor je in mijn eigen topic...Heb je het gelezen?

Groetjes, Katrien.

franny5

  • ***
  • Berichten: 121
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #25 Gepost op: november 10, 2009, 23:44:45 pm »
hallo katrien,

Sorry, heb uw berichtje nu pas gelezen ,alvast bedankt.
Hopelijk heb je samen leuke momenten beleefd .

Hier is het niet zo goed,heb net vernomen van mijn schoonzus dat de dokter mijn broer verteld heeft hoe hij ervoor staat. Nog slechts enkele maanden,dat de chemo zijn werking niet doet en dat ze er dus mee stoppen.
Hij mag(?) binnenkort naar palliatieve.
Dat laatste moeten we nog aanbrengen, een van de volgende dagen waarschijnlijk.
Hij zit zeer zeker in de put, diepe put. Hij rekende nog op de chemo maar die hoop is nu waarschijnlijk weg.
Wat moet hij zich afschuwelijk voelen.
Hij heeft veel verzorging nodig, krijgt ook veel morfine.Toch was hij gisteren nog vrij helder en goed aanspreekbaar.Morgen ga ik weer naar hem toe.Zal dan zien hoe hij het maakt.Dat gaat moeilijk worden.
Weet echt niet hoe ik daar mee moet omgaan.
Ik kan eigenlijk niet uitdrukken hoe zwaar dit weegt.
Mijn schoonzuster is bijna altijd bij hem.Ik probeer zo veel mogelijk naar het ziekenhuis te gaan (22 km),hij vraagt ook aan mij om zoveel mogelijk te komen,maar ik kan niet zo dikwijls gaan als ik zou willen.
Maar ja,we moeten sterk blijven en mogen de moed niet verliezen,toch wel moeilijk hoor!
Alvast bedankt voor uw steun,Katrien
Knuf voor mama,ze verdient veel meer,konden we maar helpen he!
Goed dat we ons hier kunnen laten "gaan"

liefs Franny



 

mamavan3

  • ****
  • Berichten: 424
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #26 Gepost op: november 12, 2009, 15:35:08 pm »
Hoe was het bij je broer gisteren, franny?
Hebben zij kinderen? Hij heeft wel een vrouw, snap ik aan je berichtjes te lezen?
En hoe nemen je ouders dit op?
Krijg jij wat steun van je kinderen?

Ik probeer mijn papa zoveel mogelijk bij te staan..maar als je zelf een druk gezin hebt met 3 belhamels is het niet altijd makkelijk...
Mijn zus en ik gaan nu wel met een beurtrol poetsen bij mijn ouders, dan moet mijn pa zich daar niet van aantrekken...want nu moet hij stofzuigen terwijl mama meekijkt als hij het wel goed doet...mijn pa is toch 70 jaar hé, die moet nu ook niet meer leren kuisen hé, haha...
Hij kan gelukkig koken als de beste en eigenlijk maakt hij altijd het eten klaar...dus dat is al een zorg minder voor ons. Mijn ma is heel erg moe nu...ze kan eigenlijk amper 100 meter wandelen en toch tut ze zich elke dag op...bewonderenswaardig vind ik dat...Zelf zou ik toch op slechte dagen een makkelijke training aandoen en in de zetel rusten, zij niet hoor...altijd ergens naartoe..ze neemt geen tijd om te rusten, denk ik dan...maar ze haat het om thuis te moeten blijven..dus ja.

Lieve47

  • ***
  • Berichten: 152
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #27 Gepost op: november 13, 2009, 11:38:09 am »
Goeiemiddag iedereen,

Het is alweer een tijdje geleden dat ik op site was, want het roept alleen maar nare herinneringen op.

Ik lees hier de verhalen van een broer, mama en zus die kanker hebben of er reeds aan overleden zijn.
Het is inderdaad verschrikkelijk als je dat overkomt en het kan ons allemaal overkomen.
Je geliefde zien lijden is hartverscheurend.

Het is nu bijna drie jaar geleden dat ik mijn zoon heb moeten afgeven door deze vreselijke ziekte. Hij was pas 23. Zes maanden heeft hij geleden en toch bleef hij steeds optimistisch en zei steeds dat hij geen pijn leed. Ik weet niet en zal het ook nooit weten of dat werkelijk zo was. (je kan mijn verhaal lezen onder burkitlymfoon).

Zes maanden heeft hij in het ziekenhuis gelegen en zijn laatste wens was dat hij nog eens naar huis kon komen en ik ben zo blij dat we dat nog kunnen verwezenlijken heb.

Ik wens iedereen hier veel moed en sterkte en probeer jullie broer, zus en mama zoveel mogelijk bij te staan, er mee te praten.

Sterkte !!!!

franny5

  • ***
  • Berichten: 121
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #28 Gepost op: november 14, 2009, 22:54:41 pm »
Bedankt Lieve,

Heb uw verhaal gelezen.
Voel mee met u en met alle mama's die een kind moeten missen .
Heb ook twee dochters en hoop dat het me nooit overkomt.
Maar we weten niet wat morgen kom, he!
Ik heb uw gedichten aandachtig gelezen. Ontroerend mooi!

Fran

franny5

  • ***
  • Berichten: 121
    • Bekijk profiel
Re:mijn broer...
« Reactie #29 Gepost op: november 22, 2009, 23:26:42 pm »
Mijn broer is vandaag overleden!
Hij heeft het gevecht niet gewonnen.
Hij was een superbroer.
Ik zal hem missen.

Fran