Auteur Topic: ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd  (gelezen 107998 keer)

Bernod

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 16
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #105 Gepost op: maart 28, 2010, 19:57:48 pm »
Beste Yvette,

Ik ben ook op korte tijd terug hervallen en ik kan mij best voorstellen wat het is om dit terug te verwerken.  Je bent nog niet klaar met de verwerking van het vorige proces of er staat al een ander voor deur, nee het is reeds aanwezig.  Ik ben van nature zeer positief ingesteld en ook nu is het precies als ik de diagnoses hoor dat het niet over mij gaat maar ik voel deze keer wel dat ik beperkingen krijg en dat alles niet meer zo vlot verloopt maar ik geef zeker nog niet op.  De strijd tegen de kanker is nu mijn voornaamste doelstelling geworden in mijn leven en verder wens ik alleen nog te genieten van de mooie momenten die mij iedere dag worden aangeboden samen met mijn partner, familie en  omgeving die me zeer dierbaar izijn. 

Probeer dat kleine duiveltje dat ook in jouw zit te activeren en je zal best nog een leuke tijd hebben.

PS : ik heb ook bang iedere keer dat mijn tumormarkers zijn gestegen maar ik denk al vlug volgende keer beter.

Een dikke knuffel,

Hilde

YvetteR

  • ***
  • Berichten: 199
  • ik ben een bang klein vogeltje in een kleine kooi
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #106 Gepost op: maart 31, 2010, 21:48:02 pm »
Hoi lotgenoten,

wat een ramp toch, al die familieproblemen.
Ik kan jullie alvast laten weten dat ik daar een punt achter gezet heb voor mezelf.
De laatste 3 weken ben ik 3 kilo afgevallen (joepie) ware het niet dat de oorzaak daarvan het piekeren was en dus geen eetlust.
Maar daar heb ik vanaf vandaag dus verandering in gebracht.
Vorige week heb ik een persoonlijke mail naar mijn broer gestuurd met daarin de vraag waarom hij mij mijdt.
5 dagen later mailt hij mij terug met de vraag hem daarin niet te betrekken en dat ik respect moet hebben voor zijn keuze, want hij heeft daar geen tijd voor en voelt zich goed bij die keuze. En o ja, of ik het aub netjes wilde houden. Dus ik mag van hem niks meer in mijn weblog zetten, want dan weet iedereen die dat leest en ons kent wat ik over hem schrijf, en ja, dat vindt hij helemaal niet netjes.
Daarop heb ik hem gemaild dat het toch heel netjes van mij was dat ik het in mijn blog had over een nabij familielid en hem niet bij naam genoemd heb, maar dat kan dus helemaal niet volgens hem.
"Toon wat respect en hou het netjes en zit niet over en weer te mailen", zijn woorden.
Na die laatste mail van hem kreeg ik een boze telefoon van hem (a, de telefoon doet het toch, ik dacht dat die van hem niet werkte) en dan hebben we meer dan een half uur gepraat, allee, hij veel gepraat en ik geluisterd, tot het mij te veel werd en ik heb op zijn nummer gezet heb, en ja hoor, toen had ik een scherpe tong.
Tja, wat moet ik daarmee, hij geeft zijn fout niet toe, ik heb hem gezegd dat ik ook niet volmaakt ben, en hij daarop dan weer dat hij dat zeker ook niet was???
Hij beseft niet dat ik aan een dodelijke ziekte lijdt en daar blijft hij bij. Ik heb hem uitgenodigd om eens een woensdagnamiddag te komen kijken op de oncologische afdeling om te zien welk gif er in mij aders gepompt wordt om te overleven, maar daar bedankt hij voor.
ik heb mijn verhaal vandaag aan de oncoloog en de psychologe verteld en beiden raden mij aan om daar nu niet meer verder over te piekeren, want mijn gezondheid gaat voor.
Dat ga ik vanaf nu dus doen.
Ik heb geen broer meer, in de ware zin van het woord, en ga daar dus ook niet meer over piekeren, want hij heeft me duidelijk gemaakt dat zolang hij niks van mij hoort, dat dan alles okee is (ook weer zijn woorden ??? begrijpe wie kan).
Zo werkt dat dus, je bent doodziek en moet dan aan je broer laten weten dat je een rotdag hebt en dat je hem wel nodig hebt. NEE dus, zo zit de vork volgens mij niet aan de steek.
Ik heb hem gezegd dat ik van vreemde mensen, die ondertussen vrienden geworden zijn , zoals jullie lotgenoten, veel meer liefde en steun heb dan van hem en dat ik daarmee content ben.
Mijn epistel is nu lang genoeg, maar ik zou nog meer kunnen schrijven, maar voorlopig laat ik het hierbij.
Dus nogmaals, BEDANKT LIEVE LOTGENOTEN, VRIENDEN EN VRIENDINNEN.
Jullie zijn mij dierbaar.

Groetjes

Yvette

suikertje

  • ***
  • Berichten: 167
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #107 Gepost op: april 01, 2010, 15:49:20 pm »
Hoi Yvette
Ik zou er nog zoveel moeite niet mee doen om met hem te praten. Je bent veel te lief. Laat je niet doen meid en steek al je energie in dingen die je positieve krachten geven.Zoals al eerder werd vermeld , je hebt vrienden en familie voor je kanker en je hebt vrienden en familie na je kanker.
We maken hier ongeveer allemaal hetzelfde door en we begrijpen elkaar door dik en dun.
Dikke positieve knuffel
Suikertje

YvetteR

  • ***
  • Berichten: 199
  • ik ben een bang klein vogeltje in een kleine kooi
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #108 Gepost op: april 01, 2010, 15:50:59 pm »
Hallo M-Thérèse en suikertje

ik pieker er niet meer over.

Nu ik weet waar ik sta ten opzichte van hem, heb ik daar vrede mee genomen en hoeft het voor mij niet anders te zijn.
Nu moet ik ook niet meer hunkeren naar een bezoekje of telefoontje van hem, het heeft geen zin. Hij leeft in zijn wereld en heeft geen tijd voor anderen.
Dat heeft hij mij duidelijk gemaakt.

Hij kan het niet verkroppen dat ik en mijn zus nog bevriend zijn met zijn ex-vrouw, de moeder van onze nichtjes.
Daar wringt het bij hem, wij moeten haar laten vallen of we zullen van hem niks meer moeten verwachten.

Niemand, zelfs mijn broer niet, zal bepalen met wie ik bevriend ben, dus ik heb mijn keuze gemaakt. Ik laat me niet dwingen iemand te laten vallen die er altijd voor mij geweest is, zeker toen ik ziek ben geworden.
Zij staat altijd voor me klaar en van hem hoor ik niks, wie is dan de betere mens?

Ik zal me beleefd gedragen in zijn gezelschap bij onze papa thuis, maar mijn deur staat voorlopig niet open voor hem. De toekomst brengt misschien nog verandering daarin, maar dan zal hij toch zijn best moeten doen. Ik heb mijn hand vaak genoeg uitgestoken en krijg er niks voor terug.

Dus, het gaat goed met me betreffende dat piekeren, nu moet ik verder aan mijn gezondheid denken.

Dikke knuffel, Yvette

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3754
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #109 Gepost op: april 01, 2010, 18:34:23 pm »
Hoi Yvette,

ik herken me volledig in jouw verhaal, heb ook zo'n broer
hij negeerde me al voordat ik ziek ben geworden omdat ik bij hem niet op garage ga
hij is zelfstandige, heeft een eigen garage
maar een paar keer dat wij een auto wilden kopen bij hem vroeger
had hij er nooit geen, alleen peperduur, wij wilden een tweedehands van een paar jaar oud
ik verkoop geen prul antwoordde hij dan, dus moesten we op een ander een auto kopen
maar dat zinde hem niet natuurlijk
Mijn man heeft nog een paar keer aan de hand gehad dat mijn broer hem afsnauwde
en toen zei mijn man: ik ga op een ander, en hij doet ook veel zelf aan de auto
sindsdien praatte mijn broer niet meer tegen ons
als ik hem tegen kwam zei ik altijd goededag
toen ben ik ziek geworden, hij heeft me nog niet 1 keer komen bezoeken
nu heb ik zoiets van: de pot op ermee, ik heb geen broer meer
als hij me nog niet kan bezoeken als ik doodziek ben, dat kan toch niet
nu negeer ik hem ook, zeg zelfs geen gedag meer, maar het doet me soms toch pijn hoor
maar ik heb er ook min of meer vrede mee genomen,
ik trek me recht aan mensen die het wel goed met me voor hebben
en de rest foert ermee
groetjes Sabine

vify

  • *****
  • Berichten: 665
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #110 Gepost op: april 02, 2010, 08:56:49 am »
Lieve Yvette een heel goed besluit wat je genomen hebt,hij is het niet waart dat je nog gedachte en stres hebt erover
Het gaat om jouw gezonheid en dat moet nu op de eerste plaats komen

Heel veel liefs van me
Viviane

omamanita

  • *****
  • Berichten: 523
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #111 Gepost op: april 02, 2010, 09:20:48 am »
Dag Yvette,
Ik kan het alleen maar eens zijn met de lotgenoten, al heb ik zelf geen ervaring op dit gebied; ik heb geen zussen en geen broers, m.a.w. geen problemen met hen, maar waarschijnlijk ook wel een gemis...
Zorg nu vooral voor jezelf, en doe voort met degenen die wel echt om je geven.
Liefs, Omamanita
« Laatst bewerkt op: april 15, 2010, 21:59:39 pm door omamanita »

YvetteR

  • ***
  • Berichten: 199
  • ik ben een bang klein vogeltje in een kleine kooi
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #112 Gepost op: april 15, 2010, 19:37:59 pm »
hallo allemaal,

vandaag heb ik de ijskap niet moeten opzetten. Ik heb 7 maanden Taxol gehad en dat is voor even lang genoeg.
Nu moet ik nog om de 14 dagen terug gaan voor de avastin en daar verlies je je haar niet van.
Goed dat dat zware boeltje even niet meer door mijn aders moet vloeien want het werd me echt wel wat te veel.

De tumormarkers staan nog op 155, die moeten dus nog zakken, maar 155 is toch al veel beter dan meer dan 500.

Dus doorgaan op de ingeslagen weg en hopen dat ik verder kan met avastin alleen.

Voor de rest heb ik me voorgenomen om me de niet-bezorgdheid van mijn broer er ook maar bij te nemen, maar ik laat het langs me heen gaan.
Het belangrijkste is inderdaad dat ik me goed voel en niet blijf piekeren over dingen die ik niet kan veranderen.

Groetjes en knuffels

Yvette

YvetteR

  • ***
  • Berichten: 199
  • ik ben een bang klein vogeltje in een kleine kooi
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #113 Gepost op: juni 22, 2010, 10:30:47 am »
Hallo allemaal,
tja, waar moet ik beginnen? 2 weken geleden op mijn avastin dag, kreeg ik te horen dat mijn tumormarkers toch terug aant stijgen zijn sedert we half april gestopt zijn met de taxol. Dat was dus weer even hard schrikken. De oncologe heeft dan weer botscan en scan van buik en borst voorgeschreven. Vorige week dinsdag zijn die onderzoeken gebeurd en morgen ga ik vernemen hoe het nu precies zit. In het beste geval moet ik gewoon weer aan de taxol samen met de avastin, maar ik heb er niet zo'n goed zicht op. Wat moet ik immers nog verwachten. Beteren zal het nooit, dus erger kan altijd.
Ik ben zo bang om morgen weer richting ziekenhuis te rijden en de uitslag te krijgen. Daar kan niets of niemand mij mee helpen. Hoe moet ik nog positief blijven? Ik weet het effe niet meer.
Ik had graag beter nieuws gebracht, maar dat ligt even niet weggelegd voor mij. Hopelijk valt het morgen mee.

Groetjes aan iedereen

Yvette

omamanita

  • *****
  • Berichten: 523
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #114 Gepost op: juni 22, 2010, 10:48:59 am »
Dag Yvette,
Ik vind het zo erg voor jou dat je weer dit minder goede nieuws gekregen hebt.
Dat je er nu even geen goed zicht op hebt is wel te begrijpen.  En dat je bang bent voor de uitslag morgen is evident. Maar misschien is de onzekerheid van vandaag nog moeilijker.
Ik denk aan je en hoop dat je geen bijkomend slecht nieuws krijgt. Beteren zal het nooit zeg je zelf, maar laat ons hopen dat het dan zo stabiel mogelijk blijft.
Heel veel sterkte.
Omamanita

petradw

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 14
  • Gehuwd en mama van 2 coole jongens
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #115 Gepost op: juni 22, 2010, 11:27:04 am »
Hey Yvette,

Ik kreeg er gewoon joude rillingen van. Zal vanavond een kaarsje laten branden. Veel sterkte.
Ik hoop dat ik, na het lezen van je berichten, ook eens de moed zal kunnen opbrengen om mijn schoonouders eens te woord te staan. Ben al 3 maanden thuis en nog niet eens bezoekje. Wel af toe een telefoontje, maar als ik zeg dat het niet goed gaat haken ze af. Laatst zei mijn schoonpa: "is het nog de moeite om een nieuwe auto kopen?" Dank u schoonpapa. Had die dag net het goede nieuws gekregen dat eerste drie chemo's goed hun werk hadden gedaan. Dus ja, lieve schoonpap, het is nog de moeite om een andere auto te kopen.

Wens je veel moed en sterkte met je verdere behandeling en probeer te genieten van elke goeie dag en vergeet de slechte zo vlug mogelijk.

Petra

Kikki

  • *****
  • Berichten: 1339
  • borstkanker sinds 2006
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #116 Gepost op: juni 22, 2010, 18:44:18 pm »
Lieve petra,
Wat is dat nu voor een opmerking van die auto, precies of je gaat voortijdig de pijp uit. Laat je moed zeker niet zakken en ga niet in op de botte opmerking je schoonpa, van je familie moet je het blijkbaar hebben ook mét kanker. Laat deze mensen voor wat ze zijn en concentreer je op je eigen lieve naasten, mensen die het verdienen!!

inge10

  • **
  • Berichten: 78
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #117 Gepost op: juni 22, 2010, 23:27:20 pm »
Yvette,

Ik vind het heel erg jammer dat je nu weer slecht nieuws hebt gekregen, je hebt toch al zo veel meegemaakt.
Het is nu inderdaad heel moeilijk om positief te denken, maar probeer het toch maar, altijd het beste van de situatie proberen te maken, dat helpt waarschijnlijk. En misschien ook het idee dat veel lotgenoten je willen steunen en morgen met je meegaan met hun hart.
Veel sterkte, veel moed.

groetjes,
Inge

pascale1

  • ****
  • Berichten: 325
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #118 Gepost op: juni 23, 2010, 06:36:42 am »
lieve Yvette,

hoop dat je een beetje hebt kunnen slapen vannacht?
Maar ik kan me voorstellen, dat je het allemaal even niet meer zit zitten...
Als je straks meer weet, zal dat in ieder geval helpen om terug een evenwicht te zoeken in jouw situatie.
Ik hoop van harte dat je toch ook nog een beetje goed nieuws krijgt
Dikke knuffel,ook al ken ik je niet, ik denk aan jou
pascale

bloempje

  • **
  • Berichten: 96
    • Bekijk profiel
Re:ik ben zo bang, mijn tumormarkers zijn verviervoudigd
« Reactie #119 Gepost op: juni 23, 2010, 09:56:38 am »
hoi Yvette...

ik wil je al mijn kracht toezenden zodat jij hier kan tegen vechten...nooit opgeven altijd ervoor gaan ook al ben je boos of verdrietig je kan het....

warme knuffel suzanne