Auteur Topic: De positieve kant  (gelezen 7569 keer)

jodocus

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 8
    • Bekijk profiel
De positieve kant
« Gepost op: maart 10, 2009, 09:29:05 am »
Lijkt een beetje raar onderwerp maar ik ondervind wel degelijk postieve kanten van de kander van mijn vader.

Mijn vader zal overlijden aan de gevolgen van longkanker (uitzaaingen in het hoofd)
Sinds het bekend is dat hij ernstig ziek is, is er veel veranderd in de band tussen ons.
"Vroeger" was hij mijn vader, ik de dochter maar we hadden geen raakvlakken.
Althans dat dáchten we.
Nu we wél met elkaar praten blijkt dat ik erg veel op hem lijk en ik zie dat hij wel degelijk trots op me is.
Ik daarintegen zie nu dat hij wel degelijk gevoelens heeft en eindelijk in staat is die ook te uiten.
Het is heel erg wrang dat dat pas na buiten is gekomen nadat mijn vader ziek is geworden maar daar wil ik niet teveel bij stil staan.
Ik geniet nu van het contact en alles wat ik voor hem kan doen.
Elke vrijdagavond gaat mijn moeder boodschappen doen en pas ik op mijn vader.
Vaak hebben we gesprekken waarin hij vooral emotionel gebeurtenissen uit zijn leven verteld, soms ook zeggen we helemaal niks.
Vroeger vond ik dat verschrikkelijk, nu is het goed zo...
Naast het enorme verdriet is er voor mij ook blijdschap dat ik dit samen met hem mag mee maken (de versterking van onze band)
Het ziek zijn van mijn vader heeft er ook voor gezorgd dat het huwelijk met mijn moeder enorm verbeterd is.
Behalve in hun jonge jaren zijn ze nooit zo goed met elkaar omgegaan als nu.
Ze delen emotie en praten, iets wat niet eerder gebeurde.
Geweldig om te zien hoe ze elkaar eindelijk begrijpen
Begrijp me niet verkeerd:
Ik vind het verschrikkelijk dat mijn vader zo ziek is en zal overlijden.
Het maakt me boos, verdrietig, opstandig en bang
Maar op de dagen dat het verdriet me lijkt te verstikken probeer ik te denken aan al het goede dat de kanker heeft gebracht.
Ik haal er troost en kracht uit om verder te gaan (lukt niet altijd, soms is het verdriet te groot maar toch..)

 

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:De positieve kant
« Reactie #1 Gepost op: maart 10, 2009, 12:52:06 pm »
Ik 'vrees' dat vele lotgenoten en naasten zich hierin heel goed zullen herkennen!!
We begrijpen dit maar al te goed.

Steven

Maartje65

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 2
    • Bekijk profiel
Re:De positieve kant
« Reactie #2 Gepost op: maart 10, 2009, 14:45:02 pm »
Ook ik herken dat.
Ik vind het niet vreemd: hoe intenser je verdriet ervaart, hoe krachtiger je geluk kan aanvoelen
En wat meer is: ook nadien, als de persoon in kwestie er niet meer is, put je enorm veel kracht uit deze mooie momenten

lieve groet

wannes1952

  • ****
  • Berichten: 353
    • Bekijk profiel
Re:De positieve kant
« Reactie #3 Gepost op: maart 13, 2009, 22:49:20 pm »
Dag jodocus,

als ik jouw verhaal lees voel ik me daar goed bij.
Ik ben zelf vader van drie toffe kinderen(nu 26,24 en22j).
Toen ik in december 2007 vernam dat ik kanker had ben ik recht naar huis gereden en heb dit aan mijn zoon H. die thuis was verteld. Even later kwam mijn dochter er ook aan.
We vonden direct steun bij mekaar. Op mijn voorstel zijn we dan naar de oudste zoon gereden om hem het slechte nieuws ook te brengen. Van in het begin stonden we heel kort bij mekaar. Ze zijn in de bres gesprongen, koken, afwassen, kuisen etc., en na een tijd kwam er gezinshulp bij.
Wat vooral goed is, is dat de band die we hadden en al goed was nog beter is geworden. Het is in het verdriet, in de pijn van de onzekere toekomst dat er, zoals je schrijft deze goeie dingen, in de relatie vader-kind ontstaan of nog beter worden.
Ik heb me maar heel kort afgevraagd waarom ik, waarom nu etc.
Maar ik ben me positief gaan instellen, relaxatieoefeningen bij mezelf toegepast enz.
Ik ben positief ingesteld geraakt. Toen ik na de eerste lichte (te lichte) chemo vernam dat die niet goed was aangeslagen ben ik aan de zware chemo begonnen en heb in Augustus ook een stamceltransplantatie gehad. Ik zal nooit vergeten toen, een collega van mijn dokter ih ziekenhuis ineens op mijn schouder klopte en zei dat ik zeker moest blijven lachen, dat dit me sterk zou helpen om de chemo goed door te komen. Spannende momenten met het 'hoerageroep' als ik na een botbiopsie in september ll. het nieuws kreeg dat de kanker helemaal teruggedrongen was.
Beste Jodocus, ik wil je nog vele, warme en tedere momenten toewensen met je vader, doe hem de groeten van een onbekende, zeg dat ik veel aan jullie zal denken,

't beste ermee,
wannes1952 (56j)
 

Lientje

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 33
    • Bekijk profiel
Re:De positieve kant
« Reactie #4 Gepost op: mei 19, 2009, 17:27:58 pm »
Hallo,

Ik weet sinds kort ook dat mijn mama borstkanker heeft en dat dit al uitgezaaid is naar het bot. Mijn relatie met men mama was al super goed, maar dit komt alleen maar beter. Ook de relatie tussen mijn broers en ik is verbeterd. Men mama en papa hangen nog veel meer aan elkaar dan ooit tevoor. Dit kan ik echt doortrekken naar de volledige familie. Zelfs de nichten en neven van mijn mama...

Toch raar dat je eerst miserie moet kennen om geluk in kleine dingen te vinden. En inderdaad, mijn mama is ook heel posietief en dat is wat ons maar ook haarzelf sterkt! We kunnen er soms al om lachen. Als er mensen raar kijken naar haar (want de "roddel" is nu nog maar bekend) dan lachen we er echt om. We hangen meer aan elkaar dan ooit tevoor en dat doet inderdaad wel deugd...

Geniet van alle mooie momenten met je vader en probeer nog zoveel mogelijk van hem op te steken. Ik weet zeker dat hij fier is op je!!!
sterkte lien

aurora

  • **
  • Berichten: 68
    • Bekijk profiel
Re:De positieve kant
« Reactie #5 Gepost op: mei 19, 2009, 21:22:59 pm »
Hoi jodocus,
Wat leuk voor jullie dat jullie band verbeterd is.
Bij mijn kinderen is dat niet zo,ze maken liever ruzie of vluchten naar hun vriend.Ik moet bedelen als ze de normale huistaken moeten doen? :( Misschien is het omdat het al zes jaar bezig is met kleine pauzes van gemiddeld vier maanden en hebben ze ergens opgegeven.
Ik hoop dat jullie dat tegen mekaar kunt zeggen wat je aan mekaar kwijt wilt en zo rust in elk zijn/haar leven vindt.
Heel veel sterkte in de moeilijke dagen en veel plezier in de andere dagen.
Groetjes Aurora

MelissaM

  • ***
  • Berichten: 207
    • Bekijk profiel
Re:De positieve kant
« Reactie #6 Gepost op: mei 24, 2009, 22:08:30 pm »
ik ben het helemaal eens met de rest van de reacties.
Achteraf gezien is het idd jammer te moeten beseffen dat dit op deze manier is moeten gaan maar toch, je kan het ook positief bekijken hé... :)

geniet van jullie familie-momentjes

veel liefs
M

sara.b

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 14
    • Bekijk profiel
Re:De positieve kant
« Reactie #7 Gepost op: november 14, 2011, 10:19:10 am »
ik wou dat het bij ons ook zo was. Mijn moeder is 6-7 jaar geleden ziek geworden en 4.5 jaar geleden overleden. Toen ze ziek werd was ik pas 16 jaar. Ik werd wat beschermd van de miserie. Mijn (oudere) broer en vader namen de zorg voor haar op. Mijn broer deed zijn 'plicht' maar ging bij zijn vrienden zo vlug mogelijk dat hij kon.
Mijn vader zorgde heel goed voor mijn moeder maar had ook moeite zijn gevoelens te uiten. hij werd steeds kwaad bij het minste wat we deden. Mijn moeder hield het huishouden bijeen en ik denk dat hij het moeilijk vond dat alles nu op zijn schouders viel.
Ik moet wel zeggen... Voor de ziekte was de relatie tussen mijn ouders koel. Een gewoonte denk ik... Tijdens haar ziekte is mijn moeder weer verliefd geworden op mijn vader. daar ben ik wel blij om.

de periode na haar overlijden had ik het moeilijkst. Mijn broer is beginnen feesten en vluchten. we zagen hem niet veel meer. Hij was wat op het verkeerde pad geraakt. mijn vader is kort na het overlijden (zo'n drie maand erna) aan een nieuwe relatie begonnen. ik zat (en zit eigenlijk nog steeds) met een aantal vragen. waarom zo vlug iemand anders gevonden? zag hij haar niet graag?

nu, 4,5 jaar later, is mijn vader nog steeds bij zijn 'nieuwe' vriendin. woont 2/3 de van de tijd bij haar. Mijn broer was een jaar na het overlijden alleen gaan wonen en woont nu nog steeds alleen maar met zijn nieuwe vriendin. Hij is eindelijk op het juiste pad terug aan het geraken. (wat een vrouw allemaal niet kan doen hé ;-) ) en ik? ik woon nog "thuis"... maar veel sprake van een thuis is er niet meer.. Mijn mama was de lijm van het gezin. Toen zij was gestorven , is ons gezin ook gestorven.

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3754
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:De positieve kant
« Reactie #8 Gepost op: november 19, 2011, 13:12:49 pm »
hoi Jodocus,

wat fijn dat jij de positieve kanten kan zien aan het ziek zijn van je vader
ik vind dit zo bijzonder, eigenlijk wel erg ja dat men eerst ernstig ziek moet worden, vooraleer men echt de waarden van het leven leert kennen
geniet volop van jullie momenten samen, dat gaat een  hele troost zijn voor als hij er niet meer gaat zijn
ik heb 5 jaar geleden kanker gekregen en ik geniet ook meer intenser dan vroeger
kan gerust zeggen dat kanker mijn leven heeft verrijkt
sterkte in de moeilijke momente n
groetjes Sabine