Auteur Topic: Vandaag  (gelezen 3298 keer)

Chama

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 7
    • Bekijk profiel
Vandaag
« Gepost op: maart 07, 2009, 23:24:10 pm »
Ik kijk, maar zie je niet.
Ik luister, maar hoor je niet.
Ik streel je, maar voel je niet.
Ik wil je voelen, houden,
Van je houden.
Ik wil je horen, zien,
Je heel graag zien
En wel vandaag.
Want morgen,
Zal ik door pijn verdoofd
En tranen verblind,
Vergeefs je handen zoeken.
« Laatst bewerkt op: maart 24, 2009, 16:32:30 pm door Chama »

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Vandaag
« Reactie #1 Gepost op: maart 08, 2009, 07:43:19 am »
Heel mooi !!

puma_meidj

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1
    • Bekijk profiel
Re:Vandaag
« Reactie #2 Gepost op: maart 11, 2009, 22:57:14 pm »

heel mooi gedicht !!!



(gedicht voor men vriendj die ik nu al 4 maand kwijt ben :( 3jaar samen gelukkig dan plots die verdomde ziekte kan het nog slechter :s  )

waarom al dat vechten 
waarom al die pijn
je wilde hier niet weg
je wilde bij ons zijn
de strijd was oneerlijk
en geheel niet terecht
je wilde nog graag verder
maar verloor dit gevecht 


ik misj zo hard !! 14/11/08 voor eeuwig uit het oog maar voor altijd in mijn hartje !!

annegato

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 49
    • Bekijk profiel
Re:Vandaag
« Reactie #3 Gepost op: maart 12, 2009, 01:24:05 am »
Dit gedicht zou ook voor mij kunnen zijn en voor zovelen van ons. Wij waren 40 jaar samen en dan die rotkanker. Samen hebben we gevochten, maar helaas de strijd verloren. Ik weet hoe jij je voelt. Morgen is mijn ventje 11 maanden geleden gestorven en ik mis hem nog altijd vreselijk. Geen uur gaat hij uit mijn gedachten, er is niets waar ik nog plezier aan heb. Ik ben 58 en voor mij is mijn leven voorbij, ben er nog alleen voor mijn kinderen en kleinkind, maar het valt mij heel zwaar. Ik ga u niet zeggen het zal wel beter gaan binnen enkele maanden, want dit is echt niet zo. Het gemis en de eenzaamheid wordt alleen maar groter. En hoeveel de kinderen en vrienden ook willen helpen ge blijft toch alleen, een deel van mijzelf is meegestorven. Ik ben dezelfde niet meer dan verleden jaar. Ik besta precies maar voor de helft. Alles is maar de helft, ga nu proberen te slapen, want ik ben weer aan het uitstellen. Ik droom s'nachts dat wij samen zijn en elke morgen komt dat besef terug dat ik alleen ben en blijf. Veel sterkte en sorry dat ik niet positiever ben, maar dat gaat niet.