Auteur Topic: Wie moet dit spijtig genoeg ook meemaken.  (gelezen 4811 keer)

nlb

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1
    • Bekijk profiel
Wie moet dit spijtig genoeg ook meemaken.
« Gepost op: februari 17, 2009, 21:31:37 pm »
Hallo,

mijn naam is Nick en mijn vrouw is op 31 jan 2008 overleden aan borstkanker, ze was 31j oud, we hebben twee zoontjes van bijna 5.5 en 2.5 jaar oud,
het is niet gemakkelijk om de dagen door te komen maar gelukkig heb ik mijn twee zoontjes die mij recht houden.
De ene dag gaat wel iets beter dan de andere maar de leegte blijft.
Iedereen zegt het "leven gaat door" en dit is wel waar maar het is beter gezegd dan gedaan!
Een kind laten afscheid laten nemen van zijn mama is hard, heel hard, niet alleen voor het kind maar ook voor de mama.
De vraag "waarom" daar zal ik nooit geen antw op krijgen, kinderen moeten hun ouders begraven en niet andersom, zeker niet
in hun prille begin van hun jeugd.

Zijn er soms nog lotgenoten die spijtig genoeg dit ook moeten meemaken?

Katelijne

  • **
  • Berichten: 77
  • Pluk de dag!
    • Bekijk profiel
Re:Wie moet dit spijtig genoeg ook meemaken.
« Reactie #1 Gepost op: februari 18, 2009, 00:40:15 am »
Hallo Nick,

Ik wil je heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijd.

Ikzelf ben ook borstkankerpatiënte. Mijn grootste angst ging ook uit naar mijn kinderen en man. Met mij gaat het nu beter. Maar ik geloof dat zo'n afscheid hardverscheurend moet zijn, zeker als het om zo'n jonge kinderen gaat. Leg zoiets maar eens uit.

"Het leven gaat door" is zo'n cliché, maar de mensen weten soms niet wat beter te zeggen. Het leven gaat inderdaad door, maar kan nooit meer hetzelfde zijn. En soms heb je geen boodschap aan die goedbedoelde peptalks.

Hier op het forum kun je altijd je verhaal kwijt. Je verdriet, je woede, ... Hier staan de mensen altijd klaar om, al is het met weinig woorden, je een hart onder de riem te steken.

Groetjes, Katleen

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Wie moet dit spijtig genoeg ook meemaken.
« Reactie #2 Gepost op: februari 18, 2009, 22:13:08 pm »
Brrrrr  :o Wat een gelijkenissen zeg. Ben m'n vrouwtje verloren t.g.v.e. uiterst kwaadaardige hersentumor. Ze werd net 30 en onze 2 meisjes waren toen exact 5 en 2,5!!
Klik gerust eens door de website die ik daarna heb opgestart. Je vinst de link onderaan mijn posts.
Het is nu al iets meer dan 2,5 jaar geleden, maar het verdriet flakkert nog steeds op.
Uit vooral ook je verdriet naar jullie kinderen toe, dat ze weten dat papa verdrietig is en waarom! Het zal ook hen helpen in hun rouwproces!
Loop niet rond met vragen maar pen ze hier of in een persoonlijk bericht gerust neer. We zullen je zo goed als mogelijk op de goeie weg zetten.

Groetjes, Steven


keane

  • *****
  • Berichten: 543
  • Borstkanker oktober 2008 - opnieuw november 2015
    • Bekijk profiel
Re:Wie moet dit spijtig genoeg ook meemaken.
« Reactie #3 Gepost op: februari 19, 2009, 20:13:34 pm »
Hallo Nick,
Wat vreselijk erg voor jou en je kindjes! Het wordt me steeds weer koud om het hart als ik deze verhalen lees van al die mensen die met kanker te maken krijgen. Ikzelf heb ook borstkanker, maar ik ben al wel wat ouder dan je vrouw. Toen deze vuile ziekte bij mij werd vastgesteld was mijn eerste gedachte toch ook : "Gelukkig heb ik het en niet mijn man of mijn kind!" Precies of ik had het allemaal beter in de hand dan...
Ik ben niet zo heel erg bang om te sterven, maar de gedachte dat ik mijn familie moet achterlaten met veel verdriet, dat maakt mij wel bang.
Het is heel erg om de ziekte te hebben en te weten dat je niet lang meer tegoed hebt, maar de onrust om de achterblijvenden maakt het nog veel erger... Natuurlijk degene die achterblijft is degene die het moet zien te redden en die op het goede spoor moet blijven. Verschrikkelijk moeilijk en zeker na een tijdje, want de omgeving verwacht dat je de draad weer oppakt en dat je niet blijft treuren... Life must go on...
Beste Nick, ik wens je heel veel moed toe in deze voor jou nog steeds donkere dagen. En laat je zelf maar toe om af en toe toch eens heel treurig te zijn... 't Is nu eenmaal niet over in enkele maanden.

Sterkte

Keane

MelissaM

  • ***
  • Berichten: 207
    • Bekijk profiel
Re:Wie moet dit spijtig genoeg ook meemaken.
« Reactie #4 Gepost op: februari 26, 2009, 19:03:57 pm »
Hoi Nick


ik ben zelf mijn mama verloren aan eierstokkanker (ze was ook maar 46).

ik weet dus hoe het voelt als "kind" je mama te verliezen. Ik denk dat het zowel voordelen als nadelen (sorry voor het gebruik van deze woorden) zijn aan het verliezen van je mama op die heel erg jonge leeftijd van je kinderen.

Op mijn leeftijd is het moeilijk (tegelijk ook mooi) om te gaan met de dingen die ik gezien heb, kinderen zien dit ook maar passen zich anders aan en beseffen nog niet ten volle wat er gebeurt, uiteraard is dit ook spijtig voor de kinderen die later waarschijnlijk graag meer hadden geweten over hun mama! Als ouder kind denk ik dat het verwerkingsproces daarentegen wel héél wat moeilijker is.

Ik wens je alvast héél veel sterkte & ik vind het hele mooie woorden die ze nog heeft kunnen overbrengen. Hoe is het allemaal verlopen... je mag er altijd over praten want ik denk wel dat dit héél erg oplucht.

veel veel warmte,
Melissa

kel

  • ***
  • Berichten: 129
    • Bekijk profiel
Re:Wie moet dit spijtig genoeg ook meemaken.
« Reactie #5 Gepost op: maart 01, 2009, 20:40:21 pm »
hoi Nick,

wat een spijtig nieuws, ikzelf ben 29 en heb 3 jaar terug kanker gekregen, nu ben ik wel uitbehandeld maar ik had op dat moment een dochter van 2jaar, en die praat nog over mijn 'kanker'.
en wat goed dat je ook al een kinderpsycholoog hebt ingeschakeld,
en zoals de anderen ook al melden op dit forum kan je, je gevoelens echt kwijt... ook al wil je gewoon je verhaal vertellen, doe dat dan maar en ik hoop dat het je oplucht
en het leven gaat door, dat is een vreselijke uitdrukking, maar mensen weten ooit niet wat ze moeten zeggen, en ik vertel je ze zeggen ooit de stomst dingen

groetjes en veel sterkte...

Kelly