Auteur Topic: tips voor het afscheid nemen  (gelezen 15733 keer)

Eefje85

  • Gast
tips voor het afscheid nemen
« Gepost op: november 07, 2008, 12:27:43 pm »
Hallo lotgenoten, deskundigen en andere,

Mijn moeder zal binnenkort het leven laten, na een harde strijd tegen kanker. Nu bekend is (IK VLOEK NU KEIHARD) dat haar lijdensweg wellicht tot een einde komt, vraag ik mij af wat en hoe moet ik omgaan met komende tijd. Welke dingen moet of kan ik nog doen nu ze nog leeft? En hoe moet ik zometeen omgaan met het verdriet wat me te wachten staat? Hoe ga ik om met mijn emoties, maar ook die met van mijn nabije omgeving?

Alle tips, adviezen zijn welkom. En als u meer informatie nodig heeft, schroom dan niet om ernaar te vragen.

Alvast hartelijk dank voor alle reacties.

Groeten,

Eefje

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:tips voor het afscheid nemen
« Reactie #1 Gepost op: november 07, 2008, 12:50:45 pm »
Hey Eefje,

Actueel telt er maar 1 ding : je moeder!! Er gewoon zijn voor haar is van onschatbare waarde; voor allebei trouwens.

Nu je de gelegenheid nog hebt om met elkaar te praten, neem deze gelegenheid met beide handen aan!! Paat over van alles en regel wat je nog kan regelen, maak afspraken over wat je mama juist wil. Het zal niet prettig zijn om dergelijke gesprekken te voeren, maar neem gerust van mij aan dat je daar later heel blij om zult zijn.

Als je ons iets meer wil vertellen over de ziekte of je mams, kan je hier steeds terecht hoor.

Groetjes, Steven

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:tips voor het afscheid nemen
« Reactie #2 Gepost op: november 07, 2008, 15:14:35 pm »
Voel, voel en uiten... voel je emotie, uit ze, tegenover jezelf, maar ook tegenover je moeder.  Praat met elkaar, huil met elkaar, zit/lig samen zonder woorden...Als ze het wenst kunnen jullie samen haar uitvaart regelen, ook al is dit heel intens en moeilijk het maakt het ook "mooi".

Vraag haar nog alles wat je wil weten, zodat je erna niet met vragen blijft zitten, zijn er nog dingen die je echt wil uitpraten doe het dan nu, nu het nog kan...

Als het je teveel word, kom dan even naar dit forum, en gooi het er allemaal eens uit;)

Geniet nog van elkaar

 :-* :-* :-*
Tina

silke2

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1
    • Bekijk profiel
Re:tips voor het afscheid nemen
« Reactie #3 Gepost op: november 07, 2008, 17:15:20 pm »
hallo eefje,

mijn moeder is 4 weken terug overleden aan een hele zeldzame soort kanker meiolyosarcoom).
ik weet hoe verschrikkelijk het is en eigelijk wil je er ook helemaal niet over nadenken, dit had ik tenminste!!
wat heel belangrijk is is dat je zoveel bij je moeder bent als jezelf wilt, en dat je haar alles vraagt wat je wilt weten
zodat dat je nooit kan dwars zitten.
ik had met mijn moeder een hele goede band en had dus eigenlijk geen dingen die ik beslist nog kwijt wou of aan haar wou vragen.
je moet je moeder denk ik zoveel mogelijk steunen als je kunt, dit was voor mijn gevoel heel belangrijk.

ik hoop voor je dat je wat staande kunt houden want ik weet hoe verschrikkelijk dit is

groetjes silke
« Laatst bewerkt op: november 07, 2008, 17:19:19 pm door silke2 »

MelissaM

  • ***
  • Berichten: 207
    • Bekijk profiel
Re:tips voor het afscheid nemen
« Reactie #4 Gepost op: november 07, 2008, 22:23:34 pm »
Hoi Eefje,


Het doet altijd raar om nieuwe mensen op het forum te ontmoeten die zulk nieuws melden.
Zelf ben ik mama ook verloren, nog maar een weekje geleden. We hebben vandaag haar begrafenis gehouden. Het was mooi en triestig tegelijk.

Ik ervaarde de eerste dagen en weken als een hel. Je kan niet begrijpen dat dit met je mama zal gaan gebeuren (hangt natuurlijk ook af van welke toestand er nu al is).

De eerste dagen kan je echt niet goed meer nadenken maar dan komt er een periode dat je weet, ik moet (en mag) verder en dan pas kan je ja mama opvangen, er zijn voor haar.

Daar heb ik enorm veel troost uit kunnen halen, zorgen voor haar. Ik kan je verzekeren dat dit niet altijd makkelijk is en daarom adviseer ik ook om eens te horen bij palliatieve zorgen en thuisverpleging. Dat kan veel betekenen... (mss is dit nog niet nodig,ik weet niet hoe het nu met je mama is...)

Mama is altijd heel sterk voor ons gebleven (maar dat komt mede doordat ze ons geen verdriet wou doen, ik ben 21 en men zus 18).

Wij hebben nooit echt gebabbeld over het afscheid, toch niet over begrafenissen enzo maar papa heeft er wel nog dingen over kunnen vragen. Ze heeft niet alles zelf geregeld maar heeft wel gezegd dat ze wou verast worden... de rest heeft ze aan ons gelaten.

Echt speciale dingen heb ik niet meer tegen haar verteld, enkel dat ik haar enorm zou missen en dat ze een hele goeie mama voor me is geweest... ik heb hierover ook met een psychologe gebabbeld ( zij verloor haar papa ook al vroeg aan kanker) en ook zei vertelde me dat het niet echt noodzakelijk is om ineens speciale dingen tegen elkaar te gaan vertellen, zeker niet als je dat vroeger ook niet deed. Dat kan zelfs heel hard aankomen, want dat bevestigt nog een keer dat je elkaar zal kwijtraken... ik heb daar nu ook niet echt spijt van...

probeer (hoe raar dit ook klinkt) nog te genieten van elkaar, haar gelukkig te maken. Wees ook niet bang om nog 'plezier' te maken, want dit mag...en zal haar ook goed doen. geloof me maar :)
Probeer even te bekomen van het nieuws en herpak je, ze heeft je zo hard nodig...


Veel liefs,
Melissa

Eefje85

  • Gast
Re:tips voor het afscheid nemen
« Reactie #5 Gepost op: november 10, 2008, 10:52:23 am »
Hallo,

Het doet me goed, al jullie reacties te lezen. Ik heb er nu dan ook de behoefte aan om mijn verhaal met jullie te delen. Ookal vind ik het moeilijk om mijn gedachten in schrijfwoorden om te zetten.

Vandaag is het een spannende dag...
Een jaar geleden is mijn moeder ziek geworden, ze had hoge koorts en dacht dan ook dat het een griepje was. Totdat haar vingers, enkels en polsen dik werden (februari) werd het toch tijd voor een bezoekje aan de huisarts. Deze meende dat ze reuma had en hier heeft ze onderzoeken voor gehad in het ziekenhuis. Het bleek geen reuma te zijn, maar iets met de longen. Mid mei kregen we het te horen; longkanker met uitzaaiingen in de bijnieren. Max nog 3mnd te gaan. De bijnier hebben ze er operatief uit kunnen halen en daarna begon het vermoeide proces. 3x chemo (1 x in de drie weken, duur vd chemo was ook 3wk) en iedere dag 2x per dag bestralingen (waar ze dan ook nog iedere dag 45min voor moest rijden, buiten files om). In september liep de behandeling af. Dat was wel prettig, want inmiddels was mijn moeder goed kaal en kon ze niet meer zelfstandig eten noch drinken. De bestraling had haar hele slik-vliezen doorbrand. Na 1,5 mnd 'revalidatie' kon ze weer eten en drinken. Eind augustus had ze nog een scan gehad om te kijken of er nieuwe uitzaaiingen waren. Dit was gelukkig niet het geval. Totdat mijn moeder 2wkn terug slecht kon eten en weer in het ziekenhuis terecht kwam. Ze hebben puncties genomen van haar buik, waar 2 nieuwe grote uitzaaiingen gevonden waren. De uitslag kregen we afgelopen woensdag. De kanker is erg agressief en kwaadaardig en heeft zich al verder in de buikwand genesteld. Vandaag krijgen we te horen of chemo of een andere behandeling nog zin heeft. Al hoewel ik dat ernstig betwijfel, hoop ik wel dat ze nog iets kunnen doen. Nu nog even in spanning.....


ladychrisje

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 20
    • Bekijk profiel
Re:tips voor het afscheid nemen
« Reactie #6 Gepost op: november 11, 2008, 09:53:09 am »
hoi eefje
fijn dat je de tip aangenomen hebt en een topic gemaakt hebt.je zal zien dat je er kracht uit haalt.
vergeet niet wat ik je gezegt heb ga zoveel mogelijk naar je mams om te praten en te knuffelen het zal jullie beiden goed doen.heb je behoeft om te huilen doe het krop niets op.ik heb ook veel gehuild en huil nu nog dagelijks. morgen is de begravenis van mijn make  :'(  :'( het zal een mooie dienst worden zoals ze zelf zou willen. het zal een zware dag worden . ik ben blij dat ik hier ook een topic geopend heb want zo zie je dat je er niet alleen voor staat en je bemoedigende woorden vind.
groetjes en vooral sterkte chrisje

violetje

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 18
    • Bekijk profiel
Re:tips voor het afscheid nemen
« Reactie #7 Gepost op: november 12, 2008, 16:17:02 pm »
Lieve mensen, ik zit in het zelfde schuitje als jullie. Mijn mama had een gezwel op een nier en die werd er in januari uit gehaald. In februari na een eerste controle werd alles positief afgeschilderd en we moesten ons geen zorgen meer maken. In mei echter kon ze het niet meer houden van de pijn in de rug. Conclusie kanker op pancreas en nieren. Chemo gekregen en alles bleek miraculeus weg te zijn. Dit was eind juli. JOEPIE eind augustus, begin september kreeg mama weer klachten. Terug naar het ziekenhuis. Uitzaaiingen in het bot bleek achteraf want op dat moment werd ons dat niet gezegd en sprak men alleen van een barstje in het heupbeen waarschijnlijk van het vele vallen. Tot voor enkele weken !! Nu ligt ze op de palliatieve afdeling.Ze geven mama veel te hoge verdoving met als resultaat suf en dronken precies. Ikheb erop aangedrongen om de medicatie iets te verlichten en nu gaat het beter. Het spijtige bij ons is dat mama maar niet wil inzien dat er geen
genezing meer mogelijk is. Ik kan niet met haar praten over hoe ze alles wil want ze blijft deze erge ziekte negeren en denkt dat ze binnen de kortste keren weer thuis gaat zijn. Is ook niet gemakkelijk. Ze ligt daar zo vol vertrouwen in de verpleging en de doctor maar ze doen helemaal niets meer. Tot vorige week keek ze televisie en las de libelle en vulde ze kruiswoordraadsels in en nu slaapt ze en slaapt ze want ze krijgt van alles en nog wat omdat ze toch maar rustig zou blijven. Ik probeer sterk te blijven maar het is verschrikkelijk te weten dat het einde nabij is.
Ik kan me voorbereiden zeggen sommigen mensen maar wat is voorbereid In het besef zijn dat je je mama gaat verliezen.... Vijf jaar geleden overleed mijn vader en toen zijn we echt heel hecht geworden. Ik ging dagelijks bij haar want gedeelde smart is halve smart en ze leefde echt naar de momenten dat ze mijn sleutel in het slot hoorde. En binnenkort is er niets meer alleen nog de herinneringen

Eefje85

  • Gast
Re:tips voor het afscheid nemen
« Reactie #8 Gepost op: november 12, 2008, 17:13:33 pm »
@ MelissaM en Silke:
Hoe gaat het met jullie, lijkt me echt een verschrikkelijke tijd waarin jullie nu zitten.

@ ladychrisje:
ik hoop dat het vandaag een mooie uitvaart is geweest en dat hij is gegaan zoals je moeder wou. Ik wens je veel sterkte en moed toe komende tijd.

@ Violetje:
Wat verschrikkelijk zeg, eerst je vader nu je moeder zo ziek. poeh heb er geen woorden voor, maar weet precies hoe je je voelt.... Een jaar geleden heeft mijn vader zware hartklachten gehad en heeft een lange tijd in het ziekenhuis gelegen. We hebben altijd gedacht dat hij het leven eerder zou laten dan wie dan ook. Gelukkig is hij er altijd nog, ookal heeft hij hartklachten die het niet altijd even gemakkelijk voor hem maken. Net nadat hij weer thuis was en begon met te revalideren (na een jaar goed ziek zijn) begon het proces met mijn moeder.

Iedere keer als ik dit topic open en de berichten lees voel ik me de ene keer krachtiger en de andere keer doet het mij zo'n verdriet dat andere hetzelfde leed hebben en dat mij nog meer van dat afschuwelijke leed staat te wachten.

Ze gaan bij mijn moeder toch nog beginnen aan chemo (4x). Hiermee hopen ze dat de kanker zich niet naar de lever, bloed of andere organen verspreidt. Wel hebben ze herhaaldelijk gezegd dat de kanker zeer agressief is en zich zeer snel verspreidt. Morgen begint ze met de kuur. Verschrikkelijk. Ik ga haar zeker een bezoekje brengen (woon 3uur rijden van mijn ouders) zodat ik er bij kan zijn.

Ik zie er tegenop om haar nog meer achteruit te zien gaan. In een korte tijd verandert je moeder. Ik wil bij haar zijn, zoveel mogelijk, maar het doet mij zo'n pijn om haar elke keer zieker te zien worden. Ik vraag me dan ook af hoe jullie dit allemaal hebben kunnen doorstaan.

Ik vind het moeilijk om er bij stil te staan en realistisch te blijven omdat dit mij zo'n verdriet doet. Hopen doet leven, maar kan ik hiervan leven?





ladychrisje

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 20
    • Bekijk profiel
Re:tips voor het afscheid nemen
« Reactie #9 Gepost op: november 12, 2008, 18:54:57 pm »
eefje heeft je moeder paliatieve zorgen ?
indien ja kun jij paliatief verlof aanvragen om bij je moeder te zijn.zodat je meer tijd met haar kan doorbrengen.ook de mensen van paliatief vangen ook de familieleden op je kan er mee praten ze hebben een luisterend oor en kan ook goed doen.ik ben blij dat wij ze gehad hebben ze geven je raad om met je gevoelens om te gaan enzo.maar vooral ze praten met je moeder over hoe ze zich voelt en wat ze niet tegen haar kinderen of man kan zeggen.met andere woorden ze kan haar hart luchten tegen iemand die weet hoe ze er mee moeten omgaan.
sterkte chrisje

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:tips voor het afscheid nemen
« Reactie #10 Gepost op: november 12, 2008, 19:53:45 pm »
Hey Violetje,

Je schrijft :"En binnenkort is er niets meer alleen nog de herinneringen." Ik weet wel wat je bedoelt hoor, maar toch... die herinneringen zijn niet niets hoor. Daarop is een heel pak van jouw eigen leven gebaseerd!! Laat het net die herinneringen zijn die onze dierbaren zó levendig houden in onze gedachten.
Maar zo ver is het nog niet... Het is zeker niet makkelijk in de situatie zoals je ze omschrijft. Je kan het inderdaad maar moeilijk direct onder haar neus wrijven. Zoiets zou ik ook niet over m'n hart krijgen. Ik heb indertijd zelf de mogelijkheid gekregen om het slechte nieuws te vertellen, maar heb dit toch aan de behandelende arts overgelaten. Ik kon dit niet. Je hoeft je echt voor niemand sterk te houden hoor. Beter kan je eens goed uithuilen bij je partner, een goeie vriendin of een ander familielid. Laat die emoties hun vrij beloop en onstress ook eens op deze manier.

Veel sterkte en een warme knuffel, Steven

violetje

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 18
    • Bekijk profiel
Re:tips voor het afscheid nemen
« Reactie #11 Gepost op: november 14, 2008, 11:05:36 am »
Beste Eefje,

Bij mama was het ook een zeer aggressieve kanker die zich vlug verspreidde. de eerste maal heeft de chemo heel snel resultaat gegeven. De kanker is welliswaar teruggekomen maar toch. Mama heeft in januari een zware operatie gehad, door de nierdie ze moesten weghalen. De nier was dubbel zo groot als normaal en zat zelfs hierdoor al tussen de ribben en zo. Ik blijf me in het achterhoofd voorhouden dat hadden ze toen na de operatie chemo gegeven er geen uitzaaiingen waren geweest. Mama was ook niet zo sterk na de operatie. Ze is 78 jaar en zo'n operatie is niet te onderschatten. Ik weet niet hou oud je mama is maar als ze jonger is is misschien ook sterker. Ik zou toch zeggen, blijf hopen meisje. De arts heeft me indertijd gezegd dat een aggressieve kanker vaak snel reageert op de chemo. Jammer genoeg zijn er bij mama ook uitzaaiingen geweest in het bot en daar heeft de chemo niet op ingewerkt.
Ik wil je zeker geen valse hoop geven maar blijf positief denken. Mama heeft die chemo vrij goed doorstaan. Alleen was ze een dag of twee misselijk maar daar hebben ze toen in de dagkliniek pilletjes voor gegeven. Ze zeggen je ook wat je best wel of niet eet.
Sterkte meisje. Ik duim voor jou en je mama.

Violetje

Eefje85

  • Gast
Re:tips voor het afscheid nemen
« Reactie #12 Gepost op: november 17, 2008, 10:55:33 am »
Hallo,

De chemo is gestopt! Mijn moeder kreeg allergische reacties en ze moesten de chemo accuut stoppen.
deze week krijgen we te horen of er een alternatieve behandelingswijze is. Postief blijven denken probeer ik zoveel mogelijk, alleen nu mijn moeder steeds meer achteruit gaat wat nu ook van de buitenkant zichtbaar wordt, vind ik het postief blijven denken een steeds moeilijkere opgave. Ik ben zelf 23 en mijn moeder is pas 50 geworden (we waren heel blij dat ze dit nog mee kon maken). Het is hard om je moeder te gaan verliezen. Alleen de gedachtes al laten tranen over mijn wangen rollen. Je moeder is toch vaak iemand waar je altijd bij terecht kunt. Straks is ze der niet meer en dan zal ik ergens anders met mijn vragen en emoties naar toe moeten. Tantes, ooms, vrienden bieden zich allemaal aan, maar toch is dit anders! Zij kunnen niet het lege plek straks vullen met een luisterend oor. Zij hebben niet meegemaakt wat ik heb doorstaan zoals mijn moeder dat heeft. Allemaal erg moeilijk. Maar dat is geen ongekend iets voor ervaarders onder jullie.

Ik heb vandaag gelukkig toestemming gekregen om komende tijd 2dagen per week te gaan werken. Zodat ik meer tijd met mijn moeder kan doorbrengen en ook zelf meer tot postieve kom. Erg prettig :-D

Pff effe een kort bericht dit keer, heb de laatste dagen meer gehuild dan gelachen!

violetje

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 18
    • Bekijk profiel
Re:tips voor het afscheid nemen
« Reactie #13 Gepost op: november 17, 2008, 16:45:29 pm »
Beste Eefje,

50 jaar is heel jong. Tof dat je je werk zo kan regelen. Je mama zal het zeker appreciëren.

Hou je sterk

nana2675

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 2
    • Bekijk profiel
Re:tips voor het afscheid nemen
« Reactie #14 Gepost op: december 15, 2008, 01:18:30 am »
Ben aan het einde van mijn krachten. Ik probeer nu al twee jaar mijn moeder bij te staan op alle mogelijke manieren, en heb me steeds sterk gehouden. Maar nu de dood me steeds feller in de ogen kijkt heb ik het lastig. Ik kan amper nog op mijn benen staan en mijn hoofd voelt alsof het wordt samengeknepen tussen een bankschroef, ik ga onderdoor, maar ik kan en wil niet opgeven. Ik wil blijven vechten om haar te "redden", ook al weet ik dat dat niet meer mogelijk is. Ik wil mijn mamaatje niet kwijt ! Zij is nog de enige reden waarom ik leef. De enige bij wie ik -ondanks alle ellende- nog kracht kan putten om zelf op mijn benen te blijven staan. Mijn hele leven draait momenteel enkel nog rond haar. Voor het werk, na het werk, in de weekends, constant ben ik bij haar. Nu ben ik zo verschrikkelijk bang dat ze nieuwjaar niet meer haalt. Iedere dag lijkt ze verder uit mijn handen te glippen, en ik ben toch zo bang mensen !!! Wat moet ik doen op het moment dat mijn moeschieke weg zal zijn, mijn hele leven wordt onderuit gehaald, mijn hele routine, mijn reden van bestaan....

Ik wil haar niet verliezen. Zij is mijn verleden, mijn heden, mijn reden van bestaan. Zij heeft mij destijds het leven geschonken, waarom kan ik dat nu toch niet voor haar doen???  Papa is reeds overleden, en mijn zus verblijft als een kamerplant die nergens nog weet van heeft in een psychiatrische instelling. En ja hoor, je krijgt van enorm veel mensen te horen "als je me nodig hebt, bel maar", maar dat verleer je al snel, want je hoort vaak genoeg dat je op een ongelegen moment belt. Een schouder om uit te huilen... zo heb ik er maar een, en dat is ironisch genoeg die van mijn moeder. Anderen kunnen gewoon niet aan haar tippen, of anders gezegd : die zijn er gewoon niet als je ze nodig hebt.

En dan nu, de laatste dagen heb ik het voornamelijk lastig met die rotperiode van kerstmuziek, kerstversiering, kerstbomen en lichtjes... Ik kan gewoon die boom niet opzetten, heb de kracht niet. Kan het niet rijmen dat een prachtvrouw die altijd gezond heeft geleefd, nooit heeft gerookt, nooit iemand kwaad heeft berokkend, het leven waarschijnlijk zal laten in deze zowiezo al uiterst emotionele periode. Waarom toch? Ze is nog zo jong? Ze wil nog zoveel beleven! Ze wil nog zoveel meemaken!

Het is zwaar te weten dat ik geen afscheid kan nemen, en toch zal ik moeten. Maar ik wil niet ! Ik wil mijn mama niet kwijt !!!
 :'(