Auteur Topic: k ga men papa zo missen  (gelezen 11159 keer)

heavensendme

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 8
  • Het leven op aarde is een reis ,de overkant de bes
    • Bekijk profiel
k ga men papa zo missen
« Gepost op: oktober 04, 2008, 23:19:00 pm »
Ik ben nieuw hier maar al een tijdje veel aan t lezen over wat jullie allemaal al hebben meegemaakt,en voel nu dat ik er zelf aan toe ben men verhaal te delen met jullie .....Een 3 tal jaar geleden vond ik dat men papa er ineens niet meer goed uitzag,er was iets met zen uitstraling en hij kreeg een grauwe kleur,de keren dat ik hem zag en er hem attent op maakte was het steeds van :er is niks... ik ben alleen wat moe of heb net een verkoudheid gehad of ik heb niet goed geslapen enz.....
Zen eetlust ging er ook op achteruit en hij had ook steeds een smoesje klaar zodat hij niet moest blijven eten bij mij en elke keer dat ik zei :zou je eens niet een checkup bij de dokter laten doen want ik denk dat er iets mis is met je wimpelde hij dat af en begon hij snel over wat anders :-\
In april 2006 heeft hij men stiefmama leren kennen,hij was zo gelukkig en ik voor hem en ze woonden een paar maand later al samen...Hij bleef maar vermageren maar nog steeds geen dokter willen raadplegen nu was het van:ik heb terug kriebeltjes in men buik,ben verliefd,voel me terug 16 jaar daarom heb ik nu minder eetlust....
Wij dachten allemaal wat gebeurt er nu maar op valentijn 2007 is hij getrouwd met Rosetje en alhoewel hij er toen al verschrikkelijk mager en grauw uitzag en iedereen die op t feest was en die ik kende me toen vroeg wat er met hem was,en ik er toen al was van overtuigd dat men papa die vreselijke ziekte had maar het tegen niemand durfde te zeggen.....
Nog steeds had hij niet is gevraagd aan de dokter om zen bloed te checken,wij gaven het toen ook op telkens we erover begonnen werd hij een beetje boos en Rosetje die haar latijn raakte ook op,hij was zo koppig en wist het allemaal beter,volgens mij wist hij toen al wel iets en was hij bang om slecht nieuws te krijgen....
Begin 2008 begon hij echt wel serieus te sukkelen en kon hij praktisch niet meer gaan werken,hij had verschrikkelijke pijnen in zen rug en nam dagelijks vele pijnstillers en omdat hij maar bleef vermageren begon hij allerlei vitamines en shakes in te nemen om iets bij te komen of honger te krijgen....Dat hielp allemaal niets en het ging van kwaad naar erger...
In juni kon hij het niet meer uithouden en is dan eindelijk naar de dokter gestapt en die stuurde hem direkt door naar de kliniek voor observatie,daar hebben ze hem binnenste buiten gedraaid, elke scanner en onderzoek dat er bestaat hebben ze bij hem gedaan en het verdict was zoals ik had gedacht.....
K.....!!!!!!!Hij had een grote tumor aan de nier(papa noemde dit toen een aanwaske) en ze begonnen direkt met chemo omdat het niet meer te opereren was.....
Doodziek is hij heel de zomer geweest,overgeven en diarree....hij kwam praktisch niet meer buiten was heel hard in zichzelf gekeerd...
Verschillende keren terug het ziekenhuis in en dan weer terug naar huis en nu weet ik van vorige week dat hij ook botkanker heeft, ze zijn gestopt met chemo.....pffffffffffffffff
Vanmiddag is hij naar huis gegaan,in het ziekenhuis hadden ze dat liever niet maar omdat hij dat zo graag wou en wij hem dit niet kunnen en willen weigeren ook al is hij heel zwakjes nu....maar heel blij dat hij thuis is nu,ocharme :'(
Ik hoop dat hij er met mij nog is wil over praten want tot nu toe heeft hij dit nog ni willen doen en hoop ook dat hij nog een aantal goede dagen kan hebben,en zal hem zoveel mogelijk in de watten leggen en vertroetelen....vanaf morgen komt er hulp thuis een soort van palliatieve en ik hoop dat hij goede medicatie tegen de pijn gaat krijgen...Ik wil echt bij hem blijven tot het einde en hem helpen met zen laatste reis,heb dit al 2x gedaan bij men bommake en men stiefpapa,is heel zwaar maar ik voel dat ik dit moet doen....
Ik wil hem zo graag hier op aarde bij ons houden maar ik kan ni toveren.....was ik maar Harry Potter :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'(
veel sterkte aan iedereen hier
liefs van martine





« Laatst bewerkt op: oktober 04, 2008, 23:31:49 pm door heavensendme »

MelissaM

  • ***
  • Berichten: 207
    • Bekijk profiel
Re:k ga men papa zo missen
« Reactie #1 Gepost op: oktober 05, 2008, 12:12:58 pm »
hoi!


Maar meid toch! *geeft warme knuffel

ieder van ons heeft hier zo zijn eigen verhaal maar allemaal zijn we toch met dezelfde gevoelens bezig.Het is niet makkelijk hé ?!

Waarschijnlijk ken je mijn verhaal al (anders kan je het lezen in het gedeelte van eierstokkanker) en ik weet dus ook heel goed hoe het voelt.

Ik kan niet anders dan je veel sterkte wensen en laten weten dat we met je meeleven. Ik ben ook blij en trots dat je je verhaal hier hebt gedaan.

Hoe oud is je papa nu? en jij?

veel sterkte en tot snel,
Melissa

heavensendme

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 8
  • Het leven op aarde is een reis ,de overkant de bes
    • Bekijk profiel
Re:k ga men papa zo missen
« Reactie #2 Gepost op: oktober 05, 2008, 18:57:44 pm »
Bedankt Melissa,ja ik heb het uwe ook gelezen en allemaal gruwelijke verhalen zijn het hé....Vandaag weer een paar uur bij hem geweest en het doet me altijd zo goed dat ik hem kan zien en hem een beetje kan verzorgen en iets voor hem kan kopen waarvan ik weet dat hij het graag heeft, en een babbeltje doen want steeds denk ik geniet er nu maar van want binnenkort kan ik daar alleen nog maar over denken en dromen dat het nog steeds zo was....Pff ik wil hem echt nog niet afgeven,hij is nog maar 63 en is nog zo jong van geest maar als je hem daar ocharme ziet liggen is hij precies 20 jaar ouder en zo afgetakeld door dat beest dat in hem zit.....Ik ben ook altijd zo blij dat ik hem iets zie eten ook al is het maar bitter weinig maar dat kan hij nu nog.....Hij ligt ook heel veel te denken en dan staart hij gewoon naar t plafond,wat zou hij toch allemaal voelen nu,ik denk dat hij binnenkort er wel gaat over willen praten met mij en daar wacht ik ergens op maar langs de andere kant gaat dit voor mij zo moeilijk worden.....
Wat doet dit toch pijn!!!!......... :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'(

Liefs Martine en veel sterkte allemaal....


"het leven op aarde is een reis....de overkant is de bestemming"......






steffietje

  • ***
  • Berichten: 105
    • Bekijk profiel
Re:k ga men papa zo missen
« Reactie #3 Gepost op: oktober 07, 2008, 23:23:26 pm »
hoi martine,

het is een kleine troost, maar hier op het forum zijn we er voor elkaar, hoe moeilijk we het allemaal hebben, ik wens je al veel sterkte met je papa !!! :'(
toch raar dat een mens nu zo kan genieten van die momenten dat ons mama of papa zich effkes goed kan  voelen, terwijl we dat anders heel normaal vonden  :-\!!! van mij is het mijn mama die ziek is, (je kan het lezen onder, mama is hervallen met uitzaaiingen) en het is inderdaad heel zwaar en pijnlijk om er mee om te gaan, vooral de aftakeling !!! :'(
hopelijk krijg jij ook veel steun van vrienden en/of familie !!!
martine ik wens je veel moed in deze moeilijke strijd en schrijf maar zoveel mogelijk van je af !!!

veel liefs van ik, sophie  :-*

heavensendme

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 8
  • Het leven op aarde is een reis ,de overkant de bes
    • Bekijk profiel
Re:k ga men papa zo missen
« Reactie #4 Gepost op: oktober 10, 2008, 11:20:14 am »
hey Steffietje,men papa is sinds gisteren bij mij thuis nu hij was de nacht ervoor gevallen en een gat in zen hoofd,de dokter is da nog komen naaien....ik heb gisteren een ziekenhuisbed laten komen en hij ligt hier nu,slaapt heel de tijd,eet niks meer enkel een beetje drinken doet hij nog,dus heeeeeeeeeeeeeel slecht nu maar t belangrijkste is dat hij geen pijn heeft,hij krijgt morfine en da helpt heel goed nu,af en toe is hij even wakker en dan spreekt hij een beetje.....ocharme  :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'(
hoe zie je eigenlijk dat het op zen einde loopt?
HIJ HEEFT NU AL 3 DAGEN PRAKTISCH NIKS MEER GEGETEN,ENKEL ZWARE MEDICATIE EN WAT KAMILLETHEE
liefs martine


ons leven op aarde is een reis,de overkant de bestemming.....

MelissaM

  • ***
  • Berichten: 207
    • Bekijk profiel
Re:k ga men papa zo missen
« Reactie #5 Gepost op: oktober 10, 2008, 14:39:58 pm »
hoi!


ik herken het verhaal...ook mijn mama kan heel moeilijk eten maar we proberen haar toch iets te laten eten,koekjes die we in water plat laten worden,pudding,soep met noodles en veel sapjes zodat ze toch vocht krijgen...

Chocolade en wijn zouden na een chemo nog het meeste smaak geven aan mensen heb ik van mijn docente (die hetzelfde meemaakte als mij) meegekregen. (wijn zit er nu ni bepaald in voor men mama met die medicatie)

veel sterkte meid!

heavensendme

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 8
  • Het leven op aarde is een reis ,de overkant de bes
    • Bekijk profiel
Re:k ga men papa zo missen
« Reactie #6 Gepost op: oktober 10, 2008, 19:14:03 pm »
Hey Melissatje ja ik probeer vanalles te geven maar elke keer ik iets klaar heb gemaakt zegt hij das heel lief van je en zal wel lekker zijn maar ik zal da straks wel eten,altijd straks,straks,straks
Ocharme straks is t zoals ze zeggen alleen nog maar rijstpap met een gouden lepeltje.....
op heel de dag vandaag heeft hij 6 piepkleine druifkes gegeten.....hij doet ook niveel pipi meer nu.....altijd maar slapen.........................
DIE SMERIGE ROTZIEKTE


kan ik je is bellen,als je da ni erg vind?mijn nummer is 0494385325




veel sterkte en heel veel van de goede momenten profiteren,dat doe ik ook.....xjes

steffietje

  • ***
  • Berichten: 105
    • Bekijk profiel
Re:k ga men papa zo missen
« Reactie #7 Gepost op: oktober 10, 2008, 23:39:22 pm »
hey martine,

chapeau voor jou, wat je allemaal doet voor je papa, volgens mij, zit je met zoveel vragen, heb je al eens met de dokters gesproken ?  het is inderdaad een rotziekte, die veel verdriet, angst en zoveel met zich meebrengt... het zou niet mogen zijn, het is gewoon niet menselijk !!!! :'( :'(
heb je al eens kunnen praten met je papa ?
heb jij genoeg steun ?
martientje ik wens je veel sterkte, hou ons op de hoogte, dikke knuff van mij  :-*

jeskeuhtje1990

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 23
    • Bekijk profiel
Re:k ga men papa zo missen
« Reactie #8 Gepost op: oktober 11, 2008, 11:44:57 am »
ey ik vind het zo erg van u papa he!!!

ik heb men papa ook verloren van in februarie en ik weet hoe moeillijk da is!!

het is en rotziekte he ge kunt er niks aan doen :'(

vele knuffels

heavensendme

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 8
  • Het leven op aarde is een reis ,de overkant de bes
    • Bekijk profiel
Re:k ga men papa zo missen
« Reactie #9 Gepost op: oktober 14, 2008, 15:29:49 pm »
dag allemaal....papa is aan t sterven nu hij krijgt heel zware morfine ze verhogen het elke dag nu en hij is nu in een soort coma aan t vallen......ik praat heel veel tegen hem nu en zeg hem dat hij moet gaan en ons moet loslaten en dat ik heel veel van hem hou....t doet zoveel pijn voor me,de voorbije dagen waren ook heel zwaar en als ik toen voelde dat ik moest huilen ging ik telkens weg van hem,eventjes buiten in men tuin staan,maar nu niet meer hij mag weten en horen hoeveel verdriet ik heb.....wat een lange weg moet toch iemand afleggen vooraleer hij eindelijk rust heeft....
 :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'(

steffietje

  • ***
  • Berichten: 105
    • Bekijk profiel
Re:k ga men papa zo missen
« Reactie #10 Gepost op: oktober 14, 2008, 17:06:34 pm »
 :'( :'(martine,

een woord van troost,
een warme gloed,
wil ik je bij deze sturen
zodat je weet
dat ik aan je denk
in deze droeve uren  :'(
stilte om je heen,
maar bedenk, je staat niet alleen....
dit kaarsje is voor jou en je familie



MelissaM

  • ***
  • Berichten: 207
    • Bekijk profiel
Re:k ga men papa zo missen
« Reactie #11 Gepost op: oktober 14, 2008, 18:51:35 pm »
ook van mij , heel veel sterkte in dit moeilijke moment!
we denken aan je en zijn in gedachte bij je...


woorden schieten te kort. warme knuffel!

heavensendme

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 8
  • Het leven op aarde is een reis ,de overkant de bes
    • Bekijk profiel
Re:k ga men papa zo missen
« Reactie #12 Gepost op: oktober 15, 2008, 14:41:04 pm »
Papa is gisterenavond bij mij thuis om 23u18 in men armen gestorven,een echte strijd heeft hij geleverd ocharme ik heb hem begeleid tot zen laatste adem,men tranen liepen over zen gezichtje en heb hem blijven kusjes geven en heel de tijd gezegd dat hij het moest opgeven en ons laten gaan ,ook vroeg ik ofdat hij over ons zou willen waken en af en toe eens een tekentje geven als hij bij me is.....wat ga ik hem missen........t doet zoveel pijn....nu net terug van de begrafenisondernemer.....heb een mooi hangertje besteld met een beetje as in,dan zal hij toch altijd bij me zijn.... :'( :'( :'( :'( :'( :'( :'(
veel moed voor jullie allemaal en vertroetel jullie mamakes en papakes nu maar heel veel,heb ik ook gedaan...........  


omamanita

  • *****
  • Berichten: 523
    • Bekijk profiel
Re:k ga men papa zo missen
« Reactie #13 Gepost op: oktober 15, 2008, 14:59:49 pm »
Dag Martine,
Je Papa heeft nu eindelijk rust gevonden. Goed voor jullie beiden dat je tot op het laatste moment samen was. Ik hoop dat je nu steun kunt vinden bij die mensen die hem ook liefhadden.
Liefs
Omamanita

MelissaM

  • ***
  • Berichten: 207
    • Bekijk profiel
Re:k ga men papa zo missen
« Reactie #14 Gepost op: oktober 15, 2008, 16:01:59 pm »
zo een triest maar tegelijk mooi verhaal,

sterkte in deze periode en verwen nu vooral jezelf!

liefs en warmte voor heel je familie,
hopelijk kan je bij hen stuen vinden...


x