Auteur Topic: enkele weken  (gelezen 51589 keer)

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #30 Gepost op: oktober 14, 2008, 18:50:28 pm »
voor mij hoeft ze geen pijn meer te lijden hoor....als ze voor euthanasie kiest sta ik 100% achter haar....

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:enkele weken
« Reactie #31 Gepost op: oktober 14, 2008, 19:48:34 pm »
Héél moedig van jullie  :-* :-* :-*

Steven

kel

  • ***
  • Berichten: 129
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #32 Gepost op: oktober 14, 2008, 20:08:06 pm »
wauw, dat vind ik ook een moedige keuze,
en ik bedoelde het zo ook niet, dat ze zou lijden,
maar strijden kan je moe worden,
en hoe ik het gelezen heb, heeft ze heel hard gestreden om toch maar bij de trouw te zijn,
dat getuigd ook van een hele moedige vrouw...

heel veel sterkte
en zoals ik al zei, geniet van elk moment samen

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #33 Gepost op: oktober 16, 2008, 08:18:02 am »
mama is gisteeren gevallen en heeft nu gekneusde ribben :(  Ik kon gewoon aan haar stem horen hoeveel pijn ze had :-[  Mijn broer was de berging aan het kuisen, en daarna gingen ze het bed in elkaar steken, zodat ze geen trappen meer hoeft te doen.....

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #34 Gepost op: oktober 16, 2008, 08:22:22 am »
 Effe wat anders, Selena (wordt 7 in februari) heeft gisteren 2x in haar broek geplast, zou de situatie dat toch zo veel invloed hebben op haar of is dit toeval???  Ik heb mss ook wat hard gereageerd na de 2de keer , door te zeggen dat ze het zelf maar moest opkuisen ::)  Maar ik zit zelf met het "verschot" in mijne rug....  Nu ik probeer veel met haar bezig te zijn, leuke dingen, verhaaltjes voor te lezen, knuffelen, maar ook verhaaltjes over dood en dergelijke, ik laat haar dan vertellen acheraf....  

Nu voor het slapen gaan heb ik haar geknuffeld en gezegd dat mama niet boos is en dat we weer vriendjes zijn.... maar toch voel ik me rot...


md

  • ***
  • Berichten: 152
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #35 Gepost op: oktober 16, 2008, 10:22:34 am »
Hey Tina,

Ik wil even reageren op je laatste berichtje. Toen ik kanker had was mijn kleinste meisje ook 7. Haar zusje (8 toen) reageerde heel fel op mijn ziekte, daar moesten we veel mee praten en zo. Maar mijn kleinste leek het allemaal niet zo erg te vinden, bleef zorgeloos alles verder doen. Tenminste dat dachten we toch. Zij plaste al enkele jaren niet meer in haar bedje s'nachts. Maar toen begon het terug. Dat heeft ruim een jaar geduurd, zelfs 2 jaar eer het volledig gedaan was. Ik ben er zeker van dat dat kwam door mijn ziekte. Elk kind reageert anders.
Dat je wel eens hard reageert als dat gebeurd is heel normaal. Het is voor iedereen moeilijk. Ik vond het toen ook best moeilijk, ik was zo ziek van de chemo en dan was haar bedje ook nog altijd nat. Na een tijdje heb ik haar ook terug pamperbroekjes aangedaan s'nachts. Maar nu is het dat terug voorbij.
Praat maar veel met haar en knuffel haar maar eens goed. Dat doet jullie allebei goed.

Veel sterkte nog
martine

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #36 Gepost op: oktober 16, 2008, 14:33:16 pm »
Hey Martine,

hartelijk dank voor je reactie ik heb er enorm veel aan.

 :-* :-* :-* :-*
Tina

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:enkele weken
« Reactie #37 Gepost op: oktober 17, 2008, 05:59:31 am »
Hey Tina,

Heb iets gelijkaardigs meegemaakt met onze jongste. Ze was wel veel jonger en ging net op het potje. Daar ben ik volledig opnieuw moeten mee beginnen. Vooral niet boos maken want dat geeft een averrechts effect!! Eventueel eens praten met een psychologe? Eerst alleen; zonder Selena!!!

Groetjes, Steven

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #38 Gepost op: oktober 17, 2008, 08:50:10 am »
Even een update van de situatie: vanaf nu stapt ze in huis niet meer, ze heeft de schrik te pakken en nu hebben ze hun huis gereorganiseerd zodat ze overal met de rolstoel heen kan. Zze hebben heerlijk geslapen in hun bed beneden in de berging. Ze is nu ook aan de aerosol, omdat de puffers die ze gekregen had niet voldoende waren (ventolin en nog iets) heeft ze nu brochenverwijders en lisomusil(om slijmen op te hoesten) gekregen...

@Steven, ik ben er over aan het denken, maar ik wil bij een "goede spycholoog terechtkomen", via vai kennen we een vrouw die kinderspycholoog is, maar ik ben haar naam vergeten, bij haar voel ik me goed. Mijn man kent haar man wel, dus via haar echtgenoot gaan we proberen contact te zoeken met haar..... Selena heeft die vrouw ook al een paar keer gezien, in "gewone" omstandigheden...
« Laatst bewerkt op: oktober 17, 2008, 08:50:28 am door Tina24 »

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #39 Gepost op: oktober 17, 2008, 10:03:59 am »
morgen komt de HA, samen met de arts die de euthanasie zal plegen,.... zodat hij om "het moment" geen vreemde is....

omamanita

  • *****
  • Berichten: 523
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #40 Gepost op: oktober 17, 2008, 11:00:47 am »
Hallo Tina,
Ik weet niet goed wat zeggen, maar ik wil toch iets laten horen dat uit m'n hart komt. Ik kan me niet voorstellen wat jullie nu meemaken, ik ben 60 jaar en BK patiënte, maar ik heb het geluk dat m'n beide ouders nog redelijk gezond zijn (85 en 87 jaar). Ik denk dat ik zelf een lange ziekteperiode van één van m'n ouders niet goed de baas zou kunnen. Maar als het moet dan zal dat ook wel gaan misschien is er dan een soort overdrive waarin ik kan functioneren.
Toch heel veel moed in deze moeilijke weken.
Liefs
Omamanita

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #41 Gepost op: oktober 17, 2008, 12:43:48 pm »
Omamanita,

Wanneer je er voor staat heb je 2 keuzes, ofwel ga je erdoor en doe je wat je kan of te wel ga je in de put zitten, de meeste mensen die ik ken gaan ervoor;)  Zoals mijn grootmoeder altijd zegt: "We staan ervoor en we moeten er door, willen of niet..."

Bedankt voor je berichtje

 :-* :-* :-*
Tina

kel

  • ***
  • Berichten: 129
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #42 Gepost op: oktober 17, 2008, 14:06:45 pm »
ik vind het toch wel allemaal heel moedig wat je allemaal doet, en hoe je het doormaakt, en ook dat je alles met ons wil delen,

ik hoop dat je mama,geen pijn moet lijden,
en ik hoop dat het lijden door je mama pijnloos en door de omstandigheden toch nog gelukkig te zien, voor jullie ook iets minder is,

maar toch veel sterkte in deze periode, en voor hetgeen wat nog moet komen

lieve groetjes Kelly

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:enkele weken
« Reactie #43 Gepost op: oktober 19, 2008, 08:05:58 am »
Hey Tina,

Dat is inderdaad een heel groot voordeel dat Selena die vrouw reeds kent. Hopelijk vinden jullie haar snel terug.

Groetjes, Steven

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #44 Gepost op: oktober 19, 2008, 08:59:25 am »
Gisteren bij mama geweest, wat deed het pijn om haar zo te zien, ze kan nauwelijks nog op haar benen steunen om van de rolstoel in de zetel gezet te worden.  En wat ik ook pijnlijk vond was haar gezicht te zien, haar lip hangt langs 1 kant wat naar beneden, en je ziet dat haar gezicht verkampt is van de pijn.....  Mijn broer en zijn kersverse bruid waren er ook, en mijn schoonzus heeft veel gedaan voor mama, op 1 manier vind ik dit heel mooi en lief, langs de andere kant had ik die dingen ook graag voor mama gedaan... maar ik kon niet door mijn stomme rug en mijn stom bekken( ik heb BI sinds de laaste zw)  Terwijl mama lag in de zetel, zat ik terhoogte van haar hoofd op een poef.  Chris (mijn man) zat in de zetel ernaast met Hadewych. Mijn vader was met de kindren in de caravan te spelen (ze hebben een oude caravan gekocht en "omgebouwd" tot speelplek voor de kinderen)  Mama vertelde wat de 'lijfarts' gezegt had: ze kan dag en uur kiezen, maar ze moet het wel 4 dagen op voorhand laten weten.... en dan begon ze te wenen, ik zei "ik zie dat het genoeg is, het is genoeg geweest hé mama...."  En dan hebben we geknuffeld en heb ik haar overladen met kusjes.... het deed haar zo goed, dat ik het zag dat het welletjes geweest was en dat ik het haar zei ( ik had het gevoel dat ze hierop wachte op "onze goedkeuring")  Ik heb ook gezegd dat ik erbij wil zijn, ze was verrast en tevreden.... i
Daarna hebben we nog wat gebabbeld, over koetjes en kalfjes.... En dan zijn we vertrokken, we zijn er een uur en half gebleven en ik zag dat ze op was, maar ons eigenlijk niet wou laten gaan.... binnenkort is het een afscheid voor heeel lang....

Daarna zijn we naar mijn grootouders gegaan, daar wat gegeten en ik moest natuurlijk alles vertellen wat dat mama gezegt had en hoe ze eruit zag en zo... Ik heb aan mijn lieve pepe( grootmoeder, moeder van mama) gezegt dat ze haar zo sterk niet moet houden, ook niet bij mama, ze mag gerust haar gevoelens laten zien aan mama en uithuilen samen.... want nu kan je dit nog, alles zeggen wat je wil zeggen tegen haar, als het gedaan is niet meer..... Ik hoop  van het grond van mijn hart dat ze dit doet, want mama en pepe hebben hier eigenlijk nood aan.....

Dus ik verwacht binnenkort een datum en uur waarop mama naar de overkant zal gaan, rust zal hebben en pijn vrij zal zijn.... Het is genoeg geweest, het is tijd....