Auteur Topic: enkele weken  (gelezen 51576 keer)

dutske

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 21
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #15 Gepost op: oktober 08, 2008, 13:03:49 pm »
Ik wens je enorm veel sterkte toe! Ik en mijn ma hebben tesamen borstkanker en ik weet dat het héél belangrijk is nu in de fase van je mama, dat ze rust vindt en die vindt ze zeker op de manier dat jullie bezig zijn. Geef haar het gevoel dat alles ok komt met jullie en dat ze nooit vergeten zal worden, neem desnoods een videotape op en een stukje haar ofzo.
Toen ik in het begin het te horen kreeg dat ik kanker had, was en is nog steeds mijn eerste zorg, hoe het zou verder moeten met mijn zoontje, niet over mezelf, maar wat ik achter zou laten. Dus als je mama weet dat dit allemaal goed komt en dat je zal zorgen voor je papa en haar kleinkindjes, dan zal ze rustig en gelukkig alles kunnen loslaten wat hier op aarde is, maar wees gerust ze zal je nog steeds beschermen, maar alleen van op een andere locatie, waar je ze niet meer zal kunnen zien, maar nog wel zal kunnen voelen.

Dikke knuffel en véél moed!
Wendy

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #16 Gepost op: oktober 08, 2008, 13:43:06 pm »
mama gaat nu heel snel achteruit..... ze kan amper 2 woorden zeggen en ze is uit de adem, stappen kan ze nog nauwelijks.... Hopelijk haalt ze de trouw nog...

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #17 Gepost op: oktober 08, 2008, 13:57:22 pm »
mama zou graag hebben dat mijn broer en ik een klein stukje schrijven voor op het doodsprentje, of zeggen jullie gebedsprentje??

Ik had iets in gedachte van:
Lieve mama, lieve meter van mijn kindjes,
Ik geloof dat je eeuwig over ons zal waken, je blijft voor altijd in ons hart...
We houden van je en zullen je nooit vergeten...

Of iets met het woord beschermengel of zo...

Ik vind het zo moeilijk ik zou zoveel willen schrijven, maar echter is er op een doodsprentje maar beperkte plaats he....
_______________

dutske

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 21
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #18 Gepost op: oktober 08, 2008, 15:11:33 pm »
Lieve Tina,

 zolang dat het recht uit je hartje komt, zal je mama alles prima vinden.
Uiteindelijk betekent ze idd zoveel voor je, dat geen enkele zin dit kan beschrijven. Ik heb eens een kaartje gekregen van iemand, dat me steeds is bijgebleven en daar stond op 1 woord op: ONVERGETELIJK.  
Denk er niet teveel over na, schrijf op het eerste waar je aan denkt, van wat is mijn mama voor mij geweest?
Ik heb 4 jaar geleden mijn tante ( 48j) aan BK verloren, ook mijn meter, ze was mama van 2 zonen en altijd balletlerares geweest. Ik heb toen ook een tekst geschreven voor haar grafzerk." Mimi als dassende mama ging je door het leven en als fladderende engel zal je blijven zweven." Laat het haar nog wel lezen, als je iets klaar hebt, voor haar hoort dit tot het rustig en voorbereid kunnen afscheid nemen, kan me voorstellen dat dit vreselijk moeilijk is, maar voor haar ohzo belangrijk! En weet dat zij nu in een fase is dat ze heeft aanvaard van wat komen zal. Als je wil babbelen of je hartje wil luchten mag je me mailen dan geef ik mijn nummer wel. mamamats@msn.com

xxx

MelissaM

  • ***
  • Berichten: 207
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #19 Gepost op: oktober 08, 2008, 15:13:42 pm »
Hey Tina,

wat moedig en lief van je... ik leef enorm met je mee want ook ik zit in ongeveer dezelfde situatie. Denk er even over na maar volg ook je gevoel en dan is alles mooi wat je ook schrijft,dan komt het recht uti je hart... Ik weet zeker dat ht mooi zal zijn en met zoveel liefde!

Veel sterkte,
M

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #20 Gepost op: oktober 09, 2008, 11:23:53 am »
We gaan zaterdag terug eens naar huis, deze week kon ik niet omdat ik zelf ziek was, en wou mama niet met nog wat  andere ziektekiemen opzadelen.

We gaan quiches meenemen, mama eet dat eens graag en zo hoeft papa niet te koken, en kunnen we toch gezellig samen tafelen.... tegenwoordig vind ik dat zo bijzonder en belangrijk samen wat eten.....

oja dit wil mama bij haar uitvaart :

http://www.youtube.com/watch?v=QGfjBhlFysM&feature=related

en ook twee intrumentale nummers van mijn broer

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:enkele weken
« Reactie #21 Gepost op: oktober 09, 2008, 11:55:02 am »
Hey Tina,

Zéééér mooi; zelfs 1 van de betere versies van dit lied. Vooral het duet komt mooi tot zijn recht.

"We zullen je missen, doch NOOIT vergeten"

Kijk ook eens op http://tegenkanker.net.apache01.hostbasket.com/forum/index.php?board=26;action=display;threadid=1355

Mooi dat je dit samen kan doen!!!

Knuf, Steven

jeskeuhtje1990

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 23
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #22 Gepost op: oktober 09, 2008, 13:55:35 pm »
ey das erg ik ben men papa verloren aan kanker echt klote is da


groetjes jesssica

kel

  • ***
  • Berichten: 129
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #23 Gepost op: oktober 09, 2008, 21:45:03 pm »
wauw tina, wat een verhaal,
ik vind het fijn dat je het met ons deelt,
ik heb ook kanker gehad, lymfeklier, een geluk bij een ongeluk een kanker die het beste te genezen is...
maar als ik dit dan zo lees...
dan heb ik echt geluk,
maar jij heb geloof ik wel een hele fijne band met je mama, en daar kan je, je wel aan optrekken,
ikheb ook een fijne band met mijn familie, maar of ik het zo kon gelijk jij nu doet...
chapeau Tina,

heel veel sterkte...
en de trouw komt nu ook dichterbij
maak er ondanks alles toch een onvergetelijke dag van

groetjes en sterkte
Kelly

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #24 Gepost op: oktober 10, 2008, 06:31:54 am »
Ik hou mijn tekstje die ik zelf geschreven heb, idd hij komt uit het hart... Ik heb hem uitgeprint (ik heb nogal een onleesbaar handschrift) en dat briefje word opgevouwen en dichtgeplakt en zo aan de begrafenisondernemer gegeven. Wanneer de tijd  gekomen is, dan pas word de brieg geopend en kan de drukker aan de slag.....

Ik voel me nu heel sereen, blij dat ik dit voor mama kan doen....

Nu ga ik met mijn 3 kindertjes ontbijten.... en dan wachten op een belletje van mama (dat is onze afspraak zij belt 's morgens en ik 's avonds, en soms ook eens tussendoor....)

Jessica, het is inderdaad een klote ziekte he, mijn innige deelneming met het verlies van je vader.....dikke knuf

Kelly, welk type kanker ook, of het nu degene die het beste te genezen is of niet, het is vreselijk om er mee geconfronteerd worden, je hoeft het zeker niet te minimaliseren . En iedereen gaat er op zijn/haar manier mee om....

layka

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 16
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #25 Gepost op: oktober 10, 2008, 16:54:06 pm »
Hey Tina



Mijn kaarsje hier in huis brandt ook voor jou mama.  Ik hoop dat ze niet te veel pijn heeft en dat ze de trouw zeker mag meemaken.
Geniet van alle mooie momenten en ik leef met jullie mee.
Veel sterkte

Layka

omamanita

  • *****
  • Berichten: 523
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #26 Gepost op: oktober 10, 2008, 17:59:40 pm »
Dag Tina,

De trouw van je broer is nu heel dichtbij, ik hoop dat het voor jullie en vooral voor je Mama een intens moment kan worden dat iedereen voor altijd bij zich kan dragen.
En hebben de quiches vandaag gesmaakt?
Genieten van elkaar dat is nu de hoofdzaak.
Liefs.
Omamanita

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #27 Gepost op: oktober 14, 2008, 08:24:25 am »
Mijn broer is getrouwd ;D Het was een hele lange dag voor ons, omdat Selena naar het COS moest om 8u30, waren we al van 6 uur op, ik werd samen met Aswin en Hadewych bij mijn grootouders "gedropt" :P Het was gezellig al hing er een gespannen sfeer, mama moest naar het zk en ging bellen als ze terug was en er kwam maar geen telefoontje... Tot dat we bijna allemaal in onze auto zaten,  pepe mijn grootmoeder bleef lang weg, het was mama aan de telefoon, met slecht nieuws, weer  een domper.... ze heeft een klaplong door een tumor die heel snel groeit...... dat verklaart natuurlijk waarom ze zo uit de adem was altijd...... Ze was pas om 13 uur thuis van het zk en 14 uur was de trouw, dus van slapen kwam er niks meer in huis.  Aan het stadhuis kwam ze als laatste aan, en werd ze vol liefde door mijn broer en mijn vader in haar rolstoel geholpen....pepe haar hart brak dat kon je gewoon zien, maar ze hield zich sterk Mijn vader probeerde om er een fijne dag van het maken, en had zich zoals we hem kennen mooi opgekleed en hij was oprecht fier dat nu ook zijn zoon ging trouwen  De schoonfamilie van mijn broer zijn echt lieve mensen en gingen ook heel teder en mooi om met ons mama en heel onze familie, ze waren echt hartverwarmend en een grote steun.  De trouwplechtigheid duurde maar een dikke 10  minuten, maar doch was het enorm zwaar voor mama, in het begin zat ze nog vrij recht in haar rolstoel, naar het einde toe onderuit gezakt, ze zag ook zooo bleek....

Na de trouw nog wat foto's gemaakt, en daarna was haar kaarsje uit en  moest ze haar bedje op gaan zoeken, om haar batterijen een beetje op te laden voor het etentje 's avonds.


We waren allemaal uitgenodigt bij de ouders van de bruid, en het was er gezellig, en even konden we onze zorgen vergeten en genieten van de dag.....

Rond 18 uur begon het avondfeest, en de spanning was te snijden, ging mama kunnen komen, zou het het kunnen,.... en ja hoor ze arriveerde wat later maar ze was er!!!!  Ze zag er nog even moe uit als om 14 uur.  Ze moest door mijn vader en broer ondersteund worden, om tot haar zitplaats te kunnen, en ze plofteg gewoon neer op de stoel als een pattatenzak.....  toen was het kado tijd.  Mama en papa hadden een verrassing voor mijn broer, iets wat hij altijd al wou hebben........ een doedelzak, tranen in zijn ogen en hij bleef bijna als een mantra herhalen, dit moest je niet gedaan hebben...

Daarna was het tijd voor een speech, mijn broer dankte iedereen voor het gezellig samen zijn, hij zei ookdat we slecht nieuws hadden ,maar dat  ze alles om gelukkig getrouwd koppel te worden, geleerd hebben van hun ouders,......

De sfeer zat goed het eten was lekker, het duurde wel enorm lang allemaal, ook voor mijn kindjes. Na de hoofdschoten, kon mama het niet meer trekken en moest ze zelfs door 3 mensen ondersteund worden tot ze bij haar rolstoel was....... En toen ze uit het zicht was,  was pepe helemaal overstuur, en is ze beginnen huilen, ik ben meteen bij haar gaan zitten, hand op haar schouder wrijvend, niks zeggend.... af en toe zei ik doe maar....en zei tussen het snikken door "sorry" toen ze haar hoofd even oplichte ui haar handen, keek ik haar recht in de ogen en zei niks te sorry,huil maar.... Mijn grootvader kwam naar haar toe, pakte haar bij de schouders en zei haar zich sterk te houden.... hier was ik even boos om en gaf hem een kwaaie blik...ik begreep hem wel, maar pepe had zich al veel te lang sterk gehouden, het mmoest er nu uit....na een tijdje en 1 kalmeringsmiddel later, giing het weer....ze schaamde zich en zei wat zullen de mensen wel denken van me....dat ik zat ben of zo.....Trek je niet aan wat ze kunnen denken....

Daarna ging het feest nog even door, en dan was het echt tijd om te vertrekken, Aswin lag al inslaap op mijn schoot, Selena werd door het dolle heen van vermoeidheid.... en eerlijk ik was stikkapot.  Eerst mijn grootouders nog naar huis gebracht en dan naar huiis.... naar bed... Het was en mooie dag, een heel emotionele dag,.... weer 1tje om nooit te vergeten....

Vandaag weet mama nog meer over haar toestand....en erger nog ze heeft niks meer om naar uit te kijken om zich sterk te houden.....

kel

  • ***
  • Berichten: 129
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #28 Gepost op: oktober 14, 2008, 13:23:22 pm »
blij dat de trouw een mooie dag voor jullie allen was,
jammer van het slechte nieuws, maar je mama heeft gestreden om de trouw bij te wonen,
hopelijk mag ze nu nog even in jullie midden zijn,
maak van elke dag nog met haar een mooie onvergetelijke dag,
ik denk aan jullie
hou de moed erin,
en gebeurt het onvermijdelijke, hou je goed, je bent een sterke vrouw,
maar je mama heeft misschien pijn, en is het strijden misschien moe,

hou van haar met heel je hart, maar dat doe je al geloof en ik,

heel veel sterkte...

dikke kus Kelly

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:enkele weken
« Reactie #29 Gepost op: oktober 14, 2008, 14:28:34 pm »
Een heel mooie omschrijving van het touwfeest Tina! Je moeder heeft net wel iets om naar uit te zien : jullie gelukkig BLIJVEN zien!!
Maar ik kan Kelly alleen maar bijtreden. Hopelijk hoeft niemand onnodig te lijden en kunnen jullie nu nog profiteren van de mooie momenten samen.

Knuffel, Steven