Auteur Topic: enkele weken  (gelezen 48062 keer)

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
enkele weken
« Gepost op: september 22, 2008, 18:09:29 pm »
enkele weken, .... dat is al wat ons rest....: de dokters geven haar nog enkele weken....ze krijgt pijnbestraling voor haar heup, en de chemo is om het dragelijk te houden....

Over enkele weken heb ik geen mama meer en mijn kinderen geen meter meer. Pepe en bompa zullen dan geen kind meer hebben....En mijn vader geen vrouw meer...

 :'( :'( :'( :'( :'( :'(

Ik heb het Selena al verteld, maar het dringt nog niet tot haar door. Vorige week hebben we marraine begraven zij had het geluk 97 jaar te mogen worden,natuurlijk missen we haar ook

gaby

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 3
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #1 Gepost op: september 22, 2008, 18:18:11 pm »
ik voel diep met jullie me veel sterkte van gaby :'(

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:enkele weken
« Reactie #2 Gepost op: september 22, 2008, 18:36:18 pm »
Hey Tina,

En toch zal ze steeds in jullie midden zijn hoor!!!!

 ;) :-* Steven

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #3 Gepost op: september 22, 2008, 18:43:06 pm »
dat weet ik!!  Ze is voor altijd in ons hart en in ons verstand....

MelissaM

  • ***
  • Berichten: 207
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #4 Gepost op: september 22, 2008, 19:36:10 pm »
veel sterkte,
het zal zwaar zijn en nog worden maar je zal met veel liefde in je hart afscheid van haar nemen!, Ik denk aan je want ik zit in een gelijkaardige situatie!

x

omamanita

  • *****
  • Berichten: 523
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #5 Gepost op: september 22, 2008, 20:27:06 pm »
Hallo Tina en familie, ik zoek naar woorden en vind de juiste niet, ik wil maar zeggen dat ik hoop dat die enkele weken die jullie nog resten, toch nog een mooie periode zal worden om op terug te kijken.
Veel sterkte.
Omamanita

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #6 Gepost op: september 23, 2008, 08:46:11 am »
Bedankt allemaall!

En hey, jullie mogen de moed niet laten zakken he! Hoofd omhoog en vechten hoor!!!

Melissa, ik denk ook aan jou, heb je je verhaal hier ergens neergepent?

MelissaM

  • ***
  • Berichten: 207
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #7 Gepost op: september 23, 2008, 11:59:05 am »
tina, ik zie datje miijn verhaal al hebt gevonden, bedankt voor de knuffel, een warme knuffel terug!

steffietje

  • ***
  • Berichten: 105
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #8 Gepost op: september 24, 2008, 18:08:21 pm »
Tina,  veel sterkte meid, voor jou en uw familie, al is het een hele kleine troost, wij zullen altijd, hier, naar jou luisteren !!!

Wij zijn voor de moment nog aan het strijden  tegen de ziekte (van mijn ma)  :'(

veel moed, liefs sophie
« Laatst bewerkt op: september 24, 2008, 18:09:05 pm door steffietje »

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #9 Gepost op: september 26, 2008, 14:07:55 pm »
Even kort hoe mama er mee omgaat, toen ze het nieuws in het zk te horen kreeg,
heeft ze de dokters en maatschappelijk assistente helelemaal
uitgevraagd, over waardig sterven, over of dat thuis kon ect.

Dan 's avonds toen ze thuis kwam was er ineens weer de grote drang om
door te vechten, en belde ze me op of ik in het alternatieve circuit
niemand kon vinden die haar nog kon helpen, al was het maar om nog een
paar maanden bij ons te kunnen zijn.....

Woensdag waren we naar hun gegaan, mijn grootouders waren daar, dus we
konden niet echt praten. Er hing nog een vrij gemoedelijke sfeer. Je
kon het zelfs gezellig noemen, met een vleugje emotie en spanning....
Even kort met papa kunnen praten en die kreeg tranen in zijn ogen, en
zei sorry, maar waarom moeten mensen zich altijd verontschuldigen als
ze hun verdriet tonen???? Hij heeft ook snel zijn tranen afgedroogt,
terwijl ik had van papa huil maar een goed uit, maar ik heb dit niet
kunnen zeggen omdat toen mijn grootouders de kamer in kwamen....Waarom
zou een vader bij zijn kind niet mogen uit huilen??? en omgekeerd word
normaal bevonden....

We hebben 's avonds met zijn allen getafeld, gewoon een broodmaaltijd,
maar ik vond dit zo mooi en zo belangrijk.... Daarna was ons mama
bekaf en zijn we naar huis gegaan....

Gisteren ben ik terug gegaan, een vriendin kon me brengen de andere me
halen.... Ik ben alleen met Hadewych en Aswin gegaan.... Toen we er
even waren, heeft papa Aswin mee naar boven genomen, zodat mama en ik
konden praten....

Ze vroeg me eerst hoe ik me voelde, of het ging. Ik voel me triest
mama, maar het gaat wel....
Ze vertelde me hoe ze wou sterven, waardig onder sedatie, hoe de
dienst eruit moest zien, dat ze gecremeerd wil worden en uitgestrooid.
Dan zei ze, wacht even ik ga iets halen, ze kwam terug met een klein
wit doosje. Dit is voor Selena als ze 12 jaar word, mijn
verlovingsring, mijn kruisje en ook dit een klein hartje, kruisje en
anker (liefde -geloof-hoop), ze zal
wel niet meer weten van wie het komt.....toen bleef ook ik niet meer
droog..... We hebben samen gehuild in elkaars armen, ze vertelde me
hoe schuldig zij zich voelde om het feit dat ze ons zoveel verdriet
aandoet en ons moet achterlaten.... Ik heb haar toegesproken, mama je
hoeft je echt niet schuldig te voelen, je hebt alle behandelingen die
je maar kon gedaan, je hebt ook extra kruiden en zo genomen, je hebt
alles gedaan wat je kon, ...

Ze heeft Hadewych veel vastgehad, en die brabbelde maar op
los...Heerlijk om hen samen te zien, maar ook zo verdomd pijnlijk...
Ik mocht geen foto's trekken, ze zei me te wachten tot zondag met de
doop. Ze ging dan wat vrolijkere kleren aantrekken, en haar wat
sminken en dan mochten we zoveel foto's trekken als we wilden....

In al haar ellende blijft ze even waardig, en dat bewonder ik, ik
bewonder mijn mama, mijn lieve mama.

Ik heb haar proberen gerust te stellen, dat voor ons alles wel goed
zal komen, en we haar nooit zullen vergeten en natuurlijk.

Wij zijn allebei ervan overtuigt dat ze ons nog zal zien van waar ze
ook is! En ook dat ze dan bij bomma, marraine, louike, prutske,
poussy(de katten) en kerry (onze eerst hond) zal zijn.

Ze vertelde ook dat Tim (mijn broer) erbij wou zijn als ze stierf,
maar dat ik dat niet kon onwille van de kindjes. Ik zei dat als ze het
graag zou hebben ik wel iets kon regelen. Ik ga het er ook met Tim
over hebben, ik wil niet dat hij daar alleen staat, ik aan zijn zijde
staan...

Ook hun hond White voelt wat er gaande is, want hij blijft haarl maar
likjes geven, ook terhoogt van haar hart, hij voelt dat haar hart
gebroken is en wil het helen door eraan te likken....

Vandaag gaat mijn broer. Morgen waarschijnlijk niemand, dan kan ze
goed rusten voor zondag, ze wil en zal bij de doop van Hadewych
aanwezig zijn,....

Ik heb een poetsvrouw gevraagt om vandaag te komen poetsen het huis
moet piekfijn in orde zijn, want het zal de allerlaatste keer zijn dat
mama bij ons thuis zal komen....

En ik weet dat ze er alles gaat aan doen om van de zondag een mooie
dag te maken, ze heeft zelfs 5 flessen champagne meegegeven....

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:enkele weken
« Reactie #10 Gepost op: september 26, 2008, 14:23:14 pm »
Tina,

 :'( Ja zelfs ik heb het hier moeilijk mee.

Hééééél moedig en respectvol van je mama om zó open te kunnen praten over een onderwerp dat algemeen geschuwd wordt. Samen met haar dochter... Dat moet echt wel een goed gevoel gegeven hebben bij haar, al zal het ook een dubbel gevoel geweest zijn. Jullie verdienen allebei een dikke  :-* :-*.
Geniet nu maar met volle teugen van het doopfeest.

Groetjes, Steven

hildeke

  • **
  • Berichten: 74
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #11 Gepost op: september 26, 2008, 15:19:25 pm »
Hallo Tina,

Gelukkig voor je mama dat ze zo open kan praten met je.

Mijn papa is ook gestorven van kanker en wist dit ook goed te plaatsen
Vandaag ben ik blij dat wij altijd goed kunnen praten hebben.
Het zijn net die dingen die ervoor zorgen dat het rouwproces veel
beter verloopt.

Al kan ik je zeggen dat ondanks alles het gemis toch 2 jaar later nog heel groot is want hoe graag zou ik niet bij hem binnen springen of gewoon eens bellen maar ja...

Heel veel sterkte  en moed

Hilde

Tina24

  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
de doop Re:enkele weken
« Reactie #12 Gepost op: september 29, 2008, 08:49:19 am »
Ik wil dit ook met jullie delen, hoewel het zware dagen, weken zijn, zijn er ook hele mooie tussen:

Mijn broer die jaren geleden zei nooit te gaan trouwen, gaat nu
trouwen!!! 13/10 stappen ze in het huwelijksbootje, mijn broer heeft
het heel snel geregeld want hij wil heel graag dat mama zijn getuige
is... ik hoop dat deze wens in vervulling mag gaan!

Gisteren was een mooie dag, de zon scheen, de warmte van familie,
allen samen voor de doop van Hadewych. De doop vond plaats in onze
dorpskerk in een kleine doopkapel,allemaal samen rond de paaskaars en de
doopvond. Alleen was het jammeer dat marraine* hier niet in levende
lijven aanwezig kon zijn, doch voelde ik haar aanwezigheid. Ook mijn
schoonvader was er niet bij, hij kon niet wegens ziekte. Voor de res
t was heel de familie er, mijn ouders, mijn grootouders, zowel pepe en
bompa, de ouders van mijn moeder als pekke de moeder van mijn vader.
Mijn broer en zijn verloofde Liesbet, meter van Hadewych. En dan langs
Chris zijn zijde, zijn moeder, en zijn broer en zijn vrouw en hun 3
kinderen. Het was een mooi ritueel, ik voelde warmte, liefde, we
waren één! Toen we Hadewych allemaal een kruisje mochten geven, ben ik
met haar rond gegaan, naar ieder lid van onze familie. Mama kreeg het
zwaar toen ze Hadewych een kruisje gaf, ze huilde ik huilde mee...Het
was zo sereen, zo mooi... Nadat ze gedoopt was, werd de doopkaars
aangestoken, licht - hoop- liefde....en aan die kaars mochten alle
kindjes een klein theelichtje aansteken... en toen gingen we uit het
doopkapeltje richting het beeld van Moeder Maria.
Op het einde van de doopviering las de pastoor een gedicht voor, het
ging over de moederborst,...de warmte te liefde...het was zo'n mooi
einde.

Thuis gekomen, hadden mijn broer en zijn verloofde gezorgt voor een
heerlijke receptie dat tot in detail was afgewerkt... Mama hield
Hadewych vast en daarna mijn schoonmoeder en voor het eerst ik jaren
kon ik het verdragen dat een baby van mijn rond ging in de familie.
Toen mijn schoonfamilie weg was, hebben we een heuse fotosessie
gehouden met mama in de hoofdrol.... het was mooi, maar ook heel
emotioneel. Daarna hebben we nog cake gegeten en toen was mama ineens
uitgeput en kon eigenlijk niks meer dan huilen, het was tijd dat ze
naar huis ging.... Ze heeft haar echt zo sterk gehouden, dat ze zo
lang mogelijk kon blijven.

Deze dag ga ik voor eeuwig koesteren...

mistral

  • **
  • Berichten: 54
    • Bekijk profiel
Re:enkele weken
« Reactie #13 Gepost op: september 29, 2008, 10:41:57 am »
Beste Tina, ik vind je heel moedig dat je deze mooie momenten met ons wil delen; je verhaal is er een van liefde, grote Liefde en warmte. Ik wens je veel sterkte toe, ook voor de ganse familie. Je mama is moedig en leeft waardevol naar haar einde toe. Ik heb zelf ook acht kleinkinderen(tjes) en in mijn strijd tegen borstkanker denk ik ook zeer veel aan hen. Ik kan me voorstellen dat je mama ook veel steun put uit hen en de wetenschap dat ze door de verhalen van haar dochter en zoon zal voortleven voor de kleinkindjes. Je pakt dat zeer goed aan hoor! met die foto's en zo, en je moeder weet dat.

Ik stuur je veel positieve energie en steun en ik denk aan jullie,
heel veel liefs en een warme knuffel X

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:enkele weken
« Reactie #14 Gepost op: september 29, 2008, 18:02:40 pm »
Héééél mooi Tina. Je kan zien dat je uit een warm 'nest' komt !!!

 :-* Steven