Auteur Topic: Slokdarmkanker  (gelezen 6022 keer)

trienneke

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 3
    • Bekijk profiel
Slokdarmkanker
« Gepost op: september 21, 2008, 22:37:43 pm »
hallo, ik heb lang getwijfeld of ik een bericht zou neerschrijven maar ik voel me zo verschrikkelijk vandaar dat ik toch mijn verhaal wil doen.
dindag is bij mijn papa slokdarmkanker vastgesteld, hij is 55jaar...
Het gezwel zit net voor de maag. onze wereld stortte in.. hij ging een gastroscopie laten uitvoeren omdat ze dachten dat hij een maagzweer had. hij heeft voorbije weken heel af en toe last gehad met eten, in de zin dat hij het gevoel had dat zijn eten bleef vastzitten. voor de rest is hij een hele harde werker en heeft hij van niks last, geen pijn, geen vermoeidheid, niks.. het nieuws sloeg in als een bom!!
morgen moet hij binnen in het ziekenhuis voor drie dagen en gaan ze verder onderzoek doen.. maar als ik zo lees, zijn de vooruitzichten niet goed!! zijn er mensen die mij meer kunnen vertellen?
de komende weken hadden leuke weken moeten worden, ik trouw binnen drie weken... ik zie het echt niet meer zitten :'(

MelissaM

  • ***
  • Berichten: 207
    • Bekijk profiel
Re:Slokdarmkanker
« Reactie #1 Gepost op: september 21, 2008, 22:54:18 pm »
Hoi Trienneke!


eerst en vooral spijtig van dit nieuws, ik begrijp hoe je je moet voelen, ik heb een kleine 3jaar geleden hetzelfde meegemaakt (ik was toen 19).

De eerste dagen tot weken zijn verschrikkelijk en de uitslag van de onderzoeken zijn zeer belangrijk... eerst en vooral zijn er de uitzaaiingen, zijn deze er niet dan mag je al goede hoop hebben... zijn er die wel dan is het echt heel verschillend van persoon tot persoon. Dat is bij kanker zowiezo het geval.

Durf je verdriet te tonen aan je medemensen rondom je of hier op het forum, het zal een deel verwerkingsproces zijn voor dit harde nieuws. Probeer tegelijk een steun te zijn voor je papa die het nu enorm nodig zal hebbben. Postief zijn is zeer belangrijk voor hem,anders laat hij zich misschien gaan. Ik weet dat he moeilijk is.

mijn mama is ondertss geevolueerd van goed te genezen naar ongeneeslijk ziek ... niet te aanvaardne maar toch moet ik verder (ben nu 21 en nog veel te jong om haar af te geven)

Geloof in de goede afloop en sterkte in de komende dagen,
we zijne r hier om je op te vangen,

Melissa

Wiske

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 15
    • Bekijk profiel
Re:Slokdarmkanker
« Reactie #2 Gepost op: september 22, 2008, 18:25:30 pm »
Dag,

Ik wens jou, je familie en je papa heel veel moed en sterkte toe.
Blijven hopen op genezing, nooit de moed verliezen.
Er zijn heel wat mensen die erdoor geraken en best nog een heel fijn leven hebben na herstel, neem alles elke dag met een klein stapje. Niet teveel vooruit lopen op de dagen.
Mijn papa had slokdarmkanker, is ondertussen recentelijk overleden. Sommigen genezen, herstellen, anderen halen het niet.
Niets is zeker. Gewoon proberen positief te denken.
Als je me wilt mailen, altijd welkom.
Heb een webblogje gemaakt over slokdarmkanker, daar kan je ook mijn emailadres vinden.
http://levenmetkanker.skynetblogs.be/

Zelf heb ik veel info en herkenning gevonden destijds in het dagboek van Ron en Ria. Ik zet de link naar deze site hierbij, ik weet zeker dat ze hier geen bezwaar zullen tegen hebben.
http://slokdarmprobleem.web-log.nl/
« Laatst bewerkt op: september 22, 2008, 18:59:47 pm door Wiske »

trienneke

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 3
    • Bekijk profiel
Re:Slokdarmkanker
« Reactie #3 Gepost op: september 22, 2008, 22:32:59 pm »
bedankt voor jullie reacties!!

Daarstraks bij papa op bezoek geweest, hij zit daar op zijn bed met een baxter.. Hij lijkt helemaal niet ziek! Ze hadden een aantal onderzoeken gedaan maar we weten nog steeds niet meer..
Heb even met de assistente kunnen praten maar die kon ook nog niet veel meer zeggen, alleen dat het ernstig wat... daar bedoelde ze mee dat hij kanker heeft maar dat weten we ondertussen al... gek te worden dat afwachten! Uiteindelijk vertelde ze me dat er morgen avond een gesprek is met de verschillende dokters over de toestand en dat ze dan meer wisten...

Het is soms echt moeilijk om positief te blijven denken... Er gaat zoveel door mijn hoofd.

Hopelijk weten we morgen meer...

bedankt voor jullie steun!! Het doet echt deugd om er over te kunnen praten met mensen die hier ervaring met hebben!

tot snel x

dominique

  • Gast
Re:Slokdarmkanker
« Reactie #4 Gepost op: september 23, 2008, 21:59:49 pm »
Ik wens trienneke heel veel sterkte.
Bij mijn man (46) is in april slokdarmkanker vastgesteld. Ik plaatste al een aantal reacties hierover. Met juist hetzelfde verhaal als je vader, behalve wat last bij het slikken zag hij er kerngezond uit.
De prognoses zijn voor dit soort kanker nooit echt goed. Ondertussen heeft mijn man al een volledig Herkovic-schema (bestralingen en chemo) achter de rug. Mijn man had behalve wat last bij het slikken niks, nu is hij nog een schim van wat hij vroeger was. Bovendien merkten ze nu mogelijke metastasen in hoofd en long.
Laat je dus zeer goed inlichten wat er aan de hand is, uit zichzelf zal geen enkele dokter ook maar iets van informatie geven. Geniet nog zoveel mogelijk van alle goede dagen en laat je niet teveel valse hoop aanpraten. Jammer genoeg is slokdarmkanker nog altijd bijna niet te behandelen. Laat ons hopen dat je vader nog in een heel pril stadium zit en dat ze de tumor nog kunnen wegnemen. Maar neem gerust de tijd om nog wat van je vader te genieten zoals hij nu is, eenmaal in behandeling gaat het zeer vlug bergaf met de fysieke weerstand. Mijn man ziet er nu al tien jaar ouder uit.

trienneke

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 3
    • Bekijk profiel
Re:Slokdarmkanker
« Reactie #5 Gepost op: september 24, 2008, 12:23:51 pm »
hallo,

ik heb vandaag de dokter aan telefoon gehad...
hij had geen goed nieuws, de tumor is te groot om te opereren, hij moet bestraling en chemo krijgen...
er zijn geen uitzaaiingen in longen, maar er is wel iets gezien op lever, maar daar zijn ze nog niet zeker van..
Botscan hebben ze nog geen resultaat.. de klieren rond de tumor zijn ook aangetast!

ze slaan precies met een grote hamer op je hoofd en de grond onder je voeten zakt weg..

aan de ene kant ben ik "blij" dat we het wel weten, de spanning was onhoudbaar! we weten nu waar we voor staan.. en het zal vechten worden en hopen dat de chemo aanslaat...

ik weet idd dat we nog hard van hem gaan moeten genieten hoe hij nu is en dat we moeten proberen van onze trouw(11okt) te genieten, maar het zal niet makkelijk worden!!

ergste, hij weet het zelf nog niet, dokter ging vandaag, het nieuws aan hem melden...
ik ben zo bang.... :-[