Auteur Topic: Wat te doen  (gelezen 2495 keer)

Iemand

  • Gast
Wat te doen
« Gepost op: juni 23, 2008, 11:53:32 am »
Hey lieve mensen,

Ik ben eigenlijk nog maar sinds kort met kanker in contact gekomen. Laat me eerst effe kort het verhaal schetsen voordat ik mijn vragen afvuur.  Een 2 maandjes geleden leer ik iemand kennen.  Het klikt direct van 2 kanten.  Spreken vaak af, tijd is leuk en de verliefdheid is er.  Dan na een 2tal weken hoor ik niets meer van haar.  Er gaan zo'n 3 weken voorbij.  Mijn eerste gedachte was van er is iemand anders, ze vindt mij niet meer leuk.  Het is haar verjaardag en stuur haar een smsje om haar een gelukkige verjaardag te wensen.  Daarop krijg ik terug dat ze vrij ziek is en dat ze een bottumor gevonden hebben in haar been.  Ik ben uiteraard van het nieuws geschrokken en probeer met haar terug af te spreken.  Wat me uiteindelijk ook gelukt is.  We hebben het over haar ziekte gehad.  Ze vertelde me hoe koud ze zich momenteel voelt, dat ze momenteel liever niemand wilt zien, dat ze het er heel moeilijk mee heeft.  Tijdens het gesprek heb ik haar gezegd dat ze heel veel voor me betekend en dat ik niet iemand ben dat zich zomaar uit het lood laat slaan.  We hebben het toen ook nog over andere dingen gehad.  Ik had een "goed" gevoel toen ik doorging.  Paar dagen later stuurde ik terug sms om af te spreken.  Hierop is ze ingegaan en we hebben een fantastische avond gehad.  Zijn terraske gaan doen, hebben het over 101 dingen gehad.  Ze heeft gelachen, we vonden het beiden een geslaagde avond.  
Ondertss zijn we paar dagen verder en ik heb niets meer van haar gehoord.  Heb paar smsjes gestuurd om iets leuks te doen, paar dagdagelijkse smsjes, maar krijg niets terug.  
Mensen uit mijn omgeving zeggen me dat ik niet teveel mag pushen en dat probeer ik echt niet te doen.  Wil alleen laten aanvoelen dat ik er ben en heel vaak aan haar denk.  Ik heb uiteraard ook geen eisen te stellen, alles is nog heel pril.  We kunnen zelfs eigenlijk niet van een relatie spreken.  Zijn er dingen die jullie me kunnen aanraden om te doen, niet te doen ?  Jaag ik haar weg door mijn vragen om iets te doen ?  
Heb gisteren heel hard mijn best gedaan om aftespreken met haar, vandaag ga ik terug wat afstand nemen en zien ofdat zij gaat reageren.  Paar dagen radiostilte.  Ik voel me machteloos en weet niet juist hoe ik moet reageren.  Sinds vorige week is ze met chemo begonnen. Liefst van al zou ik elke avond aan haar deus staan, haar vastnemen, zeggen dat alles wel goedkomt, enz ..

In elk geval bedankt om effe naar mijn verhaal te luisteren.

Kalyna

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 36
    • Bekijk profiel
Re:Wat te doen
« Reactie #1 Gepost op: augustus 21, 2008, 14:28:00 pm »
Het is vaak moeilijk om om te gaan met mensen die kanker hebben. mama sloot zich tijdens de chemo ook heel vaak af van iedereen. Ze voelde zich moe, ze wilde niemand zien, ze had nergens zin in. De relatie van mijn ouders leed daar enorm onder (en nu nog eigenlijk ik kom daar eigenlijk over posten). Als je je zo voelt kan je het zeggen. Geen redevoering van een uur, maar gewoon.

Ik herken die wispelturigheid echter heel goed. Het kan lastig zijn, maar het gaat over al duurt dat lang. Bij mama is het nu al veel gebeterd. Geef haar tijd, maar cijfer jezelf niet weg. Daarmaa bedoel ik niet dat je eisen moet stellen, maar praten werkt meestal wel. En als ergens heen gaan niet gaat dan is thuis een film kijken ook leuk, want vaak is omgaan met één iemand niet zo heel erg maar zijn  veel mensen dat wel. Ergens rustig afspreken is dus mss een goed alternatief.

adje

  • ****
  • Berichten: 256
    • Bekijk profiel
Re:Wat te doen
« Reactie #2 Gepost op: augustus 24, 2008, 16:33:24 pm »
Hallo Iemand.

"Iets doen" kan in deze prille fase van omgaan met kanker inderdaad heel moeilijk zijn. Eerst was er het afwachten, toen de diagnose en nu moeten afspraken gemaakt worden voor operatie en verdere behandeling. De vraag "wat als..." en "wat na de operatie" is nu brandend actueel.

Persoonlijk zou ik eerder aanraden gewoon te vragen of ze er met je over wil praten, want praten is soms écht super belangrijk. Je zou een sms kunnen sturen met een "ik denk aan je" en "ik wil er graag zijn voor jou als je dat wil".

Wat moeilijk om zo vroeg in een vriendschap zo'n zware klap te verwerken...

Veel sterkte ook voor jou!