Auteur Topic: alles achter de rug  (gelezen 3739 keer)

Adelheid

  • **
  • Berichten: 55
    • Bekijk profiel
alles achter de rug
« Gepost op: juni 01, 2008, 20:47:31 pm »
Hallo allemaal,
Ik heb ondertussen alles achter de rug. De chemo, de mastectomie met okselruiming, de bestralingen...Ik heb het allemaal goed doorlopen. Heb me tot hiertoe altijd als een rots in de branding gedragen... Nu zit het erop en heb ik het gevoel volledig overgelaten te worden aan 'mijn lot'. Het lijkt wel of ik een koorddanser ben: val ik of val ik niet... Welke signalen van mijn lichaam moet ik serieus nemen? Het is zo moeilijk. Heb sinds enige dagen een gek gevoel in mijn hoofd. Een soort spierpijn precies. Vroeger zou ik me hier niets van aan trekken, maar nu lijken alle klachten levensbedreigend. Herkennen jullie dat.
Heidi

beis

  • **
  • Berichten: 95
    • Bekijk profiel
Re:alles achter de rug
« Reactie #1 Gepost op: juni 01, 2008, 22:15:22 pm »
dag Adelheid,
Ik voelde mij ook zeer slecht toen alle behandelingen achter de rug waren Gelukkig voor mij startte ik met de Lapatinib pillen zodat ik toch nog wat controle kreeg van onderzoeken en dokters
Het is zo'n moeilijke tijd om door te komen en ook ik voelde altijd iets
Gelukkig  verdwenen bij mij altijd de pijnen wel
Als er iets is, zou ik mij niet schamen om naar de oncoloog te bellen en je klacht te vertellen
Beter dat dan ongerust te zijn De arts kan onderzoeken en je geruststellen want die onrust is vreselijk
Beis

gerda_s

  • ***
  • Berichten: 154
    • Bekijk profiel
Re:alles achter de rug
« Reactie #2 Gepost op: juni 02, 2008, 00:37:01 am »
Ik had dat ook Adelheid, en ik heb het nog van velen gehoord. Maar het betert gelukkig wel.
« Laatst bewerkt op: juni 02, 2008, 00:37:19 am door gerda_s »

omamanita

  • *****
  • Berichten: 523
    • Bekijk profiel
Re:alles achter de rug
« Reactie #3 Gepost op: juni 02, 2008, 08:59:51 am »
Hallo Heidi, ik denk dat we met velen zijn die kennisgemaakt hebben met het "zwarte gat" na het beëindigen van onze behandelingen.
Het is moeilijk, vooral in het begin, en ik moet bekennen dat ik de eerste weken enkele keren bij mijn huisarts geweest ben voor één of ander signaal van mijn lichaam; gelukkig neemt hij dit wel ernstig en zo kwam ik toch met een geruster hart weer buiten. Als je iets voelt dat jou verontrust, vraag het dan zeker aan je behandelende arts of huisarts, ze zijn er om ons te helpen en het is zo vermoeiend om met angst te blijven rondlopen. En dat weet je arts ook.  Je moet nu kunnen werken aan je definitief herstel en je niet (nodeloos) angstig voelen.
Groetjes. Omamanita  

jeannette

  • Gast
Re:alles achter de rug
« Reactie #4 Gepost op: juni 02, 2008, 17:04:41 pm »
Lieve Heidi en Marie-Thérèse, een mens zou van minder de dieperik in vallen. Maanden aan een stuk controles, artsen die zeiden wat er ging gebeuren, niet meer zelf leven maar geleefd worden. Van behandeling naar behandeling en tussendoor recupereren om weer verder te kunnen en dan ......................... niets.
U bent klaar mevrouw, genezen verklaren doen we niet maar de behandelingen  zijn achter de rug.
Pijn in de rug, een hoest, hoofdpijn alles wordt ineens anders. Zet het van je af, ga er vanuit dat je ook klaar bent. Je bent vrij!! Geniet van de dag, je hoeft niet meer elke dag van alles, doe waar je zin in hebt, doe niet waar je geen zin in hebt.
Ja die angst blijft (ik ben nu 4 jaar weer aan het leven na bilaterale mastectomie, volledige en gedeeltelijke okselruiming, chemo's en bestralingen) af en toe word ik doodsbang, laat het even komen en ga dan weer verder. Je moet wel, waar doen we het anders voor?
Heel veel succes jullie kunnen het!!

Adelheid

  • **
  • Berichten: 55
    • Bekijk profiel
Re:alles achter de rug
« Reactie #5 Gepost op: juni 05, 2008, 10:26:46 am »
Hallo allemaal,
Dank je wel voor jullie reacties. Heb eerder niet kunnen reageren omdat mijn internet niet meer werkte (en dat missen we hoor). Heb gisteren toch een MRI laten nemen van de hersenen. Uitslag: niets te zien. Wel, dan voel je je opgelucht en tegelijkertijd belachelijk omdat je zoveel opschudding hebt veroorzaakt. Het blijkt gewoon te gaan om een blokkage in de nek, wegens een verkeerde houding ofzo (met de 'borsten' vooruit lopen is waarschijnlijk niet meer zo evident. Een euforisch gevoel heb ik nu, het gevoel van 'ze krijgen me nog niet klein', al weet ik dat dit maar van korte duur is. Heb mezelf beloofd om tijdens de zomermaanden me geen zorgen meer te maken en daarna zien we wel weer verder.
Heidi

beis

  • **
  • Berichten: 95
    • Bekijk profiel
Re:alles achter de rug
« Reactie #6 Gepost op: juni 05, 2008, 11:31:24 am »
Dag Adelheid,
Goed nieuws en nu moet je proberen te genieten van je kinderen en je man.
Nee, niet altijd gemakkelijk want ook ik heb van die dagen dat ik alles voel en denk dat de kanker terug is
Het helpt wel als ik dan aangename dingen doe: feestje, etentje, verwennerijtje,.....
Ik leer daar meer en meer van te genieten
Beis