Auteur Topic: darmkanker  (gelezen 1629 keer)

spekske

  • Gast
darmkanker
« Gepost op: maart 29, 2008, 22:20:31 pm »
Dag iedereen…

Ongeveer een maand geleden is bij mijn papa darmkanker vastgesteld. Er waren al veel langer problemen maar aangezien papa een nogal zenuwachtig type was konden die darmklachten ook door de zenuwen komen en sloegen we niet direct alarm.

Vorige week is hij geopereerd. Het gezwel hebben ze volledig kunnen wegnemen. Alleen zijn er nog uitzaaiingen in de lever die ze niet hebben kunnen wegnemen.
Afgelopen dinsdag hebben ze opnieuw moeten opereren omdat hij bleef koorts maken doordat er een lek was en een ontsteking was. daardoor heeft hij nu ook een (voorlopige) stoma.
Binnenkort volgt logischerwijze ook de chemo…

Ik heb zelf nog stage gelopen in ziekenhuizen omdat ik nog verpleegkunde heb gedaan. Voor mij maakt het dit nog extra moeilijk omdat ik dingen zie die mijn  familie soms niet ziet en die ik ook niet altijd kan/mag/durf vertellen om hen niet extra zorgen te laten maken.

Zelf ben ik 20 en zou graag praten/contact hebben met mensen die ongeveer in dezelfde situatie zitten…

Liefs
Spekske

astridje76@hotmail.com

adje

  • ****
  • Berichten: 256
    • Bekijk profiel
Re:darmkanker
« Reactie #1 Gepost op: maart 30, 2008, 17:57:57 pm »
Hoi Spekske.

Dat herinnert me compleet aan mijn vader in 2002.
Exact hetzelfde verhaal, alleen kon bij hem de tumor in de lever niet meer behandeld worden. Het was een superspannende tijd.
Hij kreeg een stoma, die zou weggehaald worden, maar is nooit weggehaald. Ik wist het toen ik het hoorde, heb nooit het verhaal geloofd dat het ooit goed zou komen, maar hijzelf geloofde erin en dan doe je mee.
Heb hem gesteund waar ik kon.
Mijn moeder heeft het tot op vandaag nog steeds moeilijk met kanker.

Als je dingen wil delen: ga je gang en ik denk dat er zeer weinig is dat hier niet besproken kan worden. Tenslotte zijn we realistisch... soms te optimistisch, maar dat heb je nodig om staande te blijven...

Toch vind ik het persoonlijk heel erg belangrijk om eerlijk te zijn en af en toe eens recht voor de raap te kunnen uiten wat er zich van binnen afspeelt.

Wat zie je dat je niet met je familie durft te delen?

Ik ben 43 jaar en als je liever persoonlijk wil mailen, dan kan dat via het profiel van degene die je wil bereiken....

Groetjes,
              Adrienne