Auteur Topic: lichte afwijking bij eerste controle : ik ben weer bang  (gelezen 48789 keer)

beis

  • **
  • Berichten: 95
    • Bekijk profiel
Re:lichte afwijking bij eerste controle : ik ben weer bang
« Reactie #75 Gepost op: mei 27, 2008, 07:32:34 am »
Dag yvette,
Goed nieuws dus. bloedmarkers kunnen van andere dingen ook stijgen . Of ze stijgen helemaal niet, ook al heb je borstkanker, dus er zeker niet van wakker liggen.
Daarbij is het nu goed , dus maar genieten van vandaag
Beis

gerda_s

  • ***
  • Berichten: 154
    • Bekijk profiel
Re:lichte afwijking bij eerste controle : ik ben weer bang
« Reactie #76 Gepost op: mei 27, 2008, 11:20:00 am »
Proficiat Yvette, en geniet ervan. Ook hier op de Gasthuisberg in Leuven werd in een lezing door een prof verteld dat de markers niet makkelijk te interpreteren zijn en dat je je niet ongerust moet maken als ze een beetje stijgen.

YvetteR

  • ***
  • Berichten: 199
  • ik ben een bang klein vogeltje in een kleine kooi
    • Bekijk profiel
Re:lichte afwijking bij eerste controle : ik ben weer bang
« Reactie #77 Gepost op: augustus 19, 2008, 22:55:38 pm »
Hoi,

ik ben net terug van vakantie en vind een mailtje van mijn huisdokter in mijn inbox. Na mijn vorige 3-maandelijkse controle eind juli zijn mijn tumormarkers licht gestegen en stelt de gynaecologe voor om volgende maand weer bloed te laten onderzoeken. Balen natuurlijk. Ik weet al dat aan mijn baarmoederhals licht veranderingen zijn en die gaat eruit op 18/11. En dan dat BRCA1 gen dat mij min of meer verplicht van mijn 2de borst ook te laten amputeren. Ik hoop dat ik alles een beetje in de juiste volgorde kan laten doen. Ik zou graag na mijn baarmoederoperatie eerste nog mijn geamputeerde borst laten reconstrueren en dan die 2 de borst.
Komt daar nog eens bij dat ons mama enorm achteruit gegaan is de laatste 3 weken. Ik ga er elke dag een 3 à 4 tal keer naartoe en ontlast mijn papa zoveel mogelijk en ik hoop zo dat mijn zus en broer ook een beetje hulp gaan bieden. Okee, ik ben nog in ziekenverlof en kan tijd vrijmaken voor mijn ouders en doe dat met hart en ziel, maar het begint door te wegen en kan alleen maar aan jullie kwijt hoe moedeloos ik me soms voel.
soms wil ik hardop uitroepen  HELP MIJ  en er is niemand die het hoort want diep in mezelf weet ik dat ik zo lang ik kan alles op mijn schouders zal nemen om alles voor ons mama en onze papa te kunnen doen. Maar ik voel dat ik professionele hulp moet gaan zoeken.
Groetjes

Yvette