Auteur Topic: 2 verschrikkelijke maanden  (gelezen 8633 keer)

ingrid.s

  • Gast
2 verschrikkelijke maanden
« Gepost op: december 20, 2007, 12:33:33 pm »
Hallo,

Mijn naam is Ingrid, ik ben 45 jaar en kom uit Oost-Vlaanderen.
Op 13 oktober 2007 ben ik mijn man verloren. Hij had de ziekte van Kahler, net 1 behandeling achter de rug.
Mijn man is uiteindelijk overleden aan een hartaanval. Zo plots, onverwacht en pijnlijk. Ik heb 4 kinderen. Ik heb geprobeert mij sterk te houden, voor mijn kinderen, voor mijn man en voor mijzelf.
Mijn jongste zoon heeft op dit forum een bericht geplaatst toen hij vernam dat zijn papa kanker had. Er zijn reacties gekomen op zijn bericht, goede, warme reacties die hem geholpen hebben in een moeilijke periode. Ik wil de mensen die op zijn vragen hebben gereageerd dan ook hartelijk bedanken.
Mijn zoon is ongeveer een maand na de dood van zijn vader aangereden. Hij heeft een hele tijd in een coma gelegen maar is overleden op 5 december.
Nu op dit moment heb ik de tijd genomen om naar dit forum te gaan en mijn zoon (Peter, 14 jaar) zijn berichten te lezen.
2 dierbaren verliezen op zo'n korte tijd, het doet zoveel pijn.
We hebben de dood van mijn man nog niet verwerkt, nu is mijn zoon ook dood. :'(
Peter had gelijk, eens al je gevoelens van je afschrijven doet deugd.

Bedankt en groetjes,
Ingrid
« Laatst bewerkt op: december 20, 2007, 12:35:16 pm door ingrid.s »

Lieve47

  • ***
  • Berichten: 152
    • Bekijk profiel
Re:2 verschrikkelijke maanden
« Reactie #1 Gepost op: december 20, 2007, 13:26:09 pm »
Beste Ingrid,

Dit is inderdaad verschrikkelijk. Zoveel leed en verdriet in een paar maanden. Dat is zwaar om dragen.
Er zal veel tijd overgaan om dit te aanvaarden.
Ik ook heb mijn zoon begin dit jaar ook verloren aan kanker. En nu nog steeds mis ik hem verschrikkelijk. Sommige dagen gaan goed, andere moet ik mij er echt doorsleuren.
Nu kerst en nieuwjaar eraan komen zal het zeker moeilijk worden daar het dan de laatste keer was dat hij thuis geweest is.
Maar ik weet dat hij nu rust heeft, over ons waakt. Hij zal je man en zoon zeker helpen en bijstaan. Daarvan ben ik overtuigd.
Ik ook heb ondervonden dat het deugd doet om alles van je af te schrijven.
Zeker blijven doen als je daar behoefte aan hebt.
Veel sterkte in deze moeilijke periode. Trek je op aan de mooie herinneringen. Die gaan nooit weg. Je man en zoon zitten voor altijd in jullie hart.

groetjes
Lieve

md

  • ***
  • Berichten: 152
    • Bekijk profiel
Re:2 verschrikkelijke maanden
« Reactie #2 Gepost op: december 20, 2007, 13:57:56 pm »
Ingrid,

Ik weet eigenlijk niet goed wat te zeggen. Ik heb de berichtjes van Peter altijd gevolgd. Hij was zo bezorgd om zijn papa en wou hem zo graag steunen. Hij was zeker een prachtige zoon. Er waren op het forum mensen die hem konden helpen en dat deed hem goed. Ik vond het zo erg dat hij zo snel afscheid moest nemen van zijn vader. En dan dat berichtje op het forum dat hij zelf een ongeval had gehad. Er zijn geen woorden voor. Ik wil je veel sterkte wensen in deze moeilijke tijd voor jou en je kinderen.

Martine

dobrevjetser

  • Gast
Re:2 verschrikkelijke maanden
« Reactie #3 Gepost op: december 20, 2007, 13:58:23 pm »
Dag Ingrid,

Peter was inderdaad een lieve jongen die hier zijn problemen geuit heeft. Hij was zo begaan met zijn vader en nu is hij zelf een slachtoffer geworden.
Als je je droevig voelt of behoefte hebt aan een babbel kan je altijd op dit forum terecht. Hier begrijpen we elkaar.
Nog veel sterkte en moed in deze heel zware periode.

Groetjes,

Marc

ingrid.s

  • Gast
Re:2 verschrikkelijke maanden
« Reactie #4 Gepost op: december 20, 2007, 14:35:07 pm »
Bedankt voor de lieve reacties.
Achteruit kijken heeft geen zin zeg ik altijd tegen mezelf. Je kan niks veranderen aan het verleden, hoe graag ik het ook wil.
Mijn andere kinderen van 14 (Peter was een tweeling), 17 en 20 jaar oud hebben het heel erg moeilijk. Ik doe mijn best om hen zoveel mogelijk te steunen maar zo verwaarloos ik mijn eigen gevoelens.
Ik wil niet dat ze nog meer pijn gaan hebben in de toekomst, ik wil dat ze gelukkig zijn.

Groetjes
Ingrid

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:2 verschrikkelijke maanden
« Reactie #5 Gepost op: december 20, 2007, 16:02:55 pm »
Hey Ingrid,

Je hoeft je niet altijd sterk te houden voor je kinderen hoor! Ze mogen weten dat Mama verdrietig is en ze weten ook héél goed waarom. Samen een traan laten, lijkt op het eerste zicht nogal confronterend, doch het brengt ook die intense gevoelens naar boven die jullie allen hebben. Het kan zeer zeker opluchten om dit verdriet samen te lijden (en ik spreek uit ervaring!). Je ingesteldheid is positief als je weet dat je tocg door moet gaan, doch neem op tijd en stond eens een moment om te 'rouwen'. Zet wat sentimentele muziek op en laat die tranen gerust vloeien, dat is geen schande. Het uit net die intense gebondenheid die jullie hebben.
Blijf inderdaad ook je gevoelens van je af schrijven, dat kan eveneens opluchten.

Groetjes, Steven

LLDM

  • ***
  • Berichten: 127
    • Bekijk profiel
Re:2 verschrikkelijke maanden
« Reactie #6 Gepost op: december 20, 2007, 18:28:44 pm »
Beste Ingrid,
Toen Peter zijn vraag schreef over Kahler, op 16 september, toen is een intensief mailcontact begonnen. Zelf MMpatiënte en redelijk goed de behandeling doorstaan, dacht ik dat het voor jouw man ook zo had kunnen zijn. Ik wou Peter begeleiden in dat behandelingsproces en we zouden jullie hebben willen verwelkomen op de studiedag in Gent. Spijtig genoeg was je man al overleden en misten we die kans op een kennismaking. Behandelingsproces begeleiden werd rouwproces begeleiden. Peter mailde me één en ander en ik vond het aangewezen dat dat meer in de persoonlijke berichten verder gezet werd. Dus zijn mailcontact liep verder daar en later ook in de persoonlijke berichten thuis toen hij eens een filmpje en wat foto's wou sturen. Wij hebben alles intensief meebeleefd en ook voor mij werd dit slopend. Raf zal misschien al verteld hebben dat 2 van mijn zussen mantelzorger zijn voor respectievelijk gehandicapte zus en psychisch zieke man. Luc is mantelzorger voor mij. We hebben al heel veel watertjes doorzwommen, wat maakt dat Peter en Raf ook wel ondervonden dat er weinig zaken zijn waarover niet kan gepraat worden. Ze hebben elk hun gevoelens kunnen uiten zoals zij het nodig vonden en dat is goed geweest.
Mij is echter niet duidelijk geworden of jij zelf hulp hebt of gehad hebt van slachtofferhulp, want dat is perfect mogelijk, vooral als het om een verkeersslachtoffer gaat , die Peter dus spijtig genoeg geworden is. Ik hoop echt dat jij je verhaal aan zo iemand ook eens kwijt kan en als dat nog niet zo is, doe maar beroep op alle mogelijke instanties waarbij je mag aankloppen. Voor Raf heb ik ook al http://www.zebraweb.be aangeraden, maar dat vond hij nog een beetje vroeg. Kan later nog.
Wat ik je nog wou meegeven : als je meer wil weten over mij, kan je op mijn profiel klikken en daar alle berichten lezen die ik ooit maakte. Daar staat ook één en ander over rouwzorg en rouwzorgbegeleiding, met verwijzing naar diverse sites. In die berichten lees je ook hoe ik over de dood van mijn dierbaren denk en hoe ik ermee ben omgegaan.
Ik kreeg een persoonlijk bericht van je , waarvoor dank. Daar ga ik morgen wellicht eens op in. De twee laatste dagen waren hier verjaardagen te vieren en ik ben doodop. Heb echt wel mijn rust nodig na een actieve dag.
Tot in de persoonlijke berichten !
Vriendelijke groeten,
Lut
ps Wens Rafke al maar PROFICIAT met zijn uitslag van Frans !

LLDM

  • ***
  • Berichten: 127
    • Bekijk profiel
Re:2 verschrikkelijke maanden
« Reactie #7 Gepost op: december 20, 2007, 18:37:18 pm »
Ingrid,
Nog dit : toen ik mailde met Peter zei Luc eens : zou je niet eens contact nemen met de moeder van Peter ?
Ik heb daar lang over nagedacht en er 3 vriendinnen en een vriend bij betrokken om te weten of dat aangewezen was op dat moment. We kwamen tot de conclusie dat dat op dat moment niet aan de orde was, om 2 redenen : het kon het vertrouwen van Peter schaden en je zat toen volop in het verdriet van je man, dus mocht je situatie niet nog verzwaren vonden wij. Daardoor bleef het contact uit (hoewel we dus eerder al gehoopt hadden jullie te zien op de studiedag). We waren van plan om naar de begrafenis van je man te komen maar Peter mailde dat hij de dag voordien niet meer op de computer had kunnen kijken en zo wisten we niet juist waar in Aalst en wanneer...
Ik wil enkel nog eens benadrukken : we wilden volledig klaar staan voor jullie en leven met jullie mee.
Heel veel sterkte en we denken aan jullie !
Luc en Lut

turbo

  • Gast
Re:2 verschrikkelijke maanden
« Reactie #8 Gepost op: december 21, 2007, 21:03:51 pm »
Ingrid,

Ik heb ook de berichtjes van Peter gevolgd, mijn echtgenoot heeft ook de ziekte van Kahler en onze dochter was ook maar 15 jaar als de ziekte uitbrak.
Ook ik weet niet goed wat schrijven maar ik wens je en je familie veel sterkte in deze moeilijke periode.

Met vriendelijke groeten,

Yvette

LLDM

  • ***
  • Berichten: 127
    • Bekijk profiel
Innige deelneming
« Reactie #9 Gepost op: december 26, 2007, 22:50:37 pm »
Best Ingrid,
Nu ook nog je ma overleden is, zijn deze dagen wel héél moeilijk.
Ik wens héél jullie gezin en vooral jou enorm veel sterkte en moed om hiermee om te gaan. 3 sterfgevallen in 3 maand tijd, daar wordt je stil en sprakeloos van.
Graag wil ik nog verwijzen naar http://www.clairevandenabbeele.be omdat ik denk dat zij jullie nog bijkomend zou kunnen steunen. Niets hoeft... Mocht er iets zijn waarmee we je nog kunnen helpen, laat het ons weten !
X
Lut

kleinetuinkabouter

  • Gast
Re:2 verschrikkelijke maanden
« Reactie #10 Gepost op: december 27, 2007, 08:03:18 am »
Beste Ingrid,


Méér dan ooit, hebben jouw kinderen jouw steun nu nodig..
Hoe moeilijk het zal zijn, beste Ingrid, jij moet kracht putten, uit het feit, dat zij jouw kracht nodig hebben, ..
Mekaar nu méér dan ooit, liefde geven.....

Inige deelneming en véél sterkte!

Daniël


Daniël :'(
« Laatst bewerkt op: december 27, 2007, 08:09:08 am door kleinetuinkabouter »

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:2 verschrikkelijke maanden
« Reactie #11 Gepost op: december 27, 2007, 09:16:47 am »
Daniel,

Dat is inderdaad waar. Ook ik heb veel kracht geput uit het steunen van mijn 2 dochtertjes. Er steeds zijn als toeverlaat...
1 'fout' die menig lotgenoot in dergelijke situatie al eens durft te maken:
Cijfer jezelf niet weg achter allerhande zaken van bezighouding.
Vergeet op tijd en stond niet om ook eens een moment voor jezelf in te lassen!

@ Ingrid,

Je hoeft van deze woorden niet wakker te liggen, maar ooit zal je er aan terugdenken. Dat heeft de ervaring (helaas) me althans geleerd.

Groetjes, Steven

secretchief

  • Gast
Re:2 verschrikkelijke maanden
« Reactie #12 Gepost op: februari 20, 2008, 19:28:29 pm »
Hey,

Ik heb 2 verschrikkelijk maanden achter de rug.
Ik had kanker en dacht dat dit aan de beterschap was.
Maar de laatste 2 maanden werd mij zo erg onrecht aangedaan, dat ik nu twijfel...aan alles en nogwat.
Vandaad, was er dan de uiteindelijke "doodslag"
Heb zojuist mijn oncoloog opgebeld en die heeft mij de raad gegeven eens langs te gaan.
Stress zou volgens hem niet aan te bevelen zijn aan een kankerpatient.
Wie kan mij raad geven, want momenteel, zit ik aan de rand..één klein duwtje zou kunnen genoeg zijn....

Kimmeke

  • ***
  • Berichten: 200
    • Bekijk profiel
    • Studio Sleyckzift
Re:2 verschrikkelijke maanden
« Reactie #13 Gepost op: maart 06, 2008, 10:16:41 am »
secretchief,

hoe gaat het met je ?

Laat de moed niet zakken hé, samen zijn we sterk !!!

Groetjes,
Kim.