Auteur Topic: Afscheid moeten nemen van je vrouw  (gelezen 20531 keer)

geert

  • Gast
Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
« Reactie #15 Gepost op: oktober 12, 2007, 23:55:38 pm »
Ook ik zou constant bij haar willen zijn en blijven slapen in het ziekenhuis, maar zoals Steven zegt, er zijn de kinderen. In het verloop van de ziekte wou iedereen de kinderen ontzien. Ja vandaag mogen ze eens mee met ons, en morgen gaan we naar Plopsaland en de week nadien naar Plankendael,...
tot ik op een gegeven moment besefte dat dit zo niet verder kon. De kinderen vonden dit natuurlijk heel leuk, maar op den duur vonden ze dit allemaal normaal te vinden. Heb dan ook met de mensen van palliatieve thuiszorg gepraat en deze raadden me ook aan de kinderen er zo veel mogelijk in te betrekken ook al is de jongste nog maar drie jaar. Heb haar raad opgevolgd en tot nu toe kunnen we er toch over praten al is het moeilijk zoals ik al zei met de oudste, maar met vallen en opstaan en hulp van buitenaf zal het toch misschien ietsje helpen om dit alles op een rijtje te zetten en te verwerken. Het hier van me afschrijven ontlucht al een beetje.

Groetjes Geert.

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
« Reactie #16 Gepost op: oktober 13, 2007, 00:03:58 am »
Geert,

Ga nu maar een poging doen om te slapen zodat je morgen toch iets of wat fris bent om met de kids naar Mama te gaan!

Slaapwel, Steven

dobrevjetser

  • Gast
Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
« Reactie #17 Gepost op: oktober 13, 2007, 01:02:39 am »
Geert,


Ik begrijp maar al te goed hoe moeilijk het is.
Probeer erbij te zijn als ze de strijd opgeeft. Het geeft een troostend gevoel dat je er tot het laatste bij was.

Ikzelf heb het moment niet zien aankomen en was er niet bij.
Ik verwijt het mijzelf nog steeds...

Veel sterkte,

Marc

geert

  • Gast
Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
« Reactie #18 Gepost op: oktober 15, 2007, 20:35:09 pm »
Hey,

Helaas, mama is na een lange strijd rustig ingeslapen.

Het is heel moeilijk, ook al wisten we wat er ging komen, nu beseffen dat je nooit meer iets tegen elkaar gaat kunnen zeggen, je elkaar nooit meer zult zien, nooit meer.....

Groetjes geert.

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
« Reactie #19 Gepost op: oktober 15, 2007, 20:42:34 pm »
 :-X :'( :-X
Het is iets waar we ons nooit echt op kunnen voorbereiden Geert.
Weet niet goed wat zeggen (en zal zeker niet de enige zijn!)...
Het is een schrale troost te weten dat je vrouwtje niet meer hoeft te lijden. Ook al zie of hoor je haar nu niet meer, ze zal er toch steeds zijn hoor. In jullie gedachten... Laat al die mooie herinneringen de gedachte aan je lieve Hilde levendig houden.
Als je er behoefte aan hebt... we zijn er om je te steunen!

Steven
« Laatst bewerkt op: oktober 15, 2007, 20:43:37 pm door Bostie »

Lieve47

  • ***
  • Berichten: 152
    • Bekijk profiel
Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
« Reactie #20 Gepost op: oktober 15, 2007, 22:03:24 pm »
 :'( :-X
Op zoiets kan je je nooit voorbereiden.
Ik wil je mijn diep medeleven betuigen Geert, maar er zijn geen woorden voor dit verlies.
En al voel je dat nu nog niet, het is zoals Bostie zegt, je vrouwtje zal altijd bij je zijn. In alles wat je doet, zal ze over jou en de kindjes waken.
Veel sterkte.

groetjes
Lieve

LLDM

  • ***
  • Berichten: 127
    • Bekijk profiel
Rouw
« Reactie #21 Gepost op: oktober 15, 2007, 22:38:21 pm »
Geert,
Innige deelneming, woorden schieten te kort.
Wou je enkel dit nog meegeven , kan je misschien echt helpen : kijk eens op http://www.clairevandenabbeele.be en op http://www.rouwzorgvlaanderen.be daar kan nog vanalles te vinden zijn wat je kan helpen in je rouwproces , samen met de kinderen.
Sterkte !
LLDM

dobrevjetser

  • Gast
Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
« Reactie #22 Gepost op: oktober 15, 2007, 23:09:01 pm »
Sterkte Geert. Het was een moedige maar ongelijke strijd! Helaas.

Marc

Kimmeke

  • ***
  • Berichten: 200
    • Bekijk profiel
    • Studio Sleyckzift
Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
« Reactie #23 Gepost op: oktober 15, 2007, 23:30:26 pm »
Hey Geert,

ik wil jou héél veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijden!
Ik heb jouw berichtjes gelezen maar kon het toen niet opbrengen om iets te schrijven...
Hilde is veel te jong moeten gaan, maar de korte tijd die ze hier was, is een tijd om nooit meer te vergeten!

Innige deelneming,
Kim.

md

  • ***
  • Berichten: 152
    • Bekijk profiel
Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
« Reactie #24 Gepost op: oktober 16, 2007, 07:31:45 am »
Veel sterkte in deze moeilijke periode Geert.

groeten, Martine

jurgen

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 44
    • Bekijk profiel
Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
« Reactie #25 Gepost op: oktober 29, 2007, 23:00:00 pm »
Geert,
Ik word hier echt stil van...
Het is echt niet eerlijk. Hou je sterk voor je kindjes en herinner hen er altijd aan hoe geweldig hun mama was.
Ik wou dat er een manier was om de pijn te verzachten
Heel veel sterkte,
Jurgen

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
« Reactie #26 Gepost op: oktober 30, 2007, 17:04:17 pm »
Hey Geert,

Probeer je gevoelens gerust maar eens van je af te schrijven. Samen het leed dragen, maakt het iets makkelijker om dragen en daarvoor dienen ook je lotgenoten hier. We zijn er om je bij te staan!!
Hoe reageren de kids?
Heb je wat steun van familie en/of vrienden waar je op terug kan vallen?

Groetjes, Steven

geert

  • Gast
Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
« Reactie #27 Gepost op: november 05, 2007, 12:46:47 pm »
Hey Steven,

Bedankt, gevoelens van je afschrijven, ja, het helpt een beetje, zo ben ik ook op dit forum terecht gekomen, maar de pijn blijft. Elke dag opnieuw, alleen wakker worden, zonder mama aan tafel, zonder afscheid te nemen naar werk vertrekken, zonder....
Vorige week was een moeilijke week, kinderen en ik hadden een week verlof, 1 november, papierwerk dat nog in orde moet gebracht worden,...
Thuis zijn is nog het moeilijkste, zijn dan ook veel op stap geweest, naar zee, gaan wandelen in het bos, ...
Wat de kinderen betreft, tot nu toe valt het mee, wat je meevallen kunt noemen natuurlijk. De kleinste is 1 nacht wakker geworden dat ze naar mama vroeg en begon te huilen, maar zij kan er eigenlijk het beste over praten, vraagt dingen, ... De oudste praat er moeilijker over en wil van alles wat aan mama doet herinneren een beetje afstand nemen. Ben naar een psychotherapeute geweest met de kids, Lut Celie, viel op zich wel mee. Gaf me de raad verder te doen zoals ik bezig was. We hebben er van in het begin vrij over gesproken en niks verborgen voor hen. Heb hen ook de keuze gelaten of ze mama nog zouden willen zien nu ze dood was, en dat hebben ze ook gedaan.
We proberen zoals ze dat zo gemakkelijk zeggen 'de draad op te pakken', maar het valt toch heel zwaar, te beseffen dat je nooit meer iets samen gaat kunnen doen, nooit meer iets kunt zeggen tegen elkaar, nooit meer....
En ja steun bij vrienden en familie heb ik, op dat gebied mag ik niet klagen, en dat doet deugd, net als te weten dat ook hier mensen zijn die aan je denken, ook al ken je ze niet, nogmaals bedankt voor jullie steun.


Groetjes Geert.

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
« Reactie #28 Gepost op: november 05, 2007, 20:26:40 pm »
Hoi Geert,

Daar zeg je iets. Thuis zijn?! Op een bepaald moment vroeg m'n oudste mij om eens thuis te blijven omdat ze geen goesting had om ergens naar toe te gaan. Toen is mijne frank (eurocent) lichtjes beginnen vallen.
Nu ook nog zouden de meisjes "Mama" al eens durven aanhalen als "excuus" als ze bvb een slechte droom gehad hebben. Maar ook in andere situaties. Als ze simpelweg eens tegen hun voeten gekregen hebben of als ze doodmoe zijn... In het begin had ik het daar héél moeilijk mee, maar ik heb daar dan ook - noodgedwongen - komaf mee gemaakt. Ze mogen gerust verdrietig zijn voor Mama, maar niet als dat als uitvlucht is na één of andere opmerking. Het is sindsdien wel verbeterd moet ik zeggen. Maar je weet evengoed als ik dat een vermoeid kind nog maar voor weinig rede vatbaar is hé.
Vooral het eerste jaar is het allermoeilijkste. Je beleeft alle gebeurtenissen (feesten, verjaardagen, eindejaar, speciale data) voor het eerst 'alleen'. Velen beweren dat het 2de jaar nog moeilijker is, maar dat ga ik persoonlijk wél tegenspreken. De ene mens is dan ook de andere niet. De pijn en het gemis bliven, maar na verloop van tijd, leer je het wel beter te plaatsen. Daar ben jij zeker nog niet aan toe. Nu leef je van dag tot dag. 1 per 1; En meer hoeft dat nu ook niet te zijn. Net als ik, heb je ook veel verstrooiing aan je meisjes en alles wat daar bij komt kijken.
Weet je wat het voordeel is van de steun hier op het forum; van onbekende mensen? Dat we ten eerste in dezelfde schoentjes staan en ten tweede... dat we geen blad voor de mond houden! Daar heb je véél meer aan dan mensen die je proberen te 'sparen'. En toch bedoelen die het goed met ons hoor.
Je hebt nog een héél lange, harde en moeilijke weg af te leggen, doch hij is niet onoverkomelijk!!! Hou je aan die goeie herinneringen die jullie samen hadden en laat nu en dan ook eens de mogelijkheid om SAMEN verdrietig te zijn (héééééél belangrijk).

Vele groetjes, Steven
« Laatst bewerkt op: januari 11, 2008, 19:47:58 pm door Bostie »

Watervrwk

  • Gast
Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
« Reactie #29 Gepost op: november 08, 2007, 21:38:29 pm »
Geert,
10 dagen nadat ikzelf afscheid heb moeten nemen, kwam ook jouw afscheid nemen...

Gelukkig heb je je kinderen om je aan recht te houden.

Wens je veel sterkte, en het is inderdaad van dag tot dag leven momenteel.

Knuffel,
Tanja