Auteur Topic: Pancreaskanker  (gelezen 220 keer)

rastawoman

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 5
    • Bekijk profiel
Pancreaskanker
« Gepost op: maart 15, 2017, 11:12:20 am »
Hallo,
Onze familie heeft enkele dagen geleden het nieuws gekregen dat mijn nichtje, slechts 39 jaar, pancreaskanker heeft met uitzaaiingen naar longen, nieren en lever. Haar mama, jobgste zus van mijn reeds overleden mama, had borstkanker en is uiteindelijk aan een hersentumor gestorven. Zo erg allemaal en nu men nichtje. Ik weet niet of iemand ervaring heeft met pancreaskanker? Ik dacht dat dat meer bij oudere mensen voorkwam.
Men is gisteren met een (dubbele) chemokuur gestart. In december wordt ze 40 jaar en haar doel is dat te halen zegt ze. Ze wil ook nog graag gaan zeilen en op reis gaan met haar 2 kinderen maar ik weet niet of dit nog zal lukken? Zal de chemo aanslagen of niet dat weet natuurlijk niemand maar zou het kunnen dat het de uitzaaiingen stopt en ze nog langer dan enkele maanden te leven heefr? Ben er kapot van, ze is als een zus voor mij :-(
Kan iemand mij zijn/haar ervaring vertellen? Alvast bedankt, heb gelezen dat als je er over schrijft dat je je gevoelens zo een beetje kwijt kan want zijzelf gaat er nog redelijk positief mee om, ze zegt zelfs geen koffiekoeken maar kaas en wijn op haar begrafenis en lacht dan maar ik denk dat ze haar klop nog moet krijgen, het is een hectische week geweest van onderzoeken, papieren regelen, al dat nieuws over haar heen en bezoeken en telefoontjes...

rastawoman

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 5
    • Bekijk profiel
Re: Pancreaskanker
« Reactie #1 Gepost op: mei 08, 2017, 12:27:19 pm »
Om het even allemaal van me te kunnen afschrijven en mijn ervaring te delen laat ik weten dat de chemo totaal niet aangeslagen is, de tumoren waren verdubbeld...ondertussen is ze de 6-8 weken die men haar gaf overschreden, dit vindt ze een overwinning op zich.
Misschien toch even meegeven dat mijn nicht echt positief blijft ondanks alles, ze heeft ondertussen een pijnpomp en wanneer ze ook maar iets van pijn voelt gaat de morfine omhoog, zo kan ze nog uit eten gaan wat ze heel graag doet..lang stappen gaat niet meer dan moet ze de rolstoel gebruiken.
Ze is ook bij een alternatieve (erkende) dokter geweest en ze krijgt wekelijks een baxter toegediend die ze haar 'feelgood' baxter noemt, dit helpt tegen pijnen, misselijkheid en is telkens een soort opkikkertje.
Helaas is de tijd heel erg aan het korten vrees ik :-( haar buik is gezwollen en je kan over haar hele lichaam tumoren voelen zitten, borsten zitten vol, rug, buik en dan vanbinnen de uitzaaiingen in de longen, lever, nieren, bijnieren, buikvlies...en toch blijft zij iedereen troosten en tracht ze positief te blijven, dit vooral voor haar kinderen zodat deze niet in een te grote negatieve spiraal terecht komen daar het allemaal al moeilijk genoeg is..sterke madam mijn nicht heb zoveel bewondering voor haar...de pijnbestrijding is het enige dat nu belangrijk is om toch nog van de kleine en intense dingen te kunnen genieten, zodra ze dit niet meer kan zal het euthanasie worden, dit hft ze allemaal geregeld, zelfs haar eigen begrafenis, opvang voor haar kinderen en alles is geregeld. Zo raar allemaal...ik begin nu palliatief verlof zodat ik er steeds ben voor haar en zodat ik haar tot het einde kan begeleiden en haar hand kan vasthouden wanneer haar veel te  jonge leven eindigt :-(

megamama

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 13
    • Bekijk profiel
Re: Pancreaskanker
« Reactie #2 Gepost op: mei 09, 2017, 14:59:56 pm »
Wat een triest verhaal alweer. Ik krijg flashbacks. Mijn papa was in september 2010 nog aan het werk toen hij lichtjes vermagerde. Na een weekend met veel buikpijn kregen we de daaropvolgende woensdag de harde diagnose: pancreaskanker met uitzaaiingen naar lever, lymfeklieren en bot. 6 weken erna was hij er al niet meer. Hij was amper 54 en een droomvader- en grootvader. Tijdens de laatste week van zijn leven gingen ze normaal palliatieve chemotherapie opstarten, maar hiervoor was zijn toestand al te erg op de dag dat hij werd opgenomen. Hij is zijn laatste weekend toch naar huis gekomen om zijn kleinkindjes nog eens te zien.
Wat me in jouw verhaal ook zo aangrijpt is dat het je nichtje is. Mijn eigen nichtje is in mijn familie sinds het overlijden van papa mijn steun en toeverlaat. Ik kan me geen leven zonder haar voorstellen. Dus ik kan me ergens inbeelden hoe erg het voor jou moet zijn om jouw eigen nichtje zo te zien aftakelen.
Pancreaskanker is één van de meest agressieve kankers, het maakt de tijd om afscheid van elkaar te nemen zo kort. Probeer in elk geval nog te vertellen tegen haar wat je haar echt wil zeggen. Ik heb dat tegen mijn papa enkel de eerste 2 weken van zijn ziekte gekund, toen hij nog redelijk was. Nadien werd hij een gesloten boek, hij had het er zo moeilijk mee dat hij ons ging verlaten terwijl we hem nog zo nodig hadden.
Ik wens je in elk geval heel veel sterkte en hoop voor jouw nichtje dat ze zoveel mogelijk gespaard blijft van angst en pijn. X

rastawoman

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 5
    • Bekijk profiel
Re: Pancreaskanker
« Reactie #3 Gepost op: mei 10, 2017, 20:13:43 pm »
Wat erg voor je, je papa was ook nog zo jong :-( het is inderdaad een heel agressieve kanker die heel snel toeslaat...de ene moment is er niets aan de hand en enkele weken later is je papa er niet meer of zoals mijn nichtje (idd ook 1 van de meest belangrijke personen in men leven) op enkele weken al in een heel ver stadium...zij heeft nog wel 2x chemo gekregen maar de tumors waren al verdubbeld...ze is nu net over de maximim van de 8 weken die ze haar gegeven hebben en ze hoopt de maand juni te halen...ze kan dan zo ineens lachen en zeggen dat ze al 'over datum' is...zo sterk hoe ze hier mee omgaat..ik probeer nu zoveel mogelijk bij haar te zijn maar het is zo raar, vandaag hebben we samen de adressen op de overlijdingbrieven geschreven, ze heeft haar eigen begrafenis al geregeld..daarna zaten we in een gezellig restaurant te eten, zo een mix van gevoelens...ik wens je nog heel veel sterkte met het gemis van je papa en ook al was hij op het laatste een gesloten boek, je hebt hem nog dingen kunnen zeggen die je graag  wou zeggen..hij zal hier ook veel liefde uit gehaald hebben...bedankt voor je reactie xxx