Auteur Topic: mijn mama heeft longkanker met uitzaaiingen op het bot en in het bloed  (gelezen 506 keer)

lindy29

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 2
    • Bekijk profiel
mijn mama heeft longkanker met uitzaaiingen op het bot en in het bloed
« Gepost op: maart 10, 2017, 21:08:38 pm »
mijn mama is 52 en heeft in november de harde diagnose gekregen van longkanker die jammer genoeg ook uitgezaaid is naar haar lever,botten,klieren en in het bloed.ze heeft nu 4 chemo's achter de rug en bestralingen in de rug.
Nu raakt de vraag maar niet uit mijn hoofd of mijn mama nog lang te leven heeft en hoe haar levenskwaliteit zal zijn.
daarmee ik graag wat ervaringen van anderen met de dezelfde diagnose zou horen.

rastawoman

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 5
    • Bekijk profiel
Re: mijn mama heeft longkanker met uitzaaiingen op het bot en in het bloed
« Reactie #1 Gepost op: maart 15, 2017, 11:03:50 am »
Beste Lindy
Alvast veel moed! En hoe reageert je mama op de chemo?
Ik heb geen ervaringen met iemand met longkanker maar ik hoop dat er mensen zijn die je wat meer kunnen zeggen.
Mijn nicht van 39jaar heeft net gehoord dat ze pancreaskanker heeft welke helemaal uitgezaaid is, ze is net met chemo begonnen...
Veel sterkte

lindy29

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 2
    • Bekijk profiel
Re: mijn mama heeft longkanker met uitzaaiingen op het bot en in het bloed
« Reactie #2 Gepost op: maart 24, 2017, 21:01:19 pm »
Dank je wel.De eerste 2 chemo's heeft ze goed op gereageerd maar de volgende 2 was ze toch zieker van.
Het is echt wel een strijd

Nathalie2710

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 6
    • Bekijk profiel
Re: mijn mama heeft longkanker met uitzaaiingen op het bot en in het bloed
« Reactie #3 Gepost op: mei 05, 2017, 13:50:21 pm »
Dag Lindy,

Ik wil je eerst en vooral heel veel moed en sterkte wensen. Het is niet gemakkelijk voor je mama en ook niet voor de omgeving om zoiets te moeten dragen.

Mijn mama (nu 59) heeft op 6 april ook te horen gekregen dat ze longkanker heeft met uitzaaiingen in de botten. Ze zou chemo krijgen maar na haar 1e chemo (een lichtere vorm dan voorzien omdat de nieren niet goed functioneerden) heeft ze die totaal niet goed verdragen. Haar nieren waren geblokkeerd waardoor ze natuurlijk in het ziekenhuis moest blijven. Ze kon bijna niet meer ademen en na een paar dagen is toen gebleken dat er water op de longen en rond het hart waren. Met spoed een drain gestoken om het vocht rond haar hart te verwijderen (1L hebben ze toen weggehaald). Ze bleef ook heel hard opgezwollen (de nieren bleken hun werk niet echt te doen na medicatie van vochtafdrijving) waardoor ze ook een sonde moesten steken. Er is  6L uit haar lichaam gekomen. Het was daar al kantje boordje want door het vocht overal konden de organen en zeker het hart niet meer goed functioneren. Nu sinds vorige week vrijdag is ze van hartbewaking en ligt ze opnieuw op een gewone kamer.

Ik heb ondertussen met de dokter kunnen spreken (na aandringen) en hij heeft me toen gezegd dat ze geen chemo meer gaan geven. Haar lichaam kan dit jammer genoeg niet aan.  Ze willen nu kijken of ze in aanmerking komt voor immuumtherapie. Ondertussen blijven we wachten en ligt ze al 3 weken in het ziekenhuis. Ze krijgt bijvoeding omdat ze niet goed kan eten. Ze kreeg ook extra zuurstof. Vandaag (een week later dus) gaan ze dit afbouwen om haar tijdelijk naar huis te laten gaan. Toen ik deze morgen belde, bleek ze terug water op de longen te hebben. Mss komt hierdoor het naar huis in het gedrang maar het is afwachten.
Ikzelf weet dat dit allemaal niet goed is maar we blijven hopen en volhouden.

Jij vraagt je af wat de levensverwachting is van je mama. Ik ook maar weet je Lindy dat hangt af van persoon tot persoon. Daar heeft niemand helaas een antwoord op.
Mijn papa is 6 jaar geleden overleden aan longkanker met uitzaaiing in lever. Hij is 2 jaar goed geweest en heeft nooit last gehad van de chemo (enkel wat moe). Alleen op het hele laaste ging hij peilsnel naar beneden. Mijn mama nu daarentegen is dus een heel ander verhaal.

Dat je mama wat zieker is van de chemo nu is volgens mij wel normaal. En als je veel vragen hebt, dan zou ik echt wel aanraden om een gesprek met de dokter te hebben. Ze gaan je nooit zeggen hoelang ze nog te leven heeft omdat daar gewoon geen antwoord op is. Maar ze kunnen wel je andere vragen beantwoorden (bv: is het normaal dat ze er nu zo ziek van is).

Er komen zeker en vast wel nog goede dagen, daar ben ik van overtuigd!

Een dikke knuffel aan jou en je mama!

Nathalie












Karine15

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 16
    • Bekijk profiel
Re: mijn mama heeft longkanker met uitzaaiingen op het bot en in het bloed
« Reactie #4 Gepost op: mei 07, 2017, 23:29:11 pm »
Dag lindy,je hebt natuurlijk heel veel vragen,de toekomst lijkt nu heel onzeker dit had ik ook.wij hadden in juni 2014 te horen gekregen dat mijn man longkanker hadden met uitzaaiingen in de hersenen ,heel je wereld stort in elkaar,eerst bestralingen omdat daar de meeste klachten waren daarna chemotherapie daar was hij extreem vermoeid van.het is een heel zware periode geweest.mijn echtgenoot is in juni 2015 overleden na een harde strijd.in het ziekenhuis hebben ze daar nooit een tijd willen op kleven alhoewel mijn man het hen gevraagd had ,je kan niemand vergelijken het is van persoon tot persoon.ik wil jullie veel sterkte wensen groetjes karine

rastawoman

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 5
    • Bekijk profiel
Re: mijn mama heeft longkanker met uitzaaiingen op het bot en in het bloed
« Reactie #5 Gepost op: mei 10, 2017, 20:18:10 pm »
Beste Lindy en Nathalie, hoe stellen jullie mama's het ondertussen? Ik wens jullie heel veel moed en sterkte in deze ongelijke strijd! X

Nathalie2710

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 6
    • Bekijk profiel
Re: mijn mama heeft longkanker met uitzaaiingen op het bot en in het bloed
« Reactie #6 Gepost op: mei 12, 2017, 11:59:07 am »
Hallo,

mijn mama is sinds maandag thuis maar echt goed gaat het niet.
ze heeft ongelofelijk veel pijn. Ze eet bijna amper maar ik denk ook wel dat het samenhangt door de pijn.

De volgende consulatie die we bij de specialist hebben voor de bespreking van de immuum is pas op 31.05. Ik vind dat eigenlijk wel laat maar ik kan langs de andere kant ook wel begrijpen dat ze eerst moet aansterken. Het is een vicieuze cirkel naar mijn gevoel. Ze moet aansterken maar kan niet want ze heeft teveel pijn dus immuumtherapie komt in het gedrang.

Vorige week vrijdag hadden ze alle medicatie (buiten de pijnpleister) weggenomen om te kijken hoe ze het weekend in het ziekenhuis zou overbruggen. Eigenlijk vond ik dat het wel verrassend goed was; Ze was heel erg vermoeid maar zag er wel beter uit.
Eens thuis gaat gewoon maar weer achteruit.. Ik vraag me af wat ze haar in het ziekenhuis nog allemaal gaven want daar was te pijn niet zo zoals nu. En ze slaapt ook constant.

Het doet me verschrikkelijk veel pijn om haar zo te zien; ik ben een sterke persoon maar gisteren ben ik wel in tranen uitgebarst nadat ze zo'n hevige pijn weer had. Ze huilde echt van de pijn. Vandaag komt de dokter langs en ik denk dat we terug op het punt staan om naar het ziekenhuis te moeten.

Gisteren heeft ze me wel gezegd dat ze zo graag naar huis wou komen maar dat ze zich daar precies wel aan mispakt heeft. Dat ze zich precies toch beter voelde in het ziekenhuis.  Ik denk gewoon mocht ze die pijn niet zo hebben dat het mss wel iets beter zou zijn om toch nog een betere levenskwaliteit te hebben. Mijn papa heeft zo afgezien de laatste weken maar daarvoor had hij nog een goede levenskwaliteit. Hij kon nog met de auto rijden, kon het gras nog afdoen, kon nog ergens naartoe. Mijn mama.... die kan niets meer.

Het is soms moeilijk en dubbel. je wil niet dat iemand die je zo graag ziet, dat die zo afzien van de pijn maar je wil ze ook nog niet verliezen.

Ik blijf erbij... het is een verschrikkelijke ziekte die ieder mens die het krijgt gewoon met de grond gelijk maakt. Ik hoop dat ze er ooit iets kunnen aandoen want dit wens je niemand toe.

dank je wel voor de steun en de vraag hoe het met ons gaat. Dat doet echt deugd!