Auteur Topic: hodgkin - zwanger worden na beacop behandeling (6 kuren)  (gelezen 1020 keer)

nathaliec

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1
    • Bekijk profiel
hodgkin - zwanger worden na beacop behandeling (6 kuren)
« Gepost op: augustus 25, 2015, 11:36:14 am »
Hallo allemaal,

ik ben een 31 jarige vrouw en heb sinds midden februari dit jaar mijn laatste kuur achter de rug.
Alles gaat echt prima, het enige waar ik nog wat mee worstel is het vruchtbaarheids"probleem". Volgens de dokter was de kans heel groot dat ik onvruchtbaar ging zijn na de behandeling en ondanks het feit dat ik al twee kinderen heb, hadden we heel graag nog een derde kindje gewild.
Voorlopig komt mijn menstruatie niet op gang en had ik echt last van overgangsverschijnselen (vermoeidheid, nachtelijke vapeurs en stemmingswisselingen), kortom ik was tot voor kort een echt wrak. Van pure miserie ben ik terug met mijn pil gestart om even op adem te komen, en sindsdien slaap ik weer goed en voel ik me ook weer goed in mijn vel.

Ik las al op enkele forums dat de menstruatie soms wel meer dan een jaar op zich laat wachten, en ik vroeg me af of er onder jullie enkele lotgenoten zijn, die ondanks alles toch nog zwanger geraakt zijn. Gewoon om te weten of de kans heel misschien nog bestaat. Ik ga binnenkort ook eens langs bij de gynaecoloog om het allemaal eens te bekijken. Waarschijnlijk zal ik gewoon geduld moeten hebben, maar mijn klokje tikt...

keikopje

  • ****
  • Berichten: 478
  • 42, mama van een dochtertje van 7j
    • Bekijk profiel
Re: hodgkin - zwanger worden na beacop behandeling (6 kuren)
« Reactie #1 Gepost op: augustus 26, 2015, 09:56:35 am »
Hoi nathaliec,

ik kan je jammer genoeg geen succesverhaal over zwangerschap na lymfeklierkanker vertellen. Ik kan je wel over mijn ervaringen met onvruchtbaarheid vertellen.
Ik heb in 2008 non-hodgkin gehad met 8 chemokuren + mabthera als behandeling. Ik was toen net geen 38 en had een dochter van 1 jaar. Wij waren op dat moment aan het proberen voor een 2de kindje. Eicellen invriezen stond toen nog niet zo op punt als nu, en bovendien was er geen tijd voor want ik moest heel dringend met de chemo beginnen, ik zat in fase 3 met het lymfoom. Na de chemo wees mijn bloed meteen uit dat ik in de 'peri-menopauze' zat = de overgangsperiode voor je echt in de menopauze komt. Echter, na een jaar is mijn menstruatie toch nog terug op gang gekomen! Ik was hier dolgelukkig mee en ben heel hard blijven hopen op een zwangerschap. Ik ben er op dat moment echter ook mentaal redelijk onderdoor gegaan (verwerkingsproces van de hele kanker-story) en heb een paar jaar gewordteld om me weer goed in mijn vel te voelen. Daardoor hebben we dus niet echt "moeite" gedaan om zwanger te worden, maar wilden we het gewoon aan het toeval over laten. Aan IVF heb ik heel even gedacht, maar ik voelde me op dat moment psychisch niet sterk genoeg om weer in een medisch circus te stappen.
Het is er bij ons dus jammer genoeg niet meer van gekomen. 2 jaar geleden verschrompelde mijn 1ste eierstok, vorig jaar mijn andere. Sinds een jaar ben ik officieel in de menopauze en krijg ik hormoontherapie omdat ik te veel last heb van de menopauze-kwaaltjes.
Geen succesverhaal dus, maar dat wil niet zeggen dat jij moet wanhopen. Het goede bij mij was dat mijn menstruatie na een jaar toch nog op gang kwam, dat kan bij jou dus ook. En jij bent enkele jaartjes jonger dan ik was na de chemo wat dus in je voordeel kan spelen.
Ik begrijp heel goed de klok die bij jou tikt. Ik ben nu 44 en hoewel ik dolgelukkig ben met mijn dochter en weet dat het fysisch niet meer kan, zou ik onmiddellijk toch nog tekenen voor een wonder-zwangerschap - omdat het zo'n pijn blijft doen dat we dat 2de kindje nooit gehad hebben. Het slijt wel met de tijd, en hoe ouder ik word, hoe meer ik me er bij neer leg (moet wel). Maar ik ben dus ook wel jarenlang blijven hopen.

groetjes,
keikopje